خبرگزاری کردپرس _ طبق اعلام رسمی اداره کل گمرکات استان کرمانشاه عمده کالاهای صادراتی سال گذشته که از طریق گمرکات ۵ گانه استان صادر شده؛ شامل اقلامی مانند میلگرد و آهن آلات، کاشی و سرامیک، میوه و تره بار، سنگ‌های ساختمانی، لبنیات، انواع محصولات پلاستیکی و ظروف یکبار مصرف و ... می شوند.

این لیست، بسیاری از واقعیت های تلخ و شیرین حوزه تولید و صنعت استان کرمانشاه را نمایان می کند. استان کرمانشاه تنها در زمینه تولید چند قلم از لیست اقلام مهم صادراتی، دارای مجموعه های تولیدی مهم و صاحب برند است و حجم اصلی بقیه این کالاها از دیگر استان های کشور آمده اند و از طریق مرزهای کرمانشاه صادر شده اند.

مصالح عمرانی و ساختمانی مانند میلگرد و آهن آلات و کاشی و سرامیک از جمله اقلام مهم صادراتی به کشور عراق هستند که خوشبختانه کرمانشاه هم در این حوزه دارای مجموعه های تولیدی خوبی است.

به عنوان نمونه گروه صنعتی شکری با دارا بودن زیرمجموعه هایی مانند ذوب آهن بیستون، جهان فولاد غرب و سیما فولاد جهان، از اواخر دهه ۸۰ تاکنون یکی از تولید کنندگان مهم حوزه فولاد و میلگرد در غرب کشور است و سهم مهمی از صادرات این کالاها به اقلیم کردستان و عراق را به خود اختصاص داده است. و یا کرمانشاه در زمینه تولید کاشی و سرامیک هم از مجموعه های تولیدی مانند کاشی کاژه و کاشی بیستون برخوردار است که این دو واحد به ویژه کاشی کاژه از مهم ترین تولیدکنندگان و صادرکنندگان این حوزه محسوب می شود.

کرمانشاه در زمینه تولید سیمان هم دو مجموعه سیمان مدلل و سیمان غرب را دارد که از قطب های مهم صادرات سیمان به عراق هستند ولی این کالا در لیست اقلام عمده صادراتی در سال ۱۴۰۳ قرار نگرفته است. این کاهش تقاضا به دلیل افزایش چشمگیر ظرفیت تولیدی سیمان در عراق رخ داده و با ساخت کارخانه های جدید در استان هایی مانند المثنی و نوسازی کارخانه های قدیمی مثل نینوا این ظرفت تولیدی، افزایش بیشتری هم خواهد یافت.

لبنیات یکی دیگر از اقلام مهم صادراتی از مرزهای کرمانشاه بوده است که خوشبختان کارخانه مانیزان سال هاست حضور موفقی در بازار اقلیم کردستان دارد.

در حوزه صنایع غذایی کرمانشاه دارای برندهای معروفی مانند روژین تاک با برند رب روژین و کشت و صنعت ماهیدشت برند روغن نازگل است که تنها روژین تاک فرصت صادرات یافته و نازگل بیشتر گرفتار قوانین تنظیم بازار و تامین نیازهای داخلی است. کرمانشاه در حوزه صنایع غذایی و تبدیلی دارای ظرفیت های بسیار گسترده ای است که در صورت برنامه ریزی مناسب می تواند برای استان تحول آفرین باشد.

همچنین کرمانشاه در زمینه میوه و تره بار هم یک تولیدکننده مهم محصوب می شود. متاسفانه حجم اصلی سود حاصل از صادرات این محصولات اغلب نصیب دلالان می شود و صادرات محصولات این حوزه نتوانسته تحولی در معیشت کشاورزان ایجاد کند. و همین صادرات میوه و تره بار هم با اما و اگرهای بسیاری روبرو است. گاهی تاجران اقلیم کردستان و بخش عربی عراق، هندوانه، گوجه، سیب‌زمینی و یا پیاز را روی دست می برند و گاهی هم با وضع ممنوعیت واردات توسط طرف عراقی، همین محصول روی دست کشاورزان باد می کند.

البته فراموش نکنیم با وجود بحران خشکسالی، آب بر بودن و ارزش افزوده اندک میوه و تره بار، حتی حفظ ظرفیت فعلی هم نوعی تهدید جدی برای منابع زیرمینی استان محسوب می شود.

از میان دیگر اقلام مهم صادراتی سال گذشته مانند سنگ‌های ساختمانی، انواع محصولات پلاستیکی و ظروف یکبار مصرف و ... متاسفانه کارخانه صاحب نام و برند معتبری در استان دیده نمی شود که سهم مهمی از کالاهای این حوزه را نصیب خود کند.

کرمانشاه با وجود معادن سنگ مرغوب در هرسین و اسلام آباد، ظرفیت های مهمی در حوزه سنگ های ساختمانی و تزئینی دارد ولی به دلیل ضعف تکنولوژی، این سنگ ها در استان های دیگری برش می خورند و با نام آن ها با ارزش افزوده بسیار بیشتر، صادر می شوند.

البته بخش مهمی از ظرفیت های صادراتی کرمانشاه به پتروشیمی ها اختصاص دارد که اغلب از مجاری دیگری صادر می شوند و در لیست اقلام مهم صادراتی از گمرکات استان قرار ندارند.

در واقع ظرفیت های صادراتی استان کرمانشاه بیشتر در حوزه صنایع عمرانی و ساختمانی، پتروشیمی و برخی اقلام خوراکی قرار دارند. صنایعی که اغلب آن ها در دهه ۸۰ و دوران تب و تاب بازگشایی مرزهای مشترک با کشور عراق و پس از صقوط صدام حسین، شکل گرفته اند. در ۱۰ سال اخیر تقریبا استان گرفتار یک رکود نسبی در زمینه شکل گیری صنایع مهم و صادرات محور بوده است که نیازمند یک آسیب شناسی جدی است.