به گزارش کردپرس، میتینگ «به سوی جامعه دموکراتیک با رهبری آزاد» به ابتکار حزب برابری و دموکراسی خلقها (دمپارتی) در پارک ملت مرسین برگزار شد. پس از سخنرانی افتتاحیه، چتین آرکاش، عضو دبیرخانه امرالی،* در میان شعارهای «Bijî Serok Apo» روی صحنه رفت. همزمان، نخستین ویدئوی منتشرشده از عبدالله اوجالان پس از ۲۷ سال، روی نمایشگرهای بزرگ پخش شد و جوانان نیز تصویری بزرگ از اوجالان را در دست گرفتند.
آرکاش در آغاز سخنان خود، یاد قدیر اینانیر، هنرمند فقید ترکیه را گرامی داشت و او را «وجدان بیدار سینمای ترکیه» خواند. وی سپس با اشاره به بافت چندقومیتی و چنددینی چوکوروا گفت این منطقه، که محل زندگی عربها، ترکمنها، کردها و پیروان ادیان مختلف است، یکی از مناسبترین مناطق برای تحقق ایده «ملت دموکراتیک» به شمار میرود.
او با تأکید بر ضرورت دموکراتیزه شدن جمهوری ترکیه گفت: «سالهاست همه ملتهای این کشور آرزو دارند جمهوری با دموکراسی آشتی کند. به باور ما، کردها حلقه مفقوده جمهوری هستند و انکار حقوق آنان، جمهوری را ناقص کرده است. اکنون زمان آن رسیده که کردها در چارچوبی حقوقی و دموکراتیک جایگاه خود را در جمهوری به دست آورند.»
آرکاش با دفاع از روند جدید صلح تأکید کرد این روند نه از سر ضعف، بلکه بر پایه باور به صلح، دموکراسی و همزیستی ملتها آغاز شده است. او گفت: «ما به دلیل ناتوانی وارد این مسیر نشدهایم، بلکه به این دلیل که به صلح و برادری ملتها ایمان داریم. اکنون زمان آن رسیده که نه فقط سلاحها، بلکه ذهنیت جنگ نیز برای همیشه کنار گذاشته شود و راه سیاست دموکراتیک گشوده شود.»
وی با اشاره به دههها درگیری میان دولت ترکیه و PKK گفت هیچیک از طرفین نباید رنجهای خود را بر دیگری برتری دهد. او با ادای احترام به جانباختگان هر دو طرف، از سربازان، نیروهای پلیس، نیروهای چریکی و غیرنظامیان یاد کرد و افزود: «جنگیدن شجاعت میخواست و ما در جنگ شجاع بودیم؛ اما امروز نیز برای صلح باید همان اندازه شجاع باشیم.»
آرکاش در ادامه، عبدالله اوجالان را «مذاکرهکننده اصلی و بیچونوچرای کردها» خواند و گفت دولت نیز از جایگاه و نفوذ او در میان جامعه کرد آگاه است. به گفته او، بدون در نظر گرفتن کردها و حقوق آنان، نه آیندهای دموکراتیک برای ترکیه و نه نظم جدیدی در خاورمیانه شکل خواهد گرفت.
او سپس با انتقاد از ادامه محدودیتها علیه اوجالان گفت: «۴۵ روز است که هیچ دیداری با عبدالله اوجالان انجام نشده است؛ نه وکلای او، نه خانوادهاش و نه هیچ هیئتی اجازه ملاقات با او را پیدا نکردهاند. درِ زندان امرالی را هر زمان که بخواهید باز و هر زمان که بخواهید بسته میکنید؛ آیا با چنین رویکردی میتوان از حاکمیت قانون، مذاکره و صلح سخن گفت؟»
آرکاش تأکید کرد: «با تهدید اوجالان نمیتوان این روند را پیش برد. خواسته ما دیگر صرفاً رفع انزوای او نیست؛ ما خواهان آزادی فوری عبدالله اوجالان هستیم. کردها ممکن است از بسیاری چیزها صرفنظر کنند، اما از اوجالان هرگز.»
وی همچنین به گمانهزنیها درباره تصویب احتمالی «قانون پشیمانی» واکنش نشان داد و گفت: «اگر قرار است دوباره به قانون پشیمانی بازگردید، کافی است به دهها هزار نفری که امروز در این میدان حضور دارند نگاه کنید؛ آیا در چهره آنان نشانی از پشیمانی میبینید؟ برادری با تحقیر و نگاه از بالا شکل نمیگیرد.»
آرکاش با تأکید بر اینکه مسئله کرد تنها به خلع سلاح محدود نمیشود، افزود: «دولت باید با اصلاحات حقوقی و گسترش دموکراسی نشان دهد که مبارزه مسلحانه دیگر ضرورتی ندارد. اگر دولت یک گام بردارد، کردها آمادهاند پنج گام بردارند.»
او در پایان با اشاره به حمایت ۶۱ سازمان مردمنهاد مرسین از روند صلح، ابراز امیدواری کرد که حمایت اجتماعی از این روند گسترش یابد و گفت: «ما واقعاً تشنه صلح هستیم و باور داریم این سرزمین شایسته صلح است. با هم پیروز خواهیم شد.»
*دبیرخانه امرالی عنوانی است که به گروهی از زندانیان سیاسی محبوس در زندان جزیره امرالی اطلاق میشود که در کنار عبدالله اوجالان دوران محکومیت خود را میگذرانند و در سالهای اخیر در برخی پیامها و بیانیههای مرتبط با روند گفتوگوها از آنان با عنوان «دبیرخانه امرالی» یاد شده است. چتین آرکاش یکی از اعضای این گروه به شمار میرود.
نظر شما