به گزارش کردپرس، با ابتکار اداره سیاستهای زنان شهرداری ویرانشهر در استان اورفا، یک مزرعه اشتراکی ویژه زنان راهاندازی شد و نخستین بذرهای کاشتهشده در آن جوانه زد.
این مزرعه در زمینی به وسعت ۵ هزار مترمربع و با مشارکت ۲۵ زن ایجاد شده است. در آن هشت نوع محصول، از جمله «شِلِنگو» ــ محصول ثبتشده ویرانشهر ــ به همراه گوجهفرنگی، فلفل، بادمجان، کدو، بادامزمینی و هندوانه کشت شده است.
مدینه آردا، جامعهشناس شاغل در شهرداری ویرانشهر، درباره این پروژه گفت که در مرحله نخست، محله شرناخ به عنوان منطقه پایلوت انتخاب شد.
او با اشاره به استقبال گسترده زنان از این طرح افزود: «برای فراهم کردن زیرساختهای فنی از کمیسیون کشاورزی شهرداری کمک گرفتیم و خوشبختانه زنان از همان ابتدا استقبال زیادی از این ایده کردند.»
مدینه آردا با بیان اینکه بذر همه محصولات توسط خود زنان تهیه شده و همگی از بذرهای بومی منطقه هستند، گفت: «این طرح ابتدا با حضور ۲۲ زن آغاز شد، اما وقتی زنان دیگر فعالیت ما را در مزرعه دیدند، آنها نیز به جمع ما پیوستند و تعداد اعضا به ۲۵ نفر رسید.»
او تأکید کرد که این باغ به فضایی برای همکاری و همبستگی زنان تبدیل شده است و افزود: «زنان ضمن تأمین بخشی از نیازهای خانوادههای خود، لذت همکاری، همیاری و کار جمعی را تجربه میکنند. این پروژه این امکان را فراهم میکند که یک زن کُرد، به جای مهاجرت برای کار به مناطق دوردست مانند دریای سیاه، در سرزمین خود کار کند و نیازهای خانوادهاش را تأمین کند.»
آردا این طرح را نخستین پروژه آزمایشی شهرداری دانست و گفت: «اگر این تجربه موفق باشد، در فصل زمستان نیز برای کشت محصولات زمستانی ادامه خواهد یافت و سپس به دیگر محلههای شهر و مناطق روستایی گسترش پیدا میکند.»
او همچنین افزود که بخشی از محصولات کاشتهشده اکنون جوانه زده و برخی نیز وارد مرحله باردهی شدهاند.
به گفته آردا، محصولات این باغ به فروش نخواهد رسید و پس از برداشت، میان زنانی که در این طرح مشارکت داشتهاند، بر اساس نیاز خانوادههایشان توزیع خواهد شد.
گُلزار آتیلگان، ۴۴ ساله، که از نخستین روزهای اجرای طرح در آن حضور داشته، گفت: «خانه من کنار همین باغ است. هر روز میدیدم که زنان اینجا مشغول کار هستند. یک روز برای گرفتن یخ به خانه ما آمدند و از آنها پرسیدم چه کاری انجام میدهند. وقتی فهمیدم این طرح را شهرداری اجرا کرده و همه زنان میتوانند در آن شرکت کنند، من هم به آنها پیوستم.»
او افزود: «از زمانی که در این باغ مشغول کار شدم، احساس شادی بیشتری دارم. کار کردن در کنار زنان باعث میشود استرسهایمان کمتر شود. با هم آواز میخوانیم، داستان تعریف میکنیم و روحیهمان بهتر میشود.»
فریده وارش، ۵۸ ساله، که با وجود مشکلات جسمی در این پروژه مشارکت میکند، گفت: «وقتی شهرداری چنین طرحی را برای زنان آغاز کرد، من هم بلافاصله به آن پیوستم. بذرهای بومی را که سالها در خانه نگهداری کرده بودم، با خود آوردم. زمین متعلق به شهرداری است، اما این باغ متعلق به ما زنان است.»
او ادامه داد: «انواع محصولات را خودمان میکاریم، با هم وجین میکنیم و از آنها مراقبت میکنیم. این طرح بسیار ارزشمند است. این زمین سالها بدون استفاده مانده بود و هیچ سودی برای کسی نداشت، اما حالا هم برای ما و هم برای دیگران مفید شده است.»
عایشه اردمجی، ۳۷ ساله و از کارکنان شهرداری ویرانشهر که در همین محله زندگی میکند، نیز گفت این پروژه با استقبال زنان روبهرو شده است. او گفت که در طول روز در شهرداری مشغول کار است و پس از پایان ساعت اداری به باغ میآید تا در کنار دیگر زنان فعالیت کند.
اردمجی با تأکید بر ضرورت توسعه چنین طرحهایی گفت: «زنان از این باغ بسیار راضی هستند. مردم ما با مشکلات اقتصادی و فقر دستوپنجه نرم میکنند. اگر چنین پروژههایی گسترش یابد، دیگر کسی برای تأمین معاش مجبور به ترک زادگاهش نخواهد شد.»
او افزود: «پس از برداشت محصولات، زنان میتوانند نیاز خانوادههای خود را از همین باغ تأمین کنند و حتی محصولات مورد نیاز برای زمستان را خشک و ذخیره کنند. این طرح سود فراوانی برای محله ما داشته و امیدواریم در دیگر مناطق نیز اجرا شود.»
نظر شما