به گزارش کردپرس، صلاح الدین بهاءالدین به جای مذاکره برای کسب سهمیه ای از مناصب دولتی (که دو حزب اصلی دموکرات و اتحاد میهنی به او پیشنهاد داده اند)، فعالانه وارد نقش میانجیگر میان دو رقیب حاکم شده است.

به نوشته مرکز مطالعات عراق، هدف اصلی بهاالدین از دیدار با بافل طالبانی (و دیدار آتی با رهبران حزب دموکرات) مهار بحران سیستماتیک ناشی از بن بست نزدیک به دو ساله در تشکیل دولت اقلیم کردستان است؛ بن بستی که پس از تشکیل دولت فدرال جدید در بغداد، دیگر قابل توجیه نبوده و تداوم آن، فشارها بر وضعیت قانونی و ساختاری اقلیم را افزایش داده است.
اولین ابتکار عملی او، دعوت به توقف جنگ رسانه ای  بوده که با استقبال طالبانی مواجه شده است.

این رفتار راهبردی غیرمعمول -که در آن یک حزب مخالف به جای نظاره گر شکست حاکمان، به دنبال نجات سیستم از فروپاشی است- ریشه درساختار دوپاره اقلیم (دو اداره، دو منطقه امنیتی و دو مرکز قدرت حزبی) دارد. او به خوبی دریافته که اختلاف جاری دیگر یک منازعه حزبی معمولی نیست، بلکه تهدیدی وجودی برای ثبات و موجودیت قانونی اقلیم کردستان محسوب میشود.

بنابراین، راهبرد او نه همسویی با یک طرف علیه طرف دیگر، بلکه تعریف مجدد نقش اپوزیسیون به عنوان "تثبیت کننده نظم سیاسی" از طریق میانجیگری فعال است.

 با این حال، موفقیت این راهبرد منوط به حفظ بی طرفی کامل و پرهیز از پذیرش هرگونه منصب دولتی است، چراکه کوچکترین گرایش به یکی از دو جناح، فوراً اعتبار میانجیگری او را از بین خواهد برد.