به گزارش کردپرس، رسانه «اینتلیجنسنیوز» در گزارشی تحلیلی نوشت حزب کارگران کردستان ترکیه (پ.ک.ک) پس از گذشت یک سال از اعلام انحلال رسمی خود، اکنون عنوان تازهای را وارد ادبیات سیاسی و تشکیلاتیاش کرده و در یک نشست خبری در کوهستان قندیل، از خود با نام «مدیریت جنبش آپویی» یاد کرده است.
به گزارش این رسانه، در جریان این نشست خبری که در شمال عراق ودر منطقه اقلیم کردستان برگزار شد، تصویری از عبدالله اوجالان، رهبر زندانی پ.ک.ک معروف به «آپو»، در پشت سر اعضای ارشد این گروه قرار داشت. اعضا در سخنان خود از عنوان جدید برای اشاره به ساختار سازمانی پ.ک.ک استفاده کردند.
اینتلیجنسنیوز مینویسد طی یک سال گذشته، رسانههای بسیاری از «انحلال» و «خلع سلاح» پ.ک.ک سخن گفتهاند، اما واقعیت میدانی و ساختار شبکهای این جریان نشان میدهد سازمان مزبور همچنان به حیات خود ادامه میدهد، هرچند با نامها و قالبهای متفاوت.
بازگشت به ریشههای «آپویی»
در این گزارش آمده است که پیش از تأسیس رسمی پ.ک.ک در سال ۱۹۷۸، حلقه اولیه اطراف عبدالله اوجالان در فاصله سالهای ۱۹۷۳ تا ۱۹۷۸ بیشتر با عنوان «آپوییها» (Apocular) شناخته میشد؛ نامی که منتقدان و رقبا برای اشاره به هواداران اوجالان به کار میبردند.
اکنون، حدود نیم قرن بعد، این جریان بار دیگر به همان ریشه اولیه بازگشته و خود را «مدیریت جنبش آپویی» مینامد؛ تغییری که به گفته تحلیلگران، حامل پیامهای ایدئولوژیک و سیاسی مهمی است.
پ.ک.ک در طول دهههای گذشته از عناوین مختلفی همچون «جنبش آزادی کردستان» و «جنبش آزادی کردهای کردستان» نیز استفاده کرده است؛ نامهایی که همچنان در ادبیات این جریان دیده میشوند.
تغییر نام؛ بخشی از استراتژی تاریخی پ.ک.ک
اینتلیجنسنیوز تأکید میکند پ.ک.ک از زمان تأسیس خود در سال ۱۹۷۸، همواره از یک ساختار «چتری» و چندلایه استفاده کرده و به تناسب شرایط سیاسی، حقوقی و ژئوپلیتیک، نامهای مختلفی را به کار گرفته است.
این گزارش یادآوری میکند که پ.ک.ک نخستین بار در سال ۲۰۰۲، سه سال پس از بازداشت عبدالله اوجالان، اعلام انحلال کرد. پس از آن، ساختار اصلی این جریان بهترتیب با نامهای «کنگره آزادی و دموکراسی کردستان» (KADEK)، «کنگره خلق کردستان» (KONGRA-GEL) و از سال ۲۰۰۵ تاکنون با عنوان «اتحادیه جوامع کردستان» (KCK) فعالیت کرده است.
به نوشته این رسانه، اکنون نیز با انتشار بیانیهای در پنجم ماه مه، این جریان بار دیگر به «تنظیمات کارخانه» بازگشته و نام «مدیریت جنبش آپویی» را مطرح کرده و همزمان بر مطالبه اعطای «جایگاه رسمی» به عبدالله اوجالان نیز تأکید میکند.
شبکهای از نامها در سوریه، عراق و ایران
این گزارش همچنین به گستردگی ساختارهای وابسته به پ.ک.ک در منطقه اشاره کرده و مینویسد مهمترین موفقیت این جریان طی سالهای اخیر، گسترش نفوذ آن در شمال سوریه بوده است.
در این چارچوب، نامهایی مانند حزب اتحاد دموکراتیک (PYD)، یگانهای مدافع خلق و زنان (YPG/YPJ)، نیروهای دموکراتیک سوریه (SDF) و جنبش جامعه دموکراتیک (TEV-DEM) همچنان در سوریه فعال هستند.
اینتلیجنسنیوز ادعا میکند تصور جدایی کامل این ساختارها از پ.ک.ک اشتباه است و نیروهای نظامی مستقر در سوریه در واقع ادامه همان شبکه تشکیلاتی محسوب میشوند که اکنون در قالب گردانهایی در ارتش جدید سوریه ادغام شدهاند.
این رسانه همچنین از گروههایی مانند پژاک در ایران، حزب راهحل دموکراتیک کردستان در عراق (PCDK)، نیروهای مدافع خلق (HPG) در قندیل و همچنین یگانهای YPS و YDG-H در ترکیه بهعنوان دیگر شاخهها و نامهای مورد استفاده این جریان یاد میکند.
آتشبس، تغییر روایت و آینده مبهم
در بخش پایانی گزارش آمده است که از دهه ۱۹۸۰ تاکنون، روابط میان دولت ترکیه و جنبش سیاسی کردها همواره در چرخهای از جنگ، مذاکره و آتشبس در نوسان بوده است.
به نوشته این رسانه، آتشبس کنونی از اکتبر ۲۰۲۴ همزمان با تحولات سیاسی داخلی ترکیه، فشارها علیه اپوزیسیون و بازگشت دونالد ترامپ به فضای سیاسی آمریکا آغاز شد.
اینتلیجنسنیوز همچنین مدعی است مراسم رسانهای سوزاندن چند قبضه سلاح قدیمی توسط اعضای پ.ک.ک بیش از آنکه نشانه خلع سلاح واقعی باشد، بخشی از مدیریت افکار عمومی و آمادهسازی جامعه برای تغییر روایت سیاسی بوده است.
این گزارش در پایان تأکید میکند مسئله کردها، ساختاری پیچیده و چندلایه دارد و روایتهای رسانهای رایج، لزوماً بازتابدهنده واقعیتهای پشت پرده نیستند.
نظر شما