به گزارش خبرنگار کردپرس، سومین روز از نهمین جشنواره منطقه ای افراد دارای معلولیت زاگرس با اجرای شش نمایش در بخش های صحنه ای و خیابانی پیش رفت. این نمایش ها با هم شب، هم روز آغاز شد و نشان داد که زمین برای دوست داشتن کوچک است و گاهی یک اتفاق باعث می شود که نخ های امید در باغ شادی کفشدوزک لاکپشتی را به پرواز درآوردند.  

هم روز، هم شب؛ هرچیز در جای خود

نخستین نمایشی که در این روز به روی صحنه رفت از استان کردستان بود. نمایشی در بخش کودک به نام «هم شب، هم روز» به نویسندگی «یاسر هاشم زاده» و کارگردانی «زانیار خیرآبادی» با حضور ۸ بازیگر.  

داستان این نمایش درباره فضای جنگل است که خرسی از شب می ترسد و می خواهد همیشه روز باشدغافل از اینکه اگر همیشه روز باشد ضررهای زیادی برای زمین دارد و اینکه حیوانات دیگر کمک می کنند که شب و روز در جای خود باشند.

زمین برای دوست داشتن کوچک است؛ بیان درد مشترک

دومین نمایشی که به روی صحنه رفت بازهم از استان کردستان بود. نمایش «زمین برای دوست داشتن کوچک است» به نویسندگی «قطب الدین صادقی» و کارگردانی «آرام دستیار» با ۴ بازیگر که روایت گر یک دختر و پسر معلولی است که در شب عروسی خواهر و برادرشان در جریان یک داستانی باهم آشنا می شوتد و هردوی آنان از یک درد مشترک رنج می برند.  

به گفته کارگردان این نمایش برای جشنواره معلولان بهتر است اجازه دهند که تمام عوامل کار را خود معلولان به دست بگیرند و این نباشد که فقط بازیگران معلول باشند.

«آرام دستیار» با بیان اینکه مردم باید توانایی معلولان در همه زمینه ها را ببیند، به تأثیرگذاری این حشنواره اشاره کرد. «اینکه چنین برنامه هایی برای دیدن توانایی افراد دارای معلول برگزار می شود بسیار خوب و اثرگذار است و منجر به تغییر دیدگاه جامعه هم می شود». 

بیان مشکلات معلولان در جریان یک «اتفاق»

نمایش سوم این بار از ایلام به نام اتفاق به نویسندگی «مصطفی کولیوند» و کارگردانی «علی اصغر اسماعیلی» با ۴ بازیگر  شامل ۳ بازیگر معلول و یک بازیگر سالم بود که به اجرا درآمد. این نمایش به گفته کارگردان آن  مشکلات معلولان را در جریان یک اتفاق خیابانی نشان می دهد.  

«علی اصغر اسماعیلی» تأثیرگذاری این جشنواره را بر معلولان بسیار زیاد دانسته و از آن به عنوان تئاتر درمانی نام می برد. او خواستار بها دادن مسئولان برای تدام این جشنواره شد و بر فرهنگ سازی میان جامعه و اجزاه حضور افراد معلول در جشنواره های مختلف تأکید کرد.  

مطابق سخنان «اسماعیلی» اگر مسئولان کمک کنند و سالن ها را در اختیار معلولان قرار دهند و محیط را فراهم و اجراهای عمومی بیشتر شوند قطعاً معلولان خود را باور خواهند داشت.  

نخ های امید؛ تلاشی برای حیات

چهارمین اجرا بازهم به کردستان تعلق داشت. نمایش «نخ های امید» به کارگردانی «روژین صلواتی» و ایده پردازی «صباح مجیدی» در بخش خیابانی با ده بازیگر. داستان این نمایش از تعدادی افراد دارای معلولیت شکل گرفته که به دنبال کار می گردند و هرجا که می روند جواب رد می شنوند و هرکدام با برگه های اعتراضی به میان مردم می روند تا بتوانند امیدی برای خود بیابند. امیدی که سرنخ می سود برای ادامه زندگی. 

باغ شادی؛ مبارزه با تخریب گران زندگی

«باغ شادی» به نویسندگی «بهنام میرزایی» و کارگردانی «نرگس سوری» از همدان در بخش کودک پنجمین اجرایی بود که در روز سوم جشنواره به روی صحنه رفت. این نمایش که داستان آن درباره باغ سرسبزی است که در اثر انباشت زباله توسط انسان ها تخریب می شود از اتحاد میان موجودات زندگی برای مبارزه با تخریب گران زندگی و سرسبزی می گوید.  

به گفته کارگردان این نمایش کار در عرصه هنر تئاتر نوعی درمان به حساب می آید و برگزاری چنین جشنواره هایی منجر به بهبود دیدگاه جامعه نسبت به معلولان شده است.  

«نرگس سوری» خواستار برگزاری دوره های آموزشی برای کارگردانان و اجازه اجراهای عمومی به صورت سراسری در کشور و فراهم کردن زیرساخت های مناسب برای افراد معلول شد.  

کفشدوزک لاکپشتی؛ خودباوری در اوج ناامیدی

روز سوم جشنواره با اجرای نمایش «کفشدوزک لاکپشتی» از کرمانشاه پایان یافت. این نمایش به نویسندگی «پگاه معصومی» و کارگردانی «نعمت اله اسدی مرام» در بخش صحنه ای با یک بازیگر معلول درباره خودباوری در اوج ناامیدی و تنهایی سخن می گوید.  

کارگردان این نمایش توجه به معلولان و خانواده هایی که افراد معلول دارند را ضروری دانست و گفت که این جشنواره باعث بهبود روحیه بسیاری از معلولان در سطح جامعه شده است و امید می رود همچنان ادامه داشته باشد. /