او ریشه‌ها را با فناوری‌های نوظهور پیوند می‌زند. تصاویرِ پسرانِ سوار بر اسب، طبیعتِ بکرِ روستا، و نقوشِ اصیلِ فرش‌های کُردی... همگی از بستر سنتی‌شان جدا می‌شوند تا در قالب‌هایی نو و غیرمنتظره بازسازی شوند؛ با جادویِ بافندگیِ دیجیتالِ ژاکارد، چاپِ سه‌بعدی، و مجسمه‌سازی با نور. مدحت در آثارش یک پرسش بنیادین را پیش روی ما می‌گذارد: در عصرِ جهانی‌شدن، خاطره و هویت... چگونه بازتعریف می‌شوند؟
اما این هنر، تنها یک بازآفرینیِ زیباشناختی نیست؛ یک «نقدِ هویتی» است. نگاهی بیندازید به اثرِ بحث‌برانگیزِ «گوسفند و شورولت». او یک کتابِ قدیمی مربوط به سال ۱۹۴۷ را که تصویری کلیشه‌ای از کُردها ارائه داده بود، به شکلی طنزآمیز به چالش می‌کشد: مجسمه‌ی گوسفندی عظیم، نشسته بر روی یک خودروی شورولت! تقابلی عریان میان سنت و مدرنیته، برای درهم‌شکستنِ روایت‌های تحمیل‌شده بر یک فرهنگ.
هنرِ رۆدا مدحت، تلاشی است برای ترجمه‌ی یک فرهنگ به زبان‌های جدید. زبانی که در آن فرش، اسب، و خاطراتِ جمعی، در قالبِ پلاستیک، کدهای دیجیتال و نور بازتاب می‌یابند. نتیجه؟ تصویری قدرتمند از هویتِ کُردی... هویتی که هم ریشه در اعماقِ گذشته دارد، و هم با ابزارها و پرسش‌های جهانِ امروز، نفس می‌کشد.