به گزارش کردپرس، در حالی که گزارش‌هایی از پیشنهاد دوباره احمد الشرع، رئیس دولت انتقالی سوریه، به مظلوم کوبانی برای پذیرش سمت معاونت ریاست‌جمهوری منتشر شده، فرمانده نیروهای دموکراتیک سوریه (SDF) این پیشنهاد را رد کرده است؛ تصمیمی که بیش از آنکه شخصی باشد، ریشه در ملاحظات سیاسی، نمادین و راهبردی دارد.
به نوشته نشریه المانیتور، نخستین عامل، نبود تضمین برای مشارکت واقعی در قدرت است. از نگاه نیروهای دموکراتیک سوریه، پیشنهادهایی مانند معاونت ریاست‌جمهوری یا مناصب مشورتی، لزوماً به معنای نقش مؤثر در تصمیم‌گیری نیست. منابع نزدیک به مذاکرات می‌گویند این‌گونه پیشنهادها بیشتر با هدف نمایش چهره‌ای فراگیر و چندقومیتی از دولت جدید دمشق مطرح می‌شود، نه واگذاری اختیارات واقعی به طرف‌های دیگر. در چنین شرایطی، پذیرش این سمت می‌توانست به مشارکتی نمادین و فاقد دستاورد عملی تعبیر شود.
دومین مسئله، جایگاه سیاسی و اعتبار شخصی مظلوم کوبانی است. او در سال‌های نبرد با داعش، به عنوان یکی از فرماندهان اصلی ائتلاف ضد داعش شناخته شد و در میان کردها و بخشی از جامعه بین‌المللی، جایگاه ویژه‌ای پیدا کرد. تحلیلگران معتقدند پذیرش یک مقام رسمی در دولت دمشق، پیش از دستیابی به توافقی روشن درباره حقوق سیاسی کردها، می‌تواند این سرمایه سیاسی را تضعیف کند و او را از یک بازیگر مستقل به مقام اجرایی تابع دولت مرکزی تبدیل سازد.
الیزا مارکوس، کارشناس مسائل کردها، نیز در همین زمینه تأکید کرده است که اگر مظلوم کوبانی پیش از نهایی شدن یک توافق قابل قبول میان کردها و دمشق چنین سمتی را بپذیرد، ممکن است اعتبار انقلابی و احترام سیاسی خود را از دست بدهد؛ مسئله‌ای که برای فردی با نقش کلیدی در شکست داعش، کم‌اهمیت نیست.
سومین عامل، حفظ اهرم چانه‌زنی در مذاکرات آینده است. کردهای سوریه همچنان در حال مذاکره با دمشق بر سر نوع رابطه سیاسی آینده هستند؛ موضوعاتی مانند خودمدیریتی، تمرکززدایی، وضعیت نیروهای نظامی محلی و سهم در ساختار قدرت ملی هنوز نهایی نشده است. در چنین شرایطی، ورود زودهنگام به دولت مرکزی بدون دریافت تضمین‌های روشن، می‌تواند موقعیت مذاکره‌ای کردها را تضعیف کند.
در مجموع، رد پیشنهاد معاونت از سوی مظلوم کوبانی را باید بخشی از راهبرد گسترده‌تر کردها در مرحله گذار سوریه دانست؛ راهبردی که بر «توافق سیاسی واقعی» مقدم بر «مشارکت نمادین» تأکید دارد.