به گزارش کردپرس، روزنامه «ینی یاشام» در صفحه «گفتوگوی دوشنبه» خود مجموعهای از پرسشهایی را منتشر کرده است که خبرنگاران مختلف مایلاند در یک گفتوگوی حضوری از عبدالله اوجالان بپرسند.
از آغاز روند سیاسی کنونی در ترکیه، شمار زیادی از روزنامهنگاران با ارائه درخواست رسمی به وزارت دادگستری، خواهان انجام مصاحبه رو در رو با عبدالله اوجالان، رهبر در بند PKK، شدهاند. با این حال، تاکنون نه پاسخی رسمی به این درخواستها داده شده و نه امکان برگزاری چنین گفتوگویی فراهم شده است.
در همین چارچوب، نزاهت دوغان، روزنامهنگار «ینی یاشام»، صفحه «گفتوگوی دوشنبه» این هفته را به انتشار پرسشهایی اختصاص داده که خبرنگاران رسانههای مختلف خطاب به اوجالان مطرح کردهاند؛ پرسشهایی که بازتابدهنده مهمترین ابهامها و چالشهای روند سیاسی جاری است.
این پرسشها طیف گستردهای از موضوعات سیاسی، حقوقی و اجتماعی را در بر میگیرد؛ از تحولات در کردستان سوریه و بحث وحدت کردها گرفته تا روند آتشبس و خلع سلاح حزب کارگران کردستان (PKK)، آینده سیاسی سوریه و ترکیه، مفهوم «ملت دموکراتیک»، فدرالیسم و قانون اساسی جدید، حقوق زنان و جامعه اقلیت های جنسی، جایگاه نسل جوان و چشمانداز «جمهوری دموکراتیک».
در میان محورهای اصلی این پرسش ها، نسبت میان «وحدت کردها» و مفهوم «ملت دموکراتیک» و امکان جمع میان این دو، ادعاهای مربوط به وجود طرحی گسترده در خاورمیانه که سوریه، کردستان، شنگال و اقلیم کردستان عراق را در بر میگیرد و نقش بازیگران منطقهای و بینالمللی در آن، میزان پذیرش اجتماعی اوجالان در جامعه ترکیه و احتمال ایفای نقش مستقیم یا غیرمستقیم او در سیاست رسمی، و نیز ارتباط میان روند صلح و وضعیت شخصی و آزادی او مطرح شده است.
همچنین پرسشهایی درباره امکان پایان پایدار درگیریهای مسلحانه و اینکه آیا خطمشی ایدئولوژیک ـ سیاسی ترسیمشده از سوی او همچنان قابلیت تحقق دارد یا نه، چشمانداز تدوین یک راهحل قانون اساسی جدید برای سوریه و ترکیه، و چگونگی تضمین حقوق ملی کردها در چارچوب نظامهای دولتی موجود طرح شده است.
از دیگر موضوعات مورد توجه، رابطه احتمالی او با چهرههایی چون مظلوم عبدی و ارزیابی جایگاه آنان در سطح بینالمللی، نقش زنان در چارچوب «ایدئولوژی آزادی زن»، سرنوشت نسل جوانی که تجربه مستقیم دهه ۱۹۹۰ را نداشته اما میراث آن دوره را به دوش میکشد، و آینده سیاست کردی در ترکیه با محوریت چهرههایی مانند صلاحالدین دمیرتاش است.
در نهایت، یکی از پرسشهای کلیدی به ارزیابی اوجالان از چهار دهه درگیری مسلحانه و امکان گذار به مرحلهای مبتنی بر مذاکره، سیاست دموکراتیک و چارچوبی حقوقی جدید اختصاص دارد.
انتشار این پرسشها در عمل جای خالی گفتوگوی مستقیم با اوجالان را پر میکند؛ گفتوگویی که نهتنها به دلیل بیپاسخ ماندن درخواستهای رسمی، بلکه بهدلیل شرایط برخی از پرسشکنندگان ــ از جمله روزنامهنگارانی چون جان دوندار که در تبعید بهسر میبرند یا با پروندهها و محکومیتهای مرتبط با اتهامهای مربوط به PKK روبهرو هستند ــ عملاً امکانپذیر نشده است. از سوی دیگر، خود اوجالان نیز اخیراً اعلام کرده ترجیح میدهد بهجای پاسخ مکتوب، در یک نشست مطبوعاتی زنده شرکت کند؛ امری که همچنان در هالهای از ابهام قرار دارد. در چنین شرایطی، هنوز مشخص نیست این پرسشها اساساً پاسخی دریافت خواهند کرد یا نه. با این حال، نفسِ طرح آنها نشان میدهد مهمترین دغدغههای جامعه رسانهای حول محور آینده روند صلح و خلع سلاح، چارچوب حقوقی و قانون اساسی جدید، جایگاه حقوق ملی کردها در ساختار دولت، و پیامدهای منطقهای تحولات کردستان سوریه و خاورمیانه متمرکز است.
نظر شما