به گزارش کردپرس، با وجود گذشت ۱۲ سال از صدور رأی دادگاه حقوق بشر اروپا درباره نقض «حق امید» در پرونده عبدالله اوجالان سیاستمدار در بند کُرد، دولت ترکیه تاکنون این رأی را اجرا نکرده است. این در حالی است که کمیته وزیران شورای اروپا به ترکیه تا ژوئن ۲۰۲۶ فرصت داده تا گامهای مشخصی در این زمینه بردارد. همزمان، دولت باغچه لی، رهبر حزب حرکت ملی ترکیه (MHP)، بار دیگر در نشست فراکسیونی حزب خود خواستار اجرای «حق امید» شد. دو تن از اعضای خانواده عبدالله اوجالان نیز همصدا با این موضع، در گفتگویی با مزوپوتامیا خواستار اجرای فوری این رأی شدند.
این مصاحبه تصویری که در خانه پدری عبدالله اوجالان در خلفتی اورفا انجام شده است، همچنین شامل تصاویری از خانه قدیمی زادگاه اوجالان و عکس های قدیمی او بر روی دیوارهای خانه است.
تأکید خانواده بر اصلاحات قانونی
علی اوجالان، برادرزاده عبدالله اوجالان که ۳۱ اکتبر در چارچوب ملاقات خانوادگی با او دیدار کرده بود، اعلام کرد خانواده اوجالان خواهان اجرای هرچه سریعتر اصلاحات قانونی مرتبط با «حق امید» هستند. او با اشاره به اظهارات دولت باغچه لی گفت: «آقای باغچه لی یک سال پیش نیز درباره حق امید سخن گفت؛ اظهاراتی که برای ما ارزشمند بود، اما متأسفانه در سطح حقوقی و قانون اساسی بازتابی نداشت. اخیراً نیز دوباره بر لزوم تضمین امید برای آقای اوجالان تأکید کرد. این سخنان مهماند، اما باید به اقدام عملی منجر شوند.»
حق امید و آزادی اوجالان، روند صلح را پیش میبرد
علی اوجالان با تأکید بر امکان پیشبرد این موضوع در سطح حقوق بینالملل گفت: «ما بهعنوان خانواده، خواهان تأمین آزادی فیزیکی آقای اوجالان هستیم. از روند صلح و جامعه دموکراتیک حمایت میکنیم و معتقدیم اجرای حق امید میتواند این روند را تقویت کند.»
او افزود: «تضمین حق امید و همچنین بهرسمیتشناختن حقوق زبانی و فرهنگی کردها در قانون اساسی، احساس تعلق اجتماعی و باور به برادری ملتها را افزایش میدهد.»
آزادی اوجالان ضامن صلح و همزیستی مشترک کردها و ترک ها است
علی اوجالان با اشاره به نقش کمیسیونهای پارلمانی تأکید کرد: «اگر قرار است این روند پیش برود و مدل همزیستی مشترک کردها و ترکها تحقق یابد، نخست باید حق امید در قانون تضمین شود و آزادی فیزیکی آقای اوجالان فراهم آید. بدون این گامها، موفقیت روند صلح دشوار خواهد بود.»
او افزود که تاکنون اصلاح قانونی مشخصی انجام نشده و این وضعیت غیرقابلقبول است.
آخرین دیدار در سال ۱۹۷۵
محمد رشید اوجالان، پسرعموی ۸۳ ساله عبدالله اوجالان، گفت آخرین بار او را در سال ۱۹۷۵ دیده است. او با یادآوری خاطرات کودکی گفت: «ما در روستا با هم وقت میگذراندیم. یک بار اسلحهای داشتم و به عبدالله گفتم نشانهگیری کنیم. من زدم، اما او نتوانست و گفت این کار من نیست. آن زمان عبدالله حدود ۱۰ سال داشت؛ زرنگ، پرانرژی و بسیار پرتلاش بود.»
اگر اجازه بدهند، با شوق به دیدار اوجالان میروم
او با تأکید بر اینکه عبدالله اوجالان همواره برای مردمش تلاش کرده، گفت: «او هیچوقت برای خودش کاری نکرد. مردم برای او جانشان را فدا کردند. اگر امکانش باشد، با شوق به دیدارش می شتابم، اما دولت اجازه نمیدهد. اگر این روند پیش برود، برابری و صلح بهوجود میآید. مگر چیزی بهتر از صلح وجود دارد؟»
حق امید و آزادی اوجالان فقط مسئله یک نفر نیست
محمد رشید اوجالان با اشاره به رأی دادگاه حقوق بشر اروپا افزود: «از سال ۲۰۱۱ این رأی صادر شده است. حق امید فقط مربوط به عبدالله اوجالان نیست؛ مسئله هزاران زندانی است. ما باید از دولت اجرای آن را بخواهیم، باید مبارزه کنیم و پیگیر باشیم.»
هنوز حق سخن گفتن به زبان کُردی در ترکیه به رسمیت شناخته نشده است
او در پایان با تأکید بر ضرورت برابری گفت: «ما صلح میخواهیم. من کرد هستم، ترکی صحبت میکنم و عربی هم میدانم، اما باید بتوانیم به زبان مادریمان، کردی، آموزش ببینیم. هنوز این حق در ترکیه به رسمیت شناخته نشده است. اگر از برادری سخن میگویند، پس باید برابر باشیم.»
نظر شما