به گزارش کردپرس، ویکتوریا تیلور، معاون پیشین وزیر خارجه آمریکا در امور عراق و ایران و مدیر ابتکار عراق در شورای آتلانتیک، در گفت‌وگویی با برنامه «آن‌دِ میدل ایست» المانیتور، خروج اخیر نیروهای آمریکایی از اقلیم کردستان عراق را «پایان یک دوره» توصیف کرد و گفت این تحول پیامدهای مهمی برای موقعیت سیاسی و امنیتی اقلیم کردستان دارد.

تیلور تأکید کرد که حضور آمریکا در اربیل تنها یک حضور نظامی نبود، بلکه برای اقلیم کردستان نقش نمادین و سیاسی نیز داشت. به گفته او، حضور آمریکا نوعی تضمین امنیتی در برابر فشارهای بغداد و گروه‌های مسلح عراقی تلقی می‌شد. خروج نیروهای آمریکایی، تخلیه بخش زیادی از کنسولگری آمریکا در اربیل و خارج شدن سامانه‌های دفاعی پاتریوت باعث شده است که کردها احساس آسیب‌پذیری بیشتری کنند.

او البته یادآور شد که حضور آمریکا نیز نتوانسته بود مانع حملات ایران و شبه‌نظامیان وابسته به آن علیه مواضع آمریکایی یا اقلیم شود، اما واشنگتن توانایی‌های مهمی مانند دفاع ضدپهپادی و حمایت سیاسی در اختیار اقلیم قرار می‌داد که اکنون کاهش یافته است. به باور او، اقلیم کردستان پس از خروج آمریکا در برابر فشارهای بغداد نیز آسیب‌پذیرتر خواهد شد، زیرا دولت ترامپ مانند دولت‌های پیشین نقش فعالی در میانجیگری میان اربیل و بغداد ایفا نمی‌کند.

تیلور یکی از مشکلات اصلی اقلیم را اختلافات داخلی میان حزب دموکرات کردستان عراق و اتحادیه میهنی کردستان دانست. او گفت در شرایطی که حمایت آمریکا از کردها کاهش یافته، ادامه اختلافات دو حزب اصلی کردی و تأخیر طولانی در تشکیل دولت اقلیم، موقعیت کردها را تضعیف کرده است. با این حال، وی معتقد نیست که وحدت بیشتر کردها می‌توانست مانع خروج آمریکا شود، زیرا این تصمیم را بیشتر ناشی از سیاست کلی دولت ترامپ، پایان دادن به مأموریت‌های نظامی آمریکا در عراق و سوریه و کاهش تعهدات خارجی واشنگتن می‌داند.

به گفته تیلور، دولت ترامپ از ابتدا نگاه مثبتی به ادامه حضور نظامی آمریکا در عراق نداشت و خروج نیروها با دیدگاه این دولت درباره جنگ عراق در سال ۲۰۰۳ و کاهش تعهدات نظامی آمریکا در منطقه هماهنگ بود. او افزود که حتی تحولات مهمی مانند سقوط حکومت بشار اسد در سوریه یا جنگ ایران و آمریکا نیز باعث بازنگری در تصمیم خروج نیروها نشد.

در بخش دیگری از گفت‌وگو، تیلور به تناقض در سیاست آمریکا نسبت به عراق اشاره کرد. از یک سو، واشنگتن با دولت مرکزی بغداد روابط خود را تقویت کرده و از نخست‌وزیر جدید عراق حمایت می‌کند، اما از سوی دیگر متحد سنتی خود در اقلیم کردستان را در شرایط دشوارتری قرار داده است. او توضیح داد که دولت ترامپ تمایل بیشتری به تعامل با دولت‌های متمرکز و رهبران قدرتمند دارد و مسائل پیچیده دموکراسی عراق و اختلافات داخلی این کشور را مانعی برای پیشبرد منافع خود می‌بیند.

او در ادامه به نقش فزاینده ترکیه در عراق و سوریه پرداخت و گفت روابط آنکارا و بغداد در سال‌های اخیر بهبود یافته و اکنون با هماهنگی بیشتر میان آمریکا و ترکیه، آنکارا تلاش می‌کند بخشی از خلأ ناشی از کاهش حضور آمریکا را پر کند. به گفته او، همکاری‌های اقتصادی، مسائل انرژی، خط لوله نفت عراق ـ ترکیه، آب و همچنین مسئله حزب کارگران کردستان (پ.ک.ک) از محورهای اصلی این همکاری‌ها هستند.

تیلور معتقد است این تغییر رویکرد برای ترکیه فرصت مهمی ایجاد کرده است، زیرا دولت آمریکا اکنون آمادگی بیشتری برای واگذاری نقش امنیتی بیشتر در سوریه و عراق به آنکارا دارد. او گفت ترکیه سال‌ها از حمایت آمریکا از نیروهای دموکراتیک سوریه انتقاد می‌کرد و اکنون شرایط به سمت دیدگاه مورد نظر آنکارا تغییر کرده است.

در مجموع، تیلور معتقد است خروج آمریکا از عراق و کاهش حمایت واشنگتن از کردها، نشانه تغییر بزرگ در سیاست منطقه‌ای آمریکا است؛ تغییری که باعث افزایش نقش بغداد، تهران و آنکارا در معادلات عراق و سوریه شده و اقلیم کردستان را در موقعیتی آسیب‌پذیرتر از گذشته قرار داده است. به باور او، ضعف انسجام داخلی کردها نیز این روند را تشدید کرده است.