به گزارش کردپرس،  کنفرانس « مطالعات جنبش کردها در یک بزنگاه: ریشه‌های تاریخی، تحولات ایدئولوژیک و فرآیندهای بازپیکربندی» با حضور پژوهشگران، دانشگاهیان و چهره‌های سیاسی در تورین برگزار شد و به بررسی تحولات جاری در سیاست کردی و چشم‌اندازهای آینده این جنبش اختصاص یافت.
این رویداد به همت «شبکه مطالعات کردی ایتالیا» و با همکاری نشریه The Amargi در دانشگاه تورین برگزار شد و بر ابعاد مختلف مقاومت سیاسی، جامعه مدنی و نقش کنشگران کردی در تحولات خاورمیانه تمرکز داشت.
تحولات منطقه‌ای و پژوهش‌های جدید
در نشست‌ها، پژوهشگران به بررسی روندهای جدید در خاورمیانه و اقلیم کردستان پرداختند. موضوعاتی همچون چالش خلع سلاح گروه‌های مسلح، نقش زنان در بازسازی اجتماعی پس از جنگ، و مفهوم «دیپلماسی دیاسپورا» از جمله محورهای اصلی بحث بودند.
سخنرانان تأکید کردند که دیاسپورای کرد می‌تواند به‌عنوان پلی میان جوامع و جنبش‌ها در سطح فراملی عمل کرده و از چارچوب‌های سنتی دولت‌محور فراتر رود.
آموزش عالی در شرایط جنگ
بخش دیگری از برنامه به وضعیت نهادهای آموزشی در شمال‌شرق سوریه اختصاص داشت. نمایندگان دانشگاه‌های منطقه کردنشین سوریه از تداوم فعالیت دانشگاه‌ها در شرایط جنگی خبر دادند و آموزش را ابزاری برای حفظ هویت و تقویت ارزش‌هایی چون برابری جنسیتی و آموزش به زبان مادری دانستند.
با وجود چالش‌های جدی، این مراکز آموزشی همچنان به تولید دانش و تربیت نیروهای علمی ادامه می‌دهند.
بررسی جنبش‌های کردی و انتشارات علمی
در نشست‌های بعدی، معرفی نشریه Democratic Modernity و نقش آن در بازاندیشی علوم اجتماعی در مواجهه با بحران‌های جهانی مورد توجه قرار گرفت. همچنین تحولات جنبش‌های کردی و گذار برخی جریان‌ها از فعالیت سیاسی به مبارزه مسلحانه بررسی شد.
میزگرد پایانی: آینده سیاست کردی
میزگرد پایانی با حضور چهره‌های سیاسی از سوریه، ترکیه، عراق و ایتالیا برگزار شد. شرکت‌کنندگان بر ضرورت یافتن راه‌حل‌های دموکراتیک برای مسئله کردها در کشورهای مختلف تأکید کردند و خواستار تقویت همکاری‌های منطقه‌ای و بین‌المللی شدند.
در این نشست، لاینحل ماندن مسئله کردها در ترکیه و نیاز به تغییر رویکردهای امنیت‌محور از محورهای اصلی بحث بود.
در پایان، برگزارکنندگان بر اهمیت گفت‌وگوی میان‌رشته‌ای و پیوند میان پژوهش دانشگاهی و عمل سیاسی تأکید کردند. به‌گفته آنان، درک دقیق‌تر تحولات کنونی و آینده جنبش کردی نیازمند همکاری گسترده میان محققان و کنشگران سیاسی در سطح بین‌المللی است.