هتک حرمت دوباره به مزار استاد «حسن زیرک»/متعرضان چه کسانی هستند؟!

به گزارش کردپرس، امروز ٢٢ مهر ماه ١٤٠٥ سنگ مزار استاد حسن زیرک اسطوره موسیقی کردستان مورد تعرض قرا گرفته و شکسته شده است.

دو سال پیش نیز در ۲۹ آذر ماه فرد یا افرادی معلوم الحال سنگ مزار استاد را تخریب کرده بود، هر چند در آن زمان شهرداری بوکان مدعی شده بود که سرما باعث ترک خوردن سنگ مزار شده است و همان زمان اقدام به تعمیر جزئی سنگ مزار کرد.

متاسفانه در دو سال اخیر شهرداری بوکان کوچکترین اقدامی برای ساماندهی محوطه و نوسازی سنگ قبر استاد حسن زیرک انجام نداده و اقدامات امنیتی همچون قرار دادن دوربین مدار بسته برای حفاظت از مزارهای آن بخش انجام نداده است.

این حرکت توهین‌آمیز  برای دومین بار باعث جریحەدار شدن احساسات علاقه‌مندان به فرهنگ و موسیقی شدە است.

لازم است نهادهای مسئول با جدیت عامل یا عاملان این اقدام ناشایست را شناسایی و مجازات کنند.

چند سال پیش نیز معلوم الحالان در مهاباد بە سنگ مزار استاد محمد ماملی و همچنین تندیس استاد هژار موکریانی تعرض کردە بودند.

به گزارش کردپرس، استاد «حسن زیرک»، هشتم آذر سال ١٣٠٠ خورشیدی  بوکان متولد شد. او کارش را در رادیو بغداد شروع کرد، سال های ۳۱ و ۳۲ به ایران بازگشت مجموعه کارهای خوبی در رادیو تهران ضبط کرد. سپس در سالهای ۴۱ و ۴۲ به کرمانشاه آمد و در رادیو کرمانشاه با هنرمندانی چون استاد "مجتبی میرزاده" و استاد "عبدالصمدی" مجموعه آثاری را ثبت و ضبط کردند.

استاد همچنان در پنجاه و دومین سالروز وفاتش در عرصه آواز و موسیقی بی رقیب است. کسی از او بیش از هزار ترانە بە یادگار ماندە و  آثارش منبع الهام هنرمندان کرد و غیر کرد است.

استاد «حسن زیرک» سال ١٣٥٠در پی ابتلا به سرطان کبد در بیمارستان بوکان بستری شد و یک سال بعد در پنجم تیر ۱۳۵۱، در سن ٥٣ سالگی در زادگاهش بوکان درگذشت. در آن زمان رادیو لندن اعلام کرد: «یگانه هنرمند مردم کرد، در بوکان درگذشت».

کاوه فقیه زاده، رهبر اکستر فیلارمونیک موکریان پیشتر به کردپرس گفتە بود: ما مدیون استاد حسن زیرک هستیم چرا که ضمن حفظ فولکلور کردی، مخزن ملودی بوده و او ۵۰ تا ۶۰ درصد ملودی هایش را خودش ساخته است. البته اگر استاد به صورت علمی موسیقی را فرامی گرفت و بر روی کاغذ می آورد، معتقدم در موسیقی کردی یک "باخ" متولد می شد.

امروزه بسیاری از موزیسین های کردستان معتقداند؛ استاد حسن زیرک اعجوبه ای بوده که انکار نمی شود و می گویند: «چه خوب که کردها حسن زیرک دارند. اگر زیرک نبود، سرنوشت موسیقی کردی چه می شد؟»