به گزارش کردپرس، مصطفی قاراسو، عضو شورای اجرایی KCK، حذف مسئله کرد و جایگاه عبدالله اوجالان از قانون چارچوب را از کاستیهای اساسی آن دانست و گفت تقلیل یک مسئله صدساله به خلع سلاح، برای پیشبرد روند کافی نیست. او تأکید کرد اجرای قانون و انتقال اعضا و هواداران پیشین PKK به عرصه سیاست، بدون مدیریت و هدایت اوجالان امکانپذیر نخواهد بود.
مصطفی قاراسو، عضو شورای اجرایی KCK، در گفتوگویی با شبکه مدیا خبر، قانون «تقویت همبستگی ملی و یکپارچگی اجتماعی» را ارزیابی کرد.
قاراسو گفت این قانون، باوجود کاستیهای فراوان، میتواند آغاز انتقال مسئله کرد از بستر درگیری به عرصه حقوق و سیاست باشد؛ اما بهخودیخود راهحلی برای این مسئله نیست. او با اشاره به اینکه PKK مبارزه مسلحانه علیه ترکیه را پایان داده و راهبرد مبارزه سیاسی و دموکراتیک را در پیش گرفته است، افزود قانون باید بستر حقوقی لازم برای این گذار را فراهم کند.
نامی از کردها و مسئله کرد در قانون نیست
قاراسو یکی از کاستیهای اساسی قانون را حذف نام کردها و مسئله کرد از متن آن دانست و گفت: «نام قانون هرچه باشد، مسئله مورد بحث، مسئله کرد است. میان دولت ترکیه و کردها گسستی صدساله وجود دارد و هدف راهحل سیاسی و دموکراتیک باید برطرفکردن این گسست باشد.» او انتقاد کرد که قانون بهجای پرداختن به ریشههای تاریخی مسئله کرد، عمدتاً بر زمینگذاشتن سلاحها متمرکز شده است. به گفته قاراسو، تقلیل یک مسئله صدساله به خلع سلاح و چنین تصورکردن که با کنارگذاشتن سلاحها همه مشکلات حل میشوند، رویکردی یکجانبه و ناکافی است.
ابهام درباره جایگاه اوجالان
عضو شورای اجرایی KCK مشخصنشدن نقش عبدالله اوجالان در قانون را یکی دیگر از مهمترین نواقص آن خواند.
او با یادآوری اظهارات دولت باغچهلی درباره «حق امید» اوجالان گفت این سخنان نوعی تعهد محسوب میشوند، اما در قانون چارچوب نه به حق امید اشاره شده و نه جایگاه اوجالان در مدیریت روند مشخص شده است.
قاراسو گفت اوجالان آغازگر روند کنونی و صادرکننده فراخوان صلح و جامعه دموکراتیک بوده است و افزود: «اگر این روند قرار است پیشرفت کند، تنها با حضور اوجالان امکانپذیر است. مشخصنشدن جایگاه و نقشی که او در این روند ایفا خواهد کرد، کاستی جدی قانون است.»
همه منتظرند ببینند که اوجالان چه خواهد گفت
قاراسو تأکید کرد موضوع فقط به یک فرد مربوط نمیشود، بلکه وضعیت هزاران عضو و هوادار پیشین PKK را در بر میگیرد و نحوه ورود آنان به عرصه سیاسی باید تعیین شود.
او گفت هدایت این گروه و تصمیمگیری درباره چگونگی مشارکت آن در سازمانیابی و مبارزه سیاسی و دموکراتیک، بدون نقشآفرینی اوجالان ممکن نیست: «همه منتظرند اوجالان چه خواهد گفت، چگونه به روند نگاه میکند و چه نقشی در مبارزه و راهحل سیاسی و دموکراتیک برای آنان در نظر میگیرد.»
به گفته قاراسو، انجام چند دیدار محدود با روزنامهنگاران یا سیاستمداران کافی نیست و باید جایگاه حقوقی اوجالان و شرایط لازم برای فعالیت مؤثر او فراهم شود.
او در پایان هشدار داد: «اگر اوجالان در مرکز این روند قرار نگیرد و در مدیریت و هدایت آن نقش ایفا نکند، اجرای موارد مندرج در قانون ممکن نخواهد بود. قانونی که اوجالان در آن نقشآفرین نباشد، ناکارآمد خواهد ماند.»
نظر شما