به گزارش کردپرس، در تازهترین مورد، بنا بر روایت خانواده، کیان خیرخواهی، کودک ۱۰ ساله، در محدوده ویلاشهر، آپارتمانهای ارتش و خیابان فیض جلالی سنندج با حمله گلهای از سگها مواجه شده است. بر اساس این روایت، کودک برای نجات خود ناچار شده به داخل یک گودال بپرد و در پی این حادثه از ناحیه پا دچار شکستگی شده و دست او نیز آسیب دیده است.
پرویز خیرخواهی، پدر این کودک، نیز از پیگیری قضایی این حادثه خبر می دهد. ماجرا دیگر فقط درباره حضور چند سگ بلاصاحب در گوشه و کنار شهر نیست. در هفتههای اخیر، گزارشهای متعددی از افزایش نگرانی شهروندان درباره حضور گلهای سگها و وقوع حمله به افراد، بهویژه کودکان، منتشر شده است؛ حوادثی که اگرچه هر یک در نقطهای از شهر رخ دادهاند، اما در کنار یکدیگر تصویری نگرانکننده از یک مسئله مزمن و حلنشده را پیش روی افکار عمومی قرار میدهند.
این حادثه، در کنار گزارشهای دیگری که طی هفتههای اخیر درباره حمله سگهای بلاصاحب به کودکان در سنندج منتشر شده، یک پرسش اساسی را بیش از گذشته برجسته میکند.
مسئولیت تأمین امنیت شهروندان در برابر این وضعیت بر عهده چه نهادی است؟ پاسخ این پرسش نباید میان دستگاههای مختلف دستبهدست شود. مسئله فقط «سگهای بلاصاحب» نیست؛ مسئله، مدیریت یک بحران شهری است
ساماندهی سگهای بلاصاحب، موضوعی چندوجهی است که نیازمند همکاری شهرداری، دستگاههای بهداشتی، دامپزشکی و سایر نهادهای مرتبط است. اما پیچیدگی موضوع نمیتواند توجیهی برای بینتیجه ماندن اقدامات باشد.
شهروندان حق دارند بدانند دستگاههای مسئول دقیقاً چه برنامهای برای کنترل این وضعیت دارند و چرا با وجود اجرای طرحهای مختلف در سالهای گذشته، همچنان گزارشهایی از تجمع گلهای سگها در برخی مناطق و نگرانی شهروندان از حمله آنها منتشر میشود.
در این میان، شهرداری سنندج باید بهعنوان یکی از نهادهای اصلی مدیریت شهری، با شفافیت بیشتری درباره عملکرد خود پاسخ دهد.
مردم حق دارند بدانند، چه تعداد سگ بلاصاحب در سطح شهر شناسایی شده است؟ چه تعداد از آنها جمعآوری و ساماندهی شدهاند؟
نقاط پرخطر شهر کدام مناطق هستند؟ برای محلاتی که شهروندان از حضور گلهای سگها در آنها گزارش میدهند، چه اقدام فوری انجام شده است ؟ و مهمتر از همه اینکه چرا با وجود سالها اجرای طرحهای مختلف، مسئله همچنان در حال بازتولید است؟
اینها پرسشهایی است که نمیتوان با پاسخهای کلی، آمارهای پراکنده یا وعدههای تکراری از کنار آنها عبور کرد.
شهرداری و دستگاههای مسئول؛ زمان پاسخگویی فرا رسیده است. انتقاد اصلی افکار عمومی این نیست که چرا یکشبه نمیتوان مسئله سگهای بلاصاحب را حل کرد؛ بلکه پرسش این است که چرا روندی روشن، مستمر، شفاف و قابل ارزیابی برای مدیریت این بحران به مردم ارائه نمیشود؟
وقتی شهروندان بارها درباره یک مشکل هشدار میدهند، انتظار طبیعی این است که دستگاههای مسئول پیش از وقوع حادثه وارد عمل شوند. ئمدیریت شهری نباید منتظر بماند تا یک کودک آسیب ببیند و پس از آن، موضوع برای چند روز در صدر اخبار قرار گیرد.
مدیریت شهری یعنی پیشگیری، نه واکنش پس از حادثه
اگر منطقهای بهعنوان نقطه تجمع سگهای بلاصاحب شناخته میشود، باید پیش از وقوع حادثه برای آن برنامه مشخص وجود داشته باشد. اگر گزارشهای مردمی ثبت میشود، باید نتیجه پیگیری آنها برای مردم قابل مشاهده باشد. و اگر طرح ساماندهی اجرا میشود، باید آثار آن در امنیت و آرامش شهروندان دیده شود.
اینبار، پای یک کودک در میان است حادثه کیان خیرخواهی نباید در میان انبوه اخبار روزمره گم شود. پشت این خبر، یک خانواده قرار دارد؛ خانوادهای که اکنون با آسیبدیدگی فرزند خود روبهروست و پدری که اعلام کرده است موضوع را از مسیر قضایی پیگیری خواهد کرد.
اما مسئله فقط این خانواده نیست مسئله، تمام خانوادههایی هستند که هر روز فرزندانشان را برای رفتن به مدرسه، بازی یا انجام کارهای روزمره از خانه خارج میکنند و حق دارند مطمئن باشند که فضای عمومی شهر برای آنها امن است. کودک نباید قربانی خلأ مدیریت شهری شود.
مطالبه روشن مردم اقدام است نه وعده
اکنون انتظار میرود شهرداری سنندج و سایر دستگاههای مسئول، بهجای واکنشهای مقطعی، یک برنامه عملیاتی و شفاف برای ساماندهی وضعیت سگهای بلاصاحب ارائه کنند؛ برنامهای که در آن، مسئولیت هر دستگاه، زمانبندی اقدامات، مناطق پرخطر و سازوکار رسیدگی فوری به گزارشهای مردمی مشخص باشد.
همچنین ضروری است درباره حوادث اخیر، بررسی دقیق و مستقلی انجام شود تا مشخص شود آیا این موارد با ضعف در مدیریت نقاط پرخطر و نبود اقدامات پیشگیرانه ارتباط داشته است یا خیر.سنندج امروز بیش از هر زمان دیگری به پاسخ روشن مسئولان نیاز دارد.
پرسش شهروندان ساده است اگر وضعیت تحت کنترل است، چرا گزارشهای متعدد از حضور گلهای سگها و حمله به شهروندان ادامه دارد و اگر وضعیت تحت کنترل نیست، چرا برای حل آن اقدام فوری و مؤثر انجام نمیشود؟
این پرسشها را نمیتوان نادیده گرفت. حادثه برای کیان خیرخواهی باید نقطه پایان بیتفاوتی باشد، نه آغاز یک چرخه تکراری از وعده، فراموشی و حادثهای دیگر. مردم سنندج انتظار ندارند مسئولان معجزه کنند؛ آنها فقط میخواهند مسئولیت بپذیرند، پاسخگو باشند و کاری کنند که کودک بعدی قربانی این بحران نشود. اکنون نوبت پاسخگویی مسئولان است؛ پیش از آنکه خبر بعدی، درباره کودک دیگری باشد.
نظر شما