به گزارش کردپرس، در حالی که روند آشتی میان دولت ترکیه و حزب کارگران کردستان ترکیه یا پ.ک.ک وارد مرحله تازه‌ای شده، گورکان چاکراوغلو، حقوقدان و چهره ملی‌گرای ترک، این فرآیند را فرصتی تاریخی برای بازتعریف هویت ترکی و عبور از الگوی دولت-ملت کمالیستی دانست.

چاکراوغلو که پیش‌تر عضو حزب ملی‌گرای «خوب» (IYI Party) بود اما اکنون از حامیان روند صلح به شمار می‌رود، در گفت‌وگو با نشریه آمارگی تأکید کرد که «ترک بودن» پیش از شکل‌گیری دولت مدرن ترکیه وجود داشته و نباید به چارچوب دولت کمالیستی محدود شود.

او قانون اساسی ۱۹۸۲ ترکیه را «قراردادی سیاسی و فرسوده» توصیف کرد و گفت نظام سیاسی مبتنی بر «استانداردسازی، همانندسازی و تمرکزگرایی» طی یک قرن گذشته جامعه ترکیه را از ریشه‌های تاریخی و فرهنگی خود دور کرده است.

این حقوقدان ترک همچنین با اشاره به نظریه «ملت دموکراتیک» عبدالله اوجالان، رهبر زندانی پ.ک.ک، گفت ترکیه به‌تدریج از پارادایم کمالیستی فاصله گرفته و به سمت مدلی حرکت می‌کند که در آن کردها و ترک‌ها می‌توانند در چارچوبی مشترک و دموکراتیک زندگی کنند.

چاکراوغلو اظهار داشت: «اوجالان یکی از بنیان‌گذاران قرن دوم جمهوری ترکیه است، شاید حتی مهم‌ترینِ آن‌ها.» به گفته او، همان‌طور که حزب دموکرات در دهه ۱۹۵۰ و حزب عدالت و توسعه در دهه ۲۰۰۰ مسیر تحولات سیاسی ترکیه را تغییر دادند، جنبش سیاسی کردها نیز می‌تواند موتور تحول ترکیه در دهه ۲۰۳۰ باشد.

او صلح را صرفاً پایان درگیری نظامی ندانست و تأکید کرد: «صلح در کامل‌ترین شکل خود به معنای قانون است»؛ اما قانونی که فراتر از مقررات رسمی، بر پایه یک قرارداد اجتماعی مشترک شکل گرفته باشد.

چاکراوغلو همچنین خواستار به‌رسمیت‌شناخته‌شدن کامل زبان کردی در ترکیه شد و گفت آموزش به زبان کردی نه‌تنها تهدیدی برای وحدت کشور نیست، بلکه می‌تواند جایگاه زبان ترکی را در منطقه تقویت کند.

با وجود حمایت از حقوق فرهنگی کردها، او از ایده خودمختاری محلی حمایت نکرد و گفت در چارچوب «ملت دموکراتیک»، آزادی‌های محلی می‌تواند بدون نیاز به ساختارهای خودمختار تأمین شود. به گفته او، جوامع محلیِ قوی نه تهدیدی برای وحدت ملی، بلکه عاملی برای تقویت آن هستند.