کردپرس
عجیب است که اپوزیسیون کُرد با جریانهای عراقی که خود سابقه طولانی در فساد و درگیریهای طایفهای دارند، زبان نرمتری پیدا کرده و آنها را در آغوش میکشند؛ در حالی که این رویکرد هیچکدام از مشکلات اقلیم را حل نکرده است. ای کاش این زبان دیپلماتیک در داخل اقلیم برای فعالسازی پارلمانی به کار گرفته میشد که ۱۸ ماه است از انتخابات آن میگذرد و دربهایش قفل شده است!
اگر این احزاب تصور میکنند با این مانورها، عکس گرفتنها و در آغوش کشیدنها در بغداد میتوانند دو قطبی «اتحادیه میهنی و حزب دمکرات» را درهم بشکنند، بدانند که مانند «جنبش تغییر» (گوران) این آرزو را به گور خواهند برد. آنها باید واقعبینانهتر با مردم صحبت کنند؛ چرا که دو نیروی حزب دمکرات و اتحادیه میهنی، متغیرهای اصلی معادله سیاسی عراق هستند که هم حمایت داخلی دارند و هم حمایت بینالمللی؛ آنها با «پیجهای فیک» و «حرفهای تیکتاکی» از بین نمیروند. اگر مانورهایشان فقط برای فضای مجازی است، چهار سال دیگر پاسخ خود را [از مردم] خواهند گرفت.
اگر این نیروها بغداد را کلید حل مشکل حقوق و بودجه میدانند، درست است که تا نقدینگی از بغداد نیاید اقلیم نمیتواند حقوق پرداخت کند، اما ارسال پول از بغداد منوط به پایبندیهای مالی اقلیم است؛ پس باز هم فشارها باید از داخل اقلیم بر روی خودِ اقلیم باشد، آن هم از طریق فعالسازی پارلمان، نه اینکه در رسانهها فریاد بزنیم «آقا دزده آقا دزده!». خب همه میدانیم دزد است، بفرمایید شما مأمور شدهاید که بروید دزدها را بگیرید!
اقلیم کردستان به بنبست سیاسی و فلج شدن نهادها رسیده است. انتخاباتها و عمر کابینهها هیچکدام در موعد خود نبوده و این نشانه خطرناکی برای سستی روند دموکراسی در اقلیم است. در حالی که عراق با تمام بحرانهایش از سال ۲۰۱۸ تاکنون توانسته سه بار انتخابات برگزار کند و دو بار دولت تشکیل دهد و اکنون به سوی کابینه جدید میرود، اقلیم کردستان از سال ۲۰۱۸ تاکنون [فقط] دو انتخابات داشته و همچنان یک کابینه دارد!
اپوزیسیون در اقلیم کردستان تنها نقش یک «فعال مدنی» یا «ادمین پیج» را ایفا میکند. پارلمان تعطیل میشود یا عمرش تمدید و سپس منحل میگردد و اپوزیسیون فقط تماشا میکند. آنها ابزار اصلی فشار بر قدرت را از دست دادهاند و حتی برخی از آنها خوشحالند که وضعیت به همین شکل بماند تا دوره چهارساله خود را به پایان برسانند!
ناتوانی اپوزیسیون در فعالسازی پارلمان کردستان و تن دادن آنها به بنبست ۷ ساله کابینه نهم، نوعی ناامیدی در میان مردم ایجاد کرده است. آنچه در بغداد انجام میدهند بیشتر یک «مانور رسانهای» است، اما آنچه در اقلیم میگذرد یک «فلج سیاسی» تمامعیار است. تا زمانی که اپوزیسیون نتواند در داخل اقلیم موتور محرک تغییر باشد و چشمش به دست بغداد باشد، معادله حکمرانی در کردستان به همین شکل باقی خواهد ماند و تغییر نخواهد کرد.
گلاله صدیق، فعال سیاسی اقلیم کردستان
نظر شما