یکی از نکات قابل توجه در این تحول، وضعیت پایگاه هوایی «قصرک» است؛ پایگاهی که آخرین نیروهای آمریکایی حاضر در آن منطقه را ترک کردند. این پایگاه در امتداد بزرگراه راهبردی M4 و در منطقه حسکه قرار دارد؛ منطقه‌ای که پس از توافق نهایی ادغام، همچنان تحت کنترل نیروهای دموکراتیک سوریه باقی مانده بود. با این حال، ویدئوهای منتشرشده پس از خروج آمریکا نشان می‌دهد این پایگاه ظاهراً به نیروهای وابسته به هیئت تحریر الشام (HTS) در قالب لشکر شصتم ارتش سوریه واگذار شده است؛ یگانی که قرار است نیروهای دموکراتیک سوریه نیز به آن ملحق شوند.

در تصاویر منتشرشده، ده‌ها خودروی زرهی ساخت ترکیه از نوع BMC در حال ورود به این پایگاه دیده می‌شوند. همچنین گزارش‌ها حاکی است هنگام خروج نیروهای آمریکایی، یگان ضدتروریسم نیروهای دموکراتیک سوریه موسوم به YAT در محل حضور داشته و روند تحویل پایگاه به ارتش سوریه را هماهنگ کرده است؛ موضوعی که نشانه‌ای از پیشرفت نسبتاً روان اجرای توافق ادغام تلقی می‌شود.

پیش از این نیز پایگاه هوایی رمیلان، حدود یک ماه زودتر، به تیپ‌های وابسته به هیئت تحریر الشام واگذار شده بود؛ نیروهایی که به استفاده از تجهیزات ساخت ترکیه شهرت دارند.

اهمیت این دو پایگاه از منظر راهبردی قابل توجه است. پایگاه قصرک بر مسیر بزرگراه M4 اشراف دارد و پایگاه رمیلان نیز در مجاورت میادین نفتی مهم رمیلان قرار گرفته است. هر دو منطقه در محدوده‌ای واقع شده‌اند که پس از توقف درگیری‌ها در پایان ماه ژانویه، تحت کنترل نیروهای دموکراتیک سوریه باقی مانده بودند.

بر اساس این گزارش، دولت سوریه همچنین در آستانه تحویل گرفتن تمامی زندان‌های استان حسکه است و نهادهای قضایی این منطقه نیز قرار است به ساختارهای وابسته به دمشق منتقل شوند. مقام‌های درگیر در روند ادغام گفته‌اند این انتقال ممکن است از هفته آینده آغاز شود.

در بعد سیاسی نیز به نظر می‌رسد نیروهای دموکراتیک سوریه جایگاه گسترده‌تری نسبت به برآوردهای اولیه در ساختار دولت سوریه به دست آورده‌اند. این جریان اکنون به یکی از ارکان مهم اداره کشور تبدیل شده و نقش آن محدود به وزارتخانه‌های دفاع و کشور نخواهد بود، بلکه احتمال حضور در وزارتخانه‌های خارجه، دادگستری و دیگر نهادهای دولتی نیز مطرح است. همچنین در چارچوب رایزنی‌های جاری، پیشنهاد واگذاری سمت معاون اول رئیس‌جمهوری سوریه به مظلوم کوبانی و معاونت وزارت خارجه این کشور به الهام احمد نیز مطرح شده است.

همزمان، نیروهای دموکراتیک سوریه پس از انحلال رسمی به عنوان یک نیروی نظامی مستقل، در حال ورود به عرصه سیاسی هستند و نشانه‌های جدی وجود دارد که مظلوم عبدی نیز به یک نقش سیاسی منتقل شود.

این روند در چارچوب بازآرایی گسترده‌تر جریان‌های نزدیک به حزب کارگران کردستان (PKK) در منطقه نیز ارزیابی می‌شود؛ جریانی که از ترکیه تا سوریه در مسیر کنار گذاشتن فعالیت مسلحانه و تبدیل شدن به بازیگر سیاسی قرار گرفته است. گزارش یادشده همچنین از تلاش برای ایجاد پلتفرم‌های رسانه‌ای فرامرزی جدید و تقویت هماهنگی میان این جریان‌ها خبر می‌دهد؛ اقدامی که می‌تواند به شکل‌گیری یک نیروی سیاسی منطقه‌ای تازه، با پیوندهایی در سوریه، ترکیه و اقلیم کردستان عراق منجر شود.