به گزارش کردپرس،  تحولات اخیر در اقلیم کردستان عراق، بویژه حملات پهپادی، نشان‌دهنده افزایش قابل‌توجه تهدیدات امنیتی علیه این منطقه است؛ تهدیداتی که به‌ویژه زیرساخت‌های نظامی، انرژی و مراکز حیاتی را هدف قرار داده‌اند. در چنین شرایطی، مسئله دسترسی اقلیم به سامانه‌های دفاع هوایی و موشکی به یکی از چالش‌های اساسی تبدیل شده است.
بر اساس تحلیل شورای آتلانتیک و وینثروب راجرز، کارشناس آمذیکایی مسائل کردها، اقلیم کردستان در حالی با موجی از حملات موشکی و پهپادی مواجه است که فاقد یک چتر دفاعی مستقل و کارآمد برای مقابله با این تهدیدات است. اگرچه برخی سامانه‌های دفاعی موجود توانسته‌اند از تأسیسات خاصی محافظت کنند، اما این پوشش محدود بوده و بسیاری از مناطق، به‌ویژه پایگاه‌های نیروهای پیشمرگه و زیرساخت‌های حیاتی، خارج از این دایره حفاظتی باقی مانده‌اند.
یکی از موانع اصلی در مسیر تقویت توان دفاعی اقلیم، ساختار سیاسی و حقوقی عراق است. دولت مرکزی بغداد بر حفظ حاکمیت ملی تأکید دارد و هرگونه همکاری مستقیم نظامی با اقلیم را منوط به تأیید خود می‌داند. این در حالی است که ناتوانی در جلوگیری از حملات مکرر، عملاً این پرسش را مطرح کرده که تا چه حد این حاکمیت در عمل کارآمد است.
در این چارچوب، پیشنهادهایی برای ایجاد یک سازوکار مستقل جهت تجهیز اقلیم به سامانه‌های دفاعی مطرح شده است. این پیشنهادها شامل تسهیل روند فروش تسلیحات، ارائه مستقیم تجهیزات دفاعی و ایجاد یک ساختار هماهنگ برای مقابله با تهدیدات هوایی است. چنین رویکردی می‌تواند بدون تغییر مرزهای سیاسی، واقعیت‌های میدانی را به رسمیت بشناسد.
با این حال، وینثروب راجرز تاکید کرده است حتی در صورت رفع موانع سیاسی، چالش مهم دیگری وجود دارد و آن کمبود جهانی سامانه‌های دفاع هوایی است. پیش از تشدید درگیری‌ها نیز این تجهیزات با محدودیت عرضه مواجه بودند و اکنون با افزایش تقاضای جهانی، دسترسی به آن‌ها دشوارتر شده است. این مسئله عملاً باعث شده اقلیم کردستان در رقابت برای دریافت این سامانه‌ها در موقعیت ضعیف‌تری قرار گیرد.
در مجموع، این تحلیل ها نشان می‌دهد که اقلیم کردستان در یک وضعیت دوگانه قرار گرفته است: از یک سو با تهدیدات فزاینده امنیتی مواجه است و از سوی دیگر، به دلیل محدودیت‌های سیاسی و کمبود منابع، امکان دسترسی به ابزارهای دفاعی مؤثر را ندارد. ادامه این وضعیت می‌تواند آسیب‌پذیری این منطقه را در برابر حملات آینده افزایش داده و پیامدهای گسترده‌تری برای ثبات منطقه‌ای به همراه داشته باشد.