کرد پرس - شش ماه از آخرین نشست هفت حزب کردستانی ایران در اربیل نمی گذرد که در آن احزاب سنتی کردستانی نسبت به احزاب نوپدید به دیده شک و تردید نگریسته و آنها را بازی ندادند و در آخرین نشست آنها دو حزب مذکور، پاک و پژاک حضور یافتند و در انتظار وعده های آمریکا نشستند تا بعد از حمله ۹  اسفند به مناطق کردستانی به ایران ورود کنند.

حمله آمریکا به ایران در ۹ اسفند تا حدودی احزاب اپوزیسیون را امیدوار کرد؛ در این حمله تروریستی علاوه بر رهبر انقلاب اسلامی و خانواده ایشان، اقشار زیادی از مردم بی دفاع را نیز شهید کردند حادثه شهادت کودکان مینابی در کلاس درس تراژدیی بود که امواج جهانی عاطفی را تحت شعاع قرار داد و حتی مورد مناقشه سیاستمدارن غربی نیر قرار گرفت.

اینک احزاب اپوزیسیون کرد در مقابل آزمون بزرگی قرار گرفته اند، آیا کردها می توانند به آمریکای بد عهد متکی باشند؟ آمریکایی که از جنگ جهانی دوم تا کنون در هیچ دولتی تا آخر با کردها باقی نمانده اند؛ از سرکوب کردها در مهاباد که دست پهلوی دوم را در سرکوب حاکمیت یازده ماهه مهاباد باز گذاشت تا قرارداد الجزایر که پرونده کرد را اشایتیونی به دولت عراق واگذار کرد از بازی با سرنوشت احزاب کرد عراق در سال ۲۰۰۳ که انها را از معادله دولت جدید عراق حذف کرد و بعد از انفجارات بازمانده های حزب منحله بعث مجدد به آنها رجوع کرد.

در جریان درگیری بین اتحادیه میهنی و پارتی  سال ۱۹۹۷ هیچ مسئول آمریکایی جواب تلفن رهبران احزاب را نمی داد، در سال ۲۰۱۴ تلاش های مسعود بارزانی برای استمداد از آمریکایی ها در  دفاع از اربیل در مقابل داعش بیفایده بود تا اینکه حاج قاسم سلیمانی ورود کردند و آخرین روی گردانی آمریکا از کردها در سوریه بود که خیلی صریح پایان ماموریت قسد در سوریه را اعلام کرد و اینک پرونده جدیدی در برابر کرد ایران گشوده است.

اما باید دانسته شود رفتار آمریکا سنت لایتغیر سیاست خارجی این کشور در خصوص کردها می باشد. زیرا کرد هرچقدر هم در منطقه موثر باشد در دکترین آمریکا حد یقفی دارد و تا کنون تا انتها با کسی نبوده است.

اما کرد در ایران همزاد و جزو لاینفک حوزه ایران کهن می باشد و خون ایرانی در رگ های انها وجود دارد از سردار عزیزخان مکری و دهها شخصیت های تاریخی و معاصر کردها، همگی نمادی از غیرت ایرانی می باشند. حتی قاضی محمد مهابادی نیز علیرغم همه تهدیداتی که متوجه او بود، ایران را ترک نکرد و خود را ایرانی می دانست؛ به همین دلیل در مقابل ورود ارتش به مهاباد مقاومت نکرد این  در حالی بود که ملامصطفی بارزانی به او اصرار می کرد که به کاروان بارزانی ها به سمت شوروی بپیوندد او قبول نکرد و لاجرم آنرا تنها گذاشت و خود به طرف شوروی براه افتاد و ارتش شاهنشاهی از وفاداری قاضی محمد به ایران سو استفاده کرد و سپس او و یارانش را به جوخه اعدام سپرد در حالی همتای او در جمهوری آذربایجان در تبریز به باکو گریخت و بیش از ۵۰۰ نفر از مردم تبریز را سلاخ خانه محمد رضا شاه فرستاد.

یقین می رود خون جوانمردی ایرانی در رگ های وطن پرستی کردها جریان دارد و مطمنا جوانان کرد حتی برخی از کسانی که در صفوف احزاب معارضه هستند با برخی رهبرانشان متفاوت است و ذلت و خاری هم تباران خود را بر نمی تابند. در این شرایط حساس انتظار نمی رود کرد پاس آبشار به فرزند کسی بدهد که آنرا گل کند کسی که عاملی اصلی سرکوب کردها از سال ۱۳۲۶ تا ۱۳۵۷ بوده است.

بنابراین ورود کرد به این جنگ بزرگ منطقه ای خالی از هزینه سنگین نمی باشد خصوصا که می بینیم ترامپ کارت کردها را در آخرین لحظات رو کرد و به آنها متوسل شد باید دانست آزموده را آزمودن خطاست. پس ازسال ۲۰۱۷ به محضی که داعش تمام شد به صورت خزنده قدرت کردها را در عراق محدود کرد و مانع ورود ارتش عراق به کرکوک نشد.

کرد هرچند هم که از نردبان آمریکا بالا برود یک روز خواهد شکست حال هرچه این نردبان بلند تر باشد استخوانش بدتر خواهد شکست؛ بنابراین هرچند برخی رهبران منطقه ای کرد از نردبان آمریکا بالاتر بروند نه از اوکراین بالاتر خواهند بود و نه از زلنسکی. بنابراین اینک زمان بکار بردن عقل و عمل بدان است.