کمیسیون ماده 2 در فرمانداریها به مشکلات قربانیان مین رسیدگی نمی کنند

به گزارش روز شنبه (22 اسفندماه) خبرنگار کردپرس، در متن این تذکر کتبی که تصویرآن در اختیار کردپرس قرار گرفته آمده است:« کمیسیون ماده 2 مستقر در فرمانداریهای مناطق مرزی به درخواستها و تقاضاهای قربانیان مین و بین درگیری توجهی نمی کنند و این امر باعث شده تعداد زیادی از قربانیان حوادث مین و بین درگیری در این مناطق سرگردان گردیده و حق و حقوق آنان ضابیع گردد.

افرادی هستند به دلیل انفجار مین، چشم و پای خود را از دست داده اند و بدلیل معلولیت توان هیچ فعالیتی ندارند و به لحاظ عدم همکاری کمیسیون ماده 2 ، به پرونده آنان رسیدگی نشده و سالهای است پشت درهای بسته کمیسیون مربوطه مانده اند.

به گزارش کردپرس، درهمین ارتباط، «حسین احمدی‌نیاز» حقوقدان و وکیل پایه یک دادگستری، یادداشتی را امروز شنبه در روزنامه شهروند منتشر کرده است، که در بخشی از این یادداشت آمده است:هادي لگزي و كاك سليمان در بوكان ازجمله قربانيان مين‌هاي زميني هستند كه شوربختانه دو مچ دست و دو چشم خود را از دست داده‌ و با دنيايي تيره و تاريك مواجه شده‌اند.

مشكلات و معضلات قربانيان مين‌هاي زميني عديده و زياد است كه شايد مهمترين آن را عدم‌توجه نهادهاي دولتي خصوصا كميسيون‌هاي ماده ٢ مستقر در فرمانداري‌ها دانست كه با در نظر گرفتن شرايط سخت و دشوار مانع احتساب حق و حقوق اين قربانيان مظلوم مي‌شوند كه نمونه اخير آن را در مورد موكل ديگر اينجانب قادر نباتي دانست كه توسط كميسيون ماده ٢ فرمانداري بانه رد شده است.

«هادی لگزی» متولد سی و یک تیرماهِ ۶۴ است. در خرداد سال 79 و در حالی ه دانش آموز سال اول دبیرستان بود، در روستای کانی طومار به هنگام کار کشاورزی روی مین رفت و دو دست، دو چشم و حس بویایی خود را از دست داد.

سلیمان اویسی نیز سال 73 وقتی 12 سالش بوده به علت انفجار مین بینایی و هر دو دست خود را از دست داد.

علی رغم گذشت چندین سال از وقوع این دو حادثه، هنوز جانباری این دوجوان بوکانی تایید نشده است./