به گزارش کردپرس، مراد قاراییلان، عضو فرماندهی مرکز نیروهای مدافع خلق (HPG)، در گفتوگو با شبکه استرک تیوی درباره روندی که عبدالله اوجالان در ۲۷ فوریه ۲۰۲۵ آغاز کرده است، گفت این روند نه تنها برای کردها، بلکه برای جمهوری و دولت ترکیه نیز اهمیتی تاریخی دارد. او با بیان اینکه مسئله کُرد یکی از ریشهایترین و بنیادیترین مسائل ترکیه است، اظهار داشت که جنبش آنان پس از فراخوان اوجالان، بر پایه باور به «استراتژی مبارزه جامعه دموکراتیک» گام برداشته و در این زمینه تصمیمهایی جدی اتخاذ کرده است. قاراییلان گفت: «ما تصمیمهایی گرفتیم که بازگشت از آنها ممکن نیست. اما دولت ترکیه تاکنون از نظر حقوقی هیچ گام مشخصی برنداشته است.»
قاراییلان با اشاره به رفتوآمد هیئتهای دولتی به امرالی، تشکیل کمیسیون در مجلس و توقف درگیریها، گفت این اقدامات اگرچه مهم هستند، اما برای پیشرفت روند کافی نیستند و دولت ترکیه هنوز تصمیمی روشن و قطعی درباره مسیر حل مسئله نگرفته است. او تأکید کرد که در حال حاضر «مسئله اعتماد» همچنان جدی است و تاکنون از سوی دولت گامی که بتواند اعتماد ایجاد کند، برداشته نشده است. به گفته او، جنبش کُرد با انحلال PKK و توقف استراتژی مبارزه مسلحانه اعلام کرده است که به جای دشمنی، خواهان گشودن صفحهای تازه و ایجاد رابطهای مبتنی بر دوستی است.
او در ادامه از رویکرد دولت ترکیه در تعریف روند کنونی موسوم به «ترکیه بدون تروریسم» انتقاد کرد و گفت مسئله کُرد یک مسئله تاریخی و اجتماعی و از بنیادیترین مسائل ترکیه است و نمیتوان آن را به موضوع «تروریسم» فرو کاست. قاراییلان افزود که جنبش آنان پارادایم خود را برای حل مسئله تغییر داده و دولت ترکیه نیز باید همین کار را انجام دهد. او گفت تا زمانی که دولت با ذهنیت پیشین مبتنی بر «انکار و نابودی» به مسئله نگاه کند و کردها را تهدید ببیند، اعتماد شکل نخواهد گرفت.
قاراییلان تأکید کرد که هدف آنان آشتی با دولت، تبدیل جمهوری به یک جمهوری دموکراتیک و مشارکت در آن است. او گفت: «ما نمیخواهیم در برابر این جمهوری قرار بگیریم. رویکرد رهبری ما و ما چنین رویکردی ریشهای است، اما از طرف مقابل همان رویکرد را نمیبینیم. آنان با تردید، نگرانی و احتیاط برخورد میکنند و همین امر مانع شکلگیری اعتماد میشود.»
عضو فرماندهی HPG درباره بحثهای مربوط به ارائه قانون مربوط به روند صلح موسوم به «قانون چارچوب» به مجلس ترکیه نیز گفت اگر این قانون یکطرفه نباشد و رویکردی فراگیر داشته باشد، میتواند برای ترکیه فرصتی تاریخی ایجاد کند. او با اشاره به پیشینه تاریخی مسئله کُرد گفت این مسئله از آغاز جمهوری ترکیه وجود داشته و حتی در اواخر دوره عثمانی نیز نمودهایی از آن دیده میشده است. به گفته قاراییلان، جمهوری ترکیه در مقایسه با عثمانی، با رویکردی سختتر و خشونتمحورتر به مسئله کُرد نزدیک شده است.
قاراییلان افزود کردها میخواهند در چارچوب یک جمهوری دموکراتیک، شهروندانی برابر و آزاد باشند و جمهوری نیز باید آنان را در درون خود بپذیرد. او گفت اگر پارلمان ترکیه یا تدوینکنندگان قانون چارچوب با چنین رویکردی عمل کنند، دورهای کاملاً تازه در ترکیه آغاز خواهد شد و این کشور میتواند در خاورمیانه به مرکز دموکراسی تبدیل شود. او تأکید کرد که منتظرند ببینند این قانون «همه مسائل را دربر خواهد گرفت یا نه.»
قاراییلان در بخش دیگری از سخنان خود گفت در طول ۴۲ روز گذشته، بهجز هیئت دولتی، هیچکس با عبدالله اوجالان دیدار نکرده و این وضعیت را «حصر سیاسی» توصیف کرد. او افزود در حالی که در این مرحله باید رفتوآمدها به امرالی افزایش مییافت، مانع دیدار هیئتها، از جمله هیئت دمپارتی، با اوجالان شدهاند. قاراییلان همچنین ادعاهای مطرحشده درباره تأیید پیشنویس قانون از سوی اوجالان را رد کرد و آن را «بخشی از جنگ روانی» دانست.
به گفته قاراییلان، اگر توافقی حاصل شده بود، مسیر دیدارها باز میشد و هیئت دمپارتی نیز میتوانست به امرالی برود. او مدعی شد که دولت در امرالی تلاش میکند رویکرد خود را به اوجالان تحمیل کند و افزود چنین روشی، همراه با ادامه انزوا، درست نیست و نگرانیبرانگیز است.
قاراییلان با تأکید بر اینکه عبدالله اوجالان «مذاکرهکننده اصلی» است، گفت بدون او نمیتوان روند را پیش برد. او افزود تصمیمهای کنگره دوازدهم PKK بر این اساس بوده که روند پایان مبارزه مسلحانه باید از سوی اوجالان مدیریت شود و این امر به معنای ضرورت آزادی فیزیکی او برای اجرای این تصمیمهاست. وی گفت: «بدون اوجالان نمیتوان راهی را پیش برد. اصرار بر این وضعیت، به معنای دشوارتر کردن روند است.»
او همچنین تأکید کرد که کردها باید در چارچوب قانون به رسمیت شناخته شوند و گفت اگر گفته میشود «کرد وجود دارد» و «کرد و ترک برادرند»، پس کردها نیز باید در چارچوب قانون جایگاه داشته باشند و خارج از قانون باقی نمانند. قاراییلان افزود تنها در این صورت است که کردها میتوانند شهروندانی دموکراتیک و آزاد باشند و اگر قانون صرفاً محدود و دستهبندیشده و فقط برای گریلا تدوین شود، به جای حل مسئله، بیراهحلی را عمیقتر خواهد کرد.
قاراییلان در ادامه از آنچه «جنگ روانی و بهرهبرداری سیاسی از روند» خواند انتقاد کرد و گفت اکنون که مسئله بر سر میز آمده و دستور کار حل دموکراتیک و سیاسی وجود دارد، طرح روایتهای اغراقآمیز و یکطرفه درست نیست. او تأکید کرد که در این جنگ هیچ طرفی به نتیجه مطلوب خود نرسیده و نباید از ادبیات «پیروز و شکستخورده» استفاده کرد. به گفته او، اکنون زمان جنگ روانی نیست و باید رویکردی واقعیتر و مسئولانهتر در پیش گرفته شود.
مراد قاراییلان با انتقاد از برخی اظهارات درباره تفکیک نیروهای گریلا به «مجرم و غیرمجرم» گفت چنین رویکردی نه به روند صلح کمکی میکند و نه زمینهای برای حل مسئله فراهم میآورد. او تأکید کرد که اگر قرار است پروندههای گذشته بررسی شوند، این بررسی باید همه طرفهای درگیر را دربر بگیرد و نه فقط یک طرف منازعه. قاراییلان در همین چارچوب پیشنهاد تشکیل «کمیسیون حقیقت و عدالت» را مطرح کرد و گفت در صورت تشکیل چنین کمیسیونی، باید همه پروندههای مربوط به درگیریهای چند دهه گذشته، قتلهای سیاسی، موارد موسوم به «قتلهای بدون شناسایی عامل» و سایر موارد نقض حقوق بشر بهطور مستقل بررسی شوند تا مسئولیت هر طرف بهطور شفاف مشخص شود. او با اشاره به برخی رویدادهای گذشته مدعی شد: «اگر قرار باشد پروندهها باز شوند، باید همه چیز بررسی شود. هزاران قتل که عاملان آنها هرگز شناسایی نشدند و همچنین وقایعی مانند کشته شدن صدها نفر در زیرزمینهای جزیره (جزیره ابنعمر) در سال ۲۰۱۵ نیز باید مورد رسیدگی قرار گیرد. اگر بحث بر سر جرم و مسئولیت است، باید مشخص شود چه کسی چه جرمی مرتکب شده است.»
قاراییلان افزود که هدف از طرح این موضوع، متهم کردن طرف مقابل یا بازگشت به گذشته نیست، بلکه ایجاد سازوکاری برای آشکار شدن حقیقت و فراهم شدن زمینه آشتی پایدار است. به گفته او، آنچه امروز بیش از هر چیز اهمیت دارد، تمرکز بر راههای تحقق صلح و یافتن راهحل سیاسی برای مسئله کُرد است، نه تکرار اتهامزنیهای متقابل. او تأکید کرد که استفاده از ادبیات تقابلی و پرداختن به روایتهای یکجانبه، روند کنونی را به نتیجه نخواهد رساند و اگر ارادهای واقعی برای حل مسئله وجود دارد، باید حقیقت همه وقایع گذشته به شکلی عادلانه و بدون تبعیض روشن شود.
او در بخش دیگری از سخنانش با اشاره به آتشبس پس از فراخوان ۲۷ فوریه اوجالان، گفت جنبش آنان بلافاصله پس از این فراخوان نشست برگزار کرد و در اول مارس ۲۰۲۵ آتشبس اعلام کرد، اما به گفته او، دولت ترکیه در ابتدا این آتشبس را نپذیرفت و عملیاتهای خود را ادامه داد. قاراییلان مدعی شد که پس از برخی تحولات نظامی در ماه ژوئن، دولت از طریق سازوکارهای موجود وارد عمل شد و از آن زمان آتشبس عملاً حالت دوطرفه پیدا کرد.
قاراییلان در پایان تأکید کرد که تصمیم پایان دادن به استراتژی مبارزه مسلحانه قطعی است و بازگشتی از تصمیمهای کنگره دوازدهم PKK وجود ندارد. او گفت: «استراتژی ما سیاست دموکراتیک است. ما آمادهایم در چارچوب کشوری دموکراتیک و بر بستر قانون، مبارزه سیاسی دموکراتیک انجام دهیم.» وی در عین حال افزود اگر حملهای با هدف نابودی علیه آنان صورت گیرد، خود را دفاع خواهند کرد، اما تصمیم اصلی و انتخاب نخست آنان، همان استراتژی سیاست دموکراتیک و جامعه دموکراتیک است که اوجالان مطرح کرده است.
نظر شما