فیلم « ئه سرین » تصویری از رنگ و صدای کولبران

به گزارش خبرگزاری کردپرس ا فیلم اسرین یک فیلم 12 دقیقه ای با کارگردانی یکی از هنرمندان عرصه سینما در مریوان است که زندگی نامه یک خانواده از قشر فقیر جامعه این شهر را به نمایش کشیده است.

این فیلم که به کارگردانی هژیر محمدی، نویسندگی سارا رشیدی، طرح فیلم از سامان کریمی و تصویربرداری پرویز رستمی و همچنین موسیقی از آلبوم کیهان کلهر در 12 دقیقه و 22 ثانیه ساخته شده و نمایشی است از زندگی خانواده ای که هم پدر و هم پسر بزرگ خانواده برای امرار معاش زندگی مشغول به کوله بری هستند.

این فیلم زندگی نامه دردناک یک خانواده در شهرستان مریوان است که پدر این خانواده به دلیل شیمیایی دوران جنگ دچاز عارضه تنفسی شده و برای امرار معاش زندگی خود و خانواده اش به ناچار به کوله بری می پردازد و این در حالی است که پسر بزرگ این خانواده نیز مشغول به کوله بری است.

در ادامه این فیلم هنگامی که پدر خانواده در حال جابه جایی بار قاچاق است دچار تنگی نفس شده و پسرش در این هنگام سرمی رسد و او را می باید اما در این هنگام کوله از پشت پسر خانواده جدا شده و از سخره ها پرتاب می شود و مشخص می گردد که کوله آنها حامل ماسک های احتکار شده است.

این فیلم که با رنگ مایه های کودکان کار ساخته شده و دردهای یک خانواده کوله بر را به نمایش کشیده است با بازیگری نگین عزتی به عنوان تنها بازیگر زن این فیلم و همچنین سامان کریمی بعنوان فرزند بزرگ این خانواده و نامق خدایار نیز بعنوان پدر خانواده ساخته شده است.

خلیل ایزدیار، ایوب مکیان منش، سیروان برزی، آرمان کریمی، آراس کریمی، حافظ فرجی، هیژا سعیدی، دانیال جامبرسنگ و دانیال محمدی نیز دیگر بازیگران این فیلم هستند و همچنین مصعب عباسی به عنوان صدابردار، سرکوت نیکدل مونتاژ کننده، مهدی اسدی طراحی پوستر، سیروان برزی گریم، ژینو بردافکن عکاس پشت صحنه و هژیر محمدی نیز بعنوان طراح لباس در این فیلم ایفای نقش می کنند.

هدف اصلی کارگردان از ساخت این فیلم به رخ کشیدن وقایع موجود در شهرستان مریوان و اطراف این شهرستان است که در این وضعیت بحرانی وضعیت معیشتی کارگران روزمزد را نشان می دهد و همچنین شناخت دقیق یک کوله بر از نظر مالی و جسمانی به مخاطبین خود است فیلم اسرین در مناطق مختلفی از شهرستان های مریوان و سروآباد فیلمبرداری شده و آماده اکران است.

کارگردان این فیلم ضمن عنوان این نکته که ساخت این فیلم بدون اسپانسر و یا حمایت های مالی از سوی فرد یا افراد و نهادهای فرهنگی صورت گرفته است می گوید که اسرین خود یک ژانر تراژدیک دارد اما ساخت فیلم هم در این وضعیت بیماری خود یک تراژدیک به شمار می آید و ما زحمات زیادی برای تولید این فیلم داستانی که واقعیت های زندگی بسیاری از ما هستند را به تصویر می کشد، اسرین تنها یک کوله بر نیست بلکه می توان ان را در تمام مراحل زندگی یاشاید در یک فرد ایرانی ببینیم که دارای محدودیت هایی همچون عدم ارائه مجوز از سوی نهادهای ذیربط، سانسور کردنو عدم حمایت های مالی است.