05:32 AM Tehran
یک‌شنبه 29 مهر 1397
 خبر فوری:   7 مدیر متخلف واحدهای دانشگاه آزاد اسلامی با دستور دکتر طهرانچی برکنار شدند
سرویس اقلیم کردستان
آخرین خبرهای اقلیم کردستان
انتشار:  دوشنبه 24 اردیبهشت  ::  21:36
مسعود بارزانی؛ غایب بزرگ انتخابات پارلمانی عراق / حسن صالحی

سرویس عراق و اقلیم کردستان - نویسنده در این یادداشت آورده است: " عزلت سیاسی مسعود بارزانی از هر دیدگاهی بررسی شود؛ خواه‌ قهر از پروسه‌ سیاسی و دادن پیامی به‌ جامعه‌ کردی، عراقی و جهانی و یا غیبتی از سر تدبیر، یک مسئله‌ مطرح است و آن هم آغاز فرآیند پوست اندازی در رهبری سیاسی این حزب پس از نزدیک به‌ چهار دهه‌ گذشته‌ که‌ شخص مسعود بارزانی رهبر بلامنازع آن بود."

کردپرس: مسعود مصطفی بارزانی نام آشنایی در سیاست کُردی و عراقی که‌ طی 15 سال پس از سرنگونی رژیم بعثی در عراق در عرصه جهانی نیز نام و نشانی برای خود دست و پا کرد. در عرصه‌ آشفته‌ و پیچیده‌ سیاست کردی در خاورمیانه‌ نام وی در میان موافقانش به‌ عنوان یک قهرمان و نماد ملی گرایی کُردی و بانی پروژه‌ تشکیل کشور کردستان در عصر حاضر و در میان مخالفانش نیز رهبر یک حزب با پیشینه‌ و تفکرات عشیره‌ ای گره‌ خورده‌ که‌ ورود به‌ عرصه‌ سیاست جهانی به‌ یُمن تغییر رژیم در عراق و جنگ داعش و 12 سال ریاست اقلیم کردستان هم نتوانسته‌ کوچکترین تغییر و تحولی در شخصیت و تفکرات وی ایجاد کند.

علیرغم ارتقای جایگاه‌ اقلیم کردستان در عراق و منطقه‌ از سال 2003، اما به‌ ذهن هیچ کس خطور نمی کرد که‌ اربیل مرکز این اقلیم کوچک به‌ یُمن حضور داعش، به‌ ایستگاه‌ پر رفت و آمد سیاسیون و لشکری های مطرح ابرقدرت ها و کشورهای مطرح غربی از آمریکا، انگلیس، فرانسه‌، آلمان و دیگر دول عضو ائتلاف جهانی و همچنین کشورهای منطقه‌ تبدیل شود و در این میان، مسعود بارزانی رهبر حزب دمکرات کردستان و رئیس اقلیم کردستان از سال 2005 به‌ پرکارترین رهبر خاورمیانه‌ در دیدار با هیئت های سیاسی و نظامی عالی رتبه‌ جهانی تبدیل و در کسوت "پرزیدنت" (عنوانی که‌ رسانه‌ های غربی برای وی به‌ کار می بردند) با وی مذاکره‌ شده و بر فرش قرمز در پایتخت های مطرح دول غربی از وی استقبال به‌ عمل آید و برای سفر به‌ برخی کشورهای منطقه‌ نیز شرط و شروط تعیین کند!

با نزدیک شدن غروب داعش در عراق و شرایط جدید سیاسی و نظامی این کشور، اظهارات و بیانیه‌ های رسمی حاکی از نگرانی مسعود بارزانی از سرنوشت سیاسی خود و کردستان به‌ ویژه‌ مناطق مورد مناقشه‌ ای بود که‌ با ظهور داعش پس از صد سال به‌ کنترل کامل نیروهای نظامی کُرد درآمد و این نگرانی به‌ وضوح مشاهده‌ می شد. بارزانی به‌ خوبی می دانست که‌ در دوران پسا داعش، اقلیم کردستان عراق در مقایسه‌ با دولت‌های منطقه‌ و بازیگران جهانی در معادلات و تحولات جهانی چنان وزنه‌ای نخواهد بود که‌ به‌ دل ‌مشغولی و دغدغه‌ قدرت‌های جهانی که‌ کُردها به‌ آن‌ها پشت بسته‌ بودند، تبدیل شود تا از این کانال مطالبات خود را پیگیری کنند. از سوی دیگر، عرف بین‌الملل این را به‌ اثبات رسانیده‌ بود که‌ جامعه‌ جهانی هیچ‌گاه‌ دول مرکزی، هرچند هم ضعیف و غیر دمکراتیک باشند را در منازعات با بازیگران غیردولتی و گروه‌های ناراضی تنها نمی‌گذارد و عدم توانایی کُردها در برقراری صلح و ثبات در عراق، مسئله‌ای خطرناک برای آن‌ها محسوب می‌شد. بارزانی که‌ خود را در جایگاه‌ رهبر بلامنازع کردی در منطقه‌ می دید راه‌ چاره‌ را در بهم زدن سایکس – پیکو و مرکزگرایی در عراق دید؛ تصمیمی قمارگونه‌ به‌ دلیل مخالفت صریح همه‌ دوستان جهانی و منطقه‌ ای وی با آن. وی در ارزیابی های شخصی، دچار اشتباه‌ محاسباتی شد. مشاوره‌ ها و تحلیل هایی که‌ از سوی اطرافیان و مشاوران غربی دریافت می کرد نقش برجسته‌ ای در این نتیجه‌ پرهزینه‌ و تبعات سیاسی، نظامی و دیپلماتیک برای شخص وی و اقلیم کردستان داشت. در آغاز دوران جدید پسا رفراندوم، فرودگاه‌ اربیل نه‌ تنها فرش قرمزی برای هیئت های عالی رتبه‌ خارجی به‌ خود ندید، بلکه‌ توسط حاکمان بغداد که‌ خود را در جایگاه‌ پیروز میدان جنگ می دیدند به‌ روی پروازهای خارجی هم بسته‌ شد. اقلیم کردستان نه‌ تنها خاک بلکه‌ آسمان و سرمایه‌ های زیرخاک را هم از کف داد. با کناره‌ گیری مسعود بارزانی از منصب ریاست اقلیم کردستان دوران عزلت سیاسی وی آغاز گردید.

پیش بینی می شد در انتخابات پارلمانی 2018 عراق شاهد بازگشت مسعود بارزانی به‌ صحنه‌ سیاسی و نقش‌ آفرینی وی‌ در روند تبلیغات باشیم، اما این پیش بینی ها اشتباه‌ از آب در آمد و وی به‌ عنوان رهبرحزب دمکرات کردستان در جایگاه‌ بزرگترین و قدرتمندترین حزب کردی در عراق، نه‌ تنها در نشست های رهبری و میتینگ های انتخاباتی شرکت نکرد، بلکه‌ حتی پای صندوق رای هم حاضر نشد.

در این جا این سوال پیش می آید که‌ پیام عزلت سیاسی مسعود بارزانی چیست.

در این میان با سه‌ فرضیه روبرو هستیم؛ اول این که‌ وی به‌ دلیل شرایط و رویدادهای پسارفراندوم و به‌ ویژه‌ 16 اکتبر 2017 که‌ کرکوک و کلیه‌ مناطق مشمول ماده‌ 140 موسوم به‌ مناطق مورد مناقشه‌ بار دیگر تحت حاکمیت دولت مرکزی عراق قرار گرفت و از کف حاکمیت کردی رفت، با پروسه‌ سیاسی عراق قهر کرده‌ است.

فرضیه دوم در خصوص عدم حضور مسعود بارزانی در انتخابات پارلمانی عراق را می توان نگرانی وی از این مسئله‌ دانست که‌ این حضور با توجه‌ به‌ وضعیتی که‌ پس از رفراندوم و 16 اکتبر پیش آمده‌ است، فشارها و هجمه‌ های تبلیغاتی احزاب عراقی و کردستانی علیه‌ پارتی را بیش از پیش افزایش دهد و بر نتایج آرا و کرسی های این حزب تاثیر منفی بگذارد و به‌ همین دلیل وارد صحنه‌ نشد تا بر آرا پارتی تاثیر منفی نداشته‌ باشد.

فرضیه دیگر این است مسعود بارزانی قصد دارد رهبران جوان حزب دمکرات کردستان را وارد عرصه‌ کند‌ و نقش برجسته‌ تری به‌ آن ها واگذار نماید.

در غیاب مسعود بارزانی؛ نیچروان بارزانی معاون دبیر کل و مسرور بارزانی به‌ عنوان عضو دفتر سیاسی حزب دمکرات در این انتخابات نقش اول و دوم را در نشست های تصمیم گیری حزب و میتینگ های انتخاباتی ایفا کردند.

باید تاکید کرد که‌ تعیین نیچروان بارزانی به‌ عنوان شخص اول و می توان گفت لیدر در این دوره‌ انتخابات پارلمانی عراق و پس از شکست پروژه‌ استقلال در سال 2017 از سوی حزب دمکرات، قابل تامل می باشد.

اهمیت این انتخاب در مواضع وی در خصوص استقلال کردستان بود و گوشه‌ نشینی در دوران پرحاشیه‌ تبلیغات برای رفراندوم و استقلال کردستان و مهم تر از آن، ظاهرشدن به‌ عنوان مهندس و معمار بازسازیی روابط با بغداد، جامعه‌ جهانی و قدرت های منطقه‌ ای و کنترل بحران داخلی اقلیم کردستان می باشد.

عزلت سیاسی مسعود بارزانی از هر دیدگاهی بررسی شود؛ خواه‌ "فرجام یک بازنده‌ سیاسی و قهر از پروسه‌ سیاسی" و دادن پیامی به‌ جامعه‌ کردی، عراقی و جهانی و یا غیبتی از سر تدبیر، یک مسئله‌ مطرح است و آن هم آغاز فرآیند پوست اندازی در رهبری سیاسی این حزب پس از نزدیک به‌ چهار دهه‌ گذشته‌ که‌ شخص مسعود بارزانی رهبر بلامنازع آن بود. هر چند اشاره‌ برخی رهبران حزب دمکرات به‌ این که‌ مسعود بارزانی در حال تدوین استراتژی حزب برای مرحله‌ آینده‌ است تاییدی بر این فرضیه‌ است که‌ پارتی هم به‌ نحوی متفاوت تر از دیگر احزاب قدرتمندی چون اتحادیه‌ میهنی و جنبش تغییر که‌ رهبران کاریزماتیک خود را از دست دادند، با رهبران پیشین در حال خداحافظی است، اما باید منتظر روزهای و ماه‌ های آینده‌ بود و دید که‌ آیا مسعود بارزانی به‌ عرصه‌ سیاسی باز خواهد گشت و زمام امور حزبی را بار دیگر در دست خواهد گرفت و حضوری قدرتمدتر در عرصه‌ سیاسی کردستانی و عراقی خواهد داشت و یا شاهد چرخش در رهبری حزب خواهیم بود. این که‌ کدام یک از پسر عموها (نیچروان بارزانی، پسر ادریس بارزانی و داماد مسعود بارزانی و مسرور بارزانی فرزند مسعود بارزانی و نزدیک به‌ افکار و رویکردهای ناسیونالیستی وی) در مرحله‌ جدید، سکان رهبری را در دست می گیرد، خارج از خواست و اراده‌  مسعود بارزانی نخواهد بود و رقابت های داخلی تاثیرپذیر از تحولات عراقی و منطقه‌ ای و می توان گفت جهانی در این مهم نیز تعیین کننده‌ است، اما آن چه‌ که‌ محرز و قطعی است، باقی ماندن خانواده‌ بارزانی در هرم قدرت و رهبری حزب دمکرات کردستان می باشد.

کليه حقوق اين پایگاه اطلاع‌رسانی متعلق به «خبرگزاری کردپرس» بوده و هرگونه استفاده از مطالب آن با ذکر منبع بلامانع است.

©2017 kurdpress. All rights reserved.
Designed & Powered By Atlas Samaneh - طراحی و توسعه توسط اطلس سامانه