عمر ییلدیریم پس از ۳۲ سال از زندان آزاد شد: آزادی یک نفر بهتنهایی معنایی ندارد
به گزارش کردپرس، عمر ییلدیریم، عضو سابق PKK و زندانی سیاسی محبوس در زندان بسته شماره دو قوجائلی، روز ۱۹ نوامبر پس از ۳۲ سال از زندان آزاد شد.
ییلدیریم سال ۱۹۹۴ در استانبول بازداشت و سپس از سوی دادگاه امنیت دولتی به حبس ابد محکوم شد. او در سال ۲۰۲۵ به زندان قوجائلی انتقال یافت. ییلدیریم باید همان سال آزاد میشد، اما اجرای حکم او تمدید و آزادیاش به تعویق افتاد.
عمر ییلدیریم پس از آزادی در گفتوگو با خبرگزاری مزوپوتامیا، آزادی خود را «شادمانی تلخ» توصیف کرد و گفت شمار زیادی از دوستانش را در زندان جا گذاشته است.
برای من شادی تلخی است
ییلدیریم گفت: «آزادی یک نفر بهتنهایی معنایی ندارد. اگر انسان بهعنوان بخشی از جامعه آزاد نباشد، آزادی فردی نیز جایگاه واقعی خود را پیدا نمیکند.»
او با اشاره به روند صلح و جامعه دموکراتیک افزود این روند نزدیک به دو سال است ادامه دارد و مردم و زندانیان انتظار دارند گامهای ملموسی برداشته شود؛ اما بازداشتها همچنان ادامه دارد، صلاحالدین دمیرتاش و دیگر زندانیان هنوز در زنداناند و مسئله انتصاب سرپرست بهجای مدیران منتخب شهرداریها نیز حل نشده است.
ییلدیریم گفت جامعه انتظار دارد در مسیر صلح اقداماتی عملی صورت گیرد و روند بدون تنش و تحریک پیش برود: «برای موفقیت این روند، برادری میان مردم کرد و ترک باید دوباره ساخته شود. وضعیت حزب جمهوریخواه خلق و حزب نو مشخص است. اگر انتخابات اخیر را مبنا قرار دهیم، آنها به نیروی نخست کشور تبدیل شدند، اما امروز دچار دوگانگی شدهاند. صلحی که هم از نظر تاریخی و هم برای آینده اهمیت دارد، باید شکل بگیرد و دولت نیز دیگر باید گامهای عملی بردارد. طرف کرد تاکنون در مسیر صلح حرکت کرده و اقدامات بسیاری انجام داده است.»
صلح باید اجتماعی شود
عمر ییلدیریم تأکید کرد روند صلح و جامعه دموکراتیک باید از سوی همه بخشهای جامعه حمایت شود و مسئولیت آن تنها برعهده دولت و حکومت گذاشته نشود.
او گفت: «اگر تحقق صلح فقط به دولت و قدرت حاکم واگذار شود، ممکن است این روند نیز مانند تجربههای گذشته نیمهکاره بماند یا اساساً به نتیجه نرسد. به همین دلیل صلح باید اجتماعی شود و همه مردم از آن حمایت کنند؛ زیرا تاریخ را مردم مینویسند.»
ییلدیریم همچنین با اشاره به وضعیت خاورمیانه گفت جوامع منطقه هنوز نتوانستهاند میان خود اتحاد ایجاد کنند و بخشی از این مسئله ناشی از ذهنیتهای جزماندیشانه است. به گفته او، عبور از این وضعیت نیازمند تحولی ذهنی و فکری است.
او افزود: «خاورمیانه تاریخی بسیار ریشهدارتر از اروپا دارد و بسیاری از تمدنهای خلاق در این منطقه شکل گرفتهاند. این روند باید پیش از هر چیز بر پایه برادری جدی، درست و صادقانه پیش برود.»
دیدگاه کاربران