خبر ۱۴۰۵/۰۶/۲۹ ۱۱:۳۰ زمان مطالعه: 4 دقیقه (۰)
اندازه متن:
تلگرام واتساپ

جشن «باور»؛ فرصتی برای شنیده شدن صدای موفقیت کودکان کم شنوا و ناشنوا

سرویس کردستان - بعضی صداها را نمی توان با گوش شنید؛ باید آنها را در لبخند یک کودک، در نگاه پرامید مادری که سال ها برای شنیدن نخستین کلمات فرزندش تلاش کرده و در قدم هایی دید که کودکی با اعتماد به نفس به سوی مدرسه برمی دارد، جست وجو کرد. «جشن باور» در مرکز توانبخشی «هه تاو» از همین جنس است؛ جشنی برای کودکانی که ثابت کرده اند کم شنوایی و ناشنوایی نمی تواند مرز توانمندی هایشان باشد.

به گزارش کرد پرس، مرکز توانبخشی «هه تاو» امسال در حالی بیستمین سال فعالیت خود را پشت سر می گذارد که ۶ نفر از کودکان تحت پوشش آن موفق شده اند مسیر ورود به مدارس عادی را طی کنند؛ کودکانی که روزی شاید نخستین واژه هایشان برای خانواده ها یک آرزوی دور بوده، اما امروز خود را برای حضور در کلاس های درس در کنار دیگر کودکان آماده می کنند.

مدیر مرکز توانبخشی «هه تاو» می گوید امسال ۶ کودک از این مرکز به مدارس عادی راه یافته اند و این اتفاق هر سال برای تعدادی از کودکان تحت پوشش مرکز رقم می خورد؛ به طوری که سال گذشته نیز ۹ کودک موفق به ورود به مدارس عادی شدند.

امیر رزمگه هدف از برگزاری «جشن باور» را تنها تجلیل از چند کودک موفق نمی داند؛ به گفته او، این مراسم تلاشی برای تغییر نگاه جامعه به کودکان کم شنوا و ناشنواست؛ کودکانی که بیش از هر چیز به فرصتی برای دیده شدن توانمندی هایشان نیاز دارند.

او تاکید می کند که نباید کم شنوایی یا ناشنوایی را به عنوان یک ضعف تلقی کرد، چرا که این اختلال لزوماً مانعی برای فعالیت، یادگیری و حضور اجتماعی کودکان نیست.

قصه ای که از غربالگری آغاز می شود

قصه بسیاری از این کودکان از روزهای نخست تولد آغاز می شود؛ جایی که غربالگری شنوایی می تواند نخستین نشانه ها را آشکار کند. پس از شناسایی، کودکان برای دریافت خدمات تخصصی به مراکز توانبخشی معرفی می شوند تا روند درمان و توانبخشی آنان آغاز شود.

اگر کودک با استفاده از سمعک امکان دریافت و تقویت صدا را داشته باشد، سمعک در اختیار او قرار می گیرد و در مواردی که سمعک پاسخگوی نیاز کودک نباشد، امکان انجام عمل کاشت حلزون گوش بررسی و پیگیری می شود.

در این مسیر، خانواده ها تنها نیستند؛ کودکان تحت پوشش بهزیستی قرار می گیرند و هزینه های مربوط به خدمات مورد نیاز آنان پرداخت می شود.

مرکز «هه تاو» به کودکان از بدو تولد تا ۱۵ سالگی خدمات توانبخشی ارائه می دهد؛ سال هایی که شاید مهم ترین دوره برای شکل گیری توانایی های ارتباطی، آموزشی و اجتماعی یک کودک باشد.

اینجا فقط گوش ها را برای شنیدن آماده نمی کنند

در «هه تاو» قرار نیست تنها شنوایی یک کودک تقویت شود؛ قرار است کودک برای زندگی آماده شود؛ تربیت شنوایی، گفتاردرمانی، بازی درمانی و هنردرمانی بخشی از خدماتی است که در این مرکز ارائه می شود. تست های شنوایی، غربالگری، تنظیم و بررسی سمعک و انجام ارزیابی های تخصصی شنوایی نیز در کنار این خدمات قرار دارد.

حتی پیش از آنکه کودک پا به مدرسه بگذارد، آموزش های درسی و مهارت های مورد نیاز برای ورود به محیط آموزشی به او ارائه می شود تا فاصله ای که ممکن است به دلیل اختلال شنوایی میان او و سایر کودکان ایجاد شود، تا حد امکان کاهش یابد.

اینجا هر صدا اهمیت دارد؛ صدای یک کلمه تازه، صدای خنده کودک، صدای ورق خوردن کتاب و حتی صدای آرام مادری که از نخستین موفقیت فرزندش حرف می زند.

۱۱۰ کودک و یک امید مشترک

اکنون ۱۱۰ کودک در مرکز توانبخشی «هه تاو» خدمات دریافت می کنند؛ کودکانی که هرکدام داستانی متفاوت دارند اما یک نقطه مشترک در زندگی شان وجود دارد: تلاش برای ارتباط با دنیایی که بخش مهمی از آن از طریق صدا شکل می گیرد.

برای خانواده های این کودکان، مسیر آسانی نیست. سال ها پیگیری، درمان، تمرین و آموزش لازم است تا کودک بتواند مهارت هایی را که بسیاری از همسالانش به شکل طبیعی به دست می آورند، با تلاش بیشتری فرا بگیرد.

اما جشن «باور» قرار است یادآوری کند که این تلاش ها بی نتیجه نیست و ورود یک کودک کم شنوا یا ناشنوا به مدرسه عادی، فقط یک اتفاق آموزشی نیست؛ برای خانواده ای که سال ها در کنار فرزندش ایستاده، می تواند معنای دیگری داشته باشد؛ معنای عبور از یک نگرانی قدیمی و رسیدن به جایی که کودک می تواند خودش را در میان همسالانش ببیند.

شاید به همین دلیل نام این مراسم را «باور» گذاشته اند؛ باور به توانایی کودک، باور به آینده و باور به اینکه تفاوت در شیوه شنیدن، نباید به تفاوت در فرصت های زندگی تبدیل شود.

بیستمین سال فعالیت «هه تاو» نیز در همین نقطه معنا پیدا می کند؛ مرکزی که طی دو دهه تلاش کرده است به کودکان کم شنوا و ناشنوا کمک کند تا نه در حاشیه، بلکه در متن جامعه حضور داشته باشند.

و شاید بهترین تصویر از موفقیت این تلاش، همان کودکانی باشند که امروز با کیف مدرسه بر دوش، از درهای مرکز عبور می کنند؛ کودکانی که حالا مقصدشان کلاس درس است و صدای آینده شان، هرچند شاید متفاوت شنیده شود، اما قرار است شنیده شود.

 

گزارش: سروش حبیبی راد

خبرهای مرتبط

دیدگاه کاربران

۰ نظر
امتیاز:
(۰)
دیدگاه‌های ارسال‌شده پس از تأیید ناظران منتشر خواهند شد.