آغوش بسته جامعه برای پذیرش معتادان بهبودیافته

به گزارش خبرنگار کردپرس، اعتیاد به عنوان یکی از مهمترین معضلات اجتماعی به دلیل گستردگی دامنه آسیب خود می تواند علاوه بر فرد معتاد، تمامی افراد و آشنایان پیرامون او را متأثر سازد.

با وجود اینکه مطابق اعلام مسئولان، شهرستان قروه از نظر آمار اعتیاد در وضعیت خطرناک قرار دارد، ضعف برنامه های اطلاع رسانی و حمایتی و تمرکز صرف بر دستگیری قاچاقچیان مواد مخدر و بستری کردن فرد معتاد موجب شده، چاره ای برای بعد از ترک اعتیاد فرد معتاد اندیشیده نشود.

به طوری که در تمامی نشست های مرتبط به مبارزه با مواد مخدر به این موضوع بسیار اشاره می شود. تا جایی که تغییر جهت این برنامه ریزی ها و این بار تمرکز بر برنامه های حمایتی و پشگیری، از جمله دغدغه های جدید مسئولان مبارزه با مواد مخدر باشد.

بی توجهی خانواده به دامنه آسیب اعتیاد

به گفته روانشناسان اجتماعی نبود اطلاع خانواده ها از دامنه اعتیاد موجب می شود معتاد در درمان بیماری خود به تنهایی عمل کرده و در بسیاری از مواقع از حمایت اطرافیان برخوردار نباشد.

«فاطمه خلیلی» معتقد است بسیاری از مراجعان کلینک های ترک اعتیاد به صورت انفرادی اقدام می کنند. «در بیشتر موارد خانواده ها با صرف ترغیب فرد به مراجعه به کلینیک ترک اعتیاد وظیفه خود را تمام شده می دانند و در طول دوران ترک برخی خانواده ها آگاهی و اطلاعات لازم برای کمک به فرد معتاد را در اختیار ندارند.»

ترک اعتیاد، اعتیاد به متادون نیست

ترک اعتیاد مستلزم مراحل درمانی و مشاوره مستمر است و به یکباره و در کوتاه مدت میسر نخواهد بود. این گفته یکی از پژوهشگران فعال در حوزه اعتیاد است. «علی جوان فکر» با بیان اینکه ترک اعتیاد به منزله مصرف و اعتیاد به متادون نیست، افزود:«متادون داروی کمکی برای سالم سازی معتاد است و بعد از سلامت کامل از چرخه مصرف بیمار باید خارج شود.»

او شائبه مضر بودن متادون حتی بیشتر از هروئین و سایر مواد مخدر در بین خانواده ها را اشتباه خواند و تأکید کرد:«البته به غیر از مراکز متادون درمانی مجوزدار هیچ مرکز درمانی و حتی دارویی حق تجویز متادون را ندارد.»

پناه مجدد معتاد به کمپ های ترک اعتیاد

با وجود اینکه نحوه فعالیت مراکز فاقد مجوز با وجود تأکیدات مسئولان مبارزه با مواد مخدر جای سؤال و ابهام است، مطابق اطلاعات به دست آمده بسیاری از معتادان بعد از ترک به دلیل پذیرش نشدن اجتماع و خانواده دوباره به مراکز اقامتی پناه می برند.

نبود مرکز اقامتی نگهداری معتادان بهبود یافته موجب شده است معتاد بهبود یافته برای برخورداری از سرپناه مجدد به کمپ های ترک اعتیاد مراجعه کند.

مراجعه بی درمان

معضل حمایت از معتاد زمانی تشدید می شود که طبق شواهد موجود تمامی معتادان برای درمان به مراکز درمانی مراجعه نمی کنند. به طوری که تحقیقات صورت گرفته در چند زمینه نشان می دهد نزدیک 20 درصد از معتادان در طول دوران اعتیاد خود حتی یک بار از مراکز درمانی و مشاوره ای کمک نگرفته اند.

این مهم موجب شده تلخی اعتیاد از کام شهروندان پاک نشود و همچنان خانواده ها با عضو معتاد خود آسیب های روحی، روانی و اجتماعی را تجربه کنند.

با وجود اینکه روانشناسان علت عمده مراجعه نکردن را نبود بسترهای حمایتی می دانند، در حال حاضر تحقیقات بیانگر این مهم است که تعدد مراجعه معتاد برای درمان با سیر نزولی همراه است.

گرایش به موادمخدر محدود به بیکاران نیست

در عین حال نتایج پژوهش های صورت گرفته حاکی از این است که 71 درصد معتادان شاغل و تنها 29 درصد بیکار هستند. کارشناس و مشاوران روانشناسی در این زمینه معتقدند این مهم پیچیدگی و بسط دامنه اعتیاد را نشان می دهد و در واقع برنامه ریزی برای ریشه کردن کردن معضل اعتیاد نه تنها در یک بخش بلکه در تمامی ابعاد باید صورت گیرد.

عزت معتاد بهبود یافته حفظ شود

پروسه طولانی مدت بیمار شناختن فرد معتاد، بیانگر رشد بینش اجتماعی است. همانگونه که فرد بیمار از حمایت های اطرافیان خود برخوردار می شود، فرد معتاد هم باید در آغوش باز خانواده و جامعه به زندگی عادی بازگردد.

باید دانست معتاد بهبود یافته به مراتب دوران سختی برای مبارزه با بیماری خود را سپری کرده است لذا حفظ عزت معتاد بهبود یافته و بازگشت او به زندگی عادی، تکمیل چرخه درمان اعتیاد است.

هرچه به تعداد معتادان بهبود یافته اضافه می شود در مقابل به افراد معتاد هم افزوده می گردد لذا این مهم در مقایسه با آمار معتادان و تأکید کارشناسان حتی کمر اعتیاد را خم نکرده و برای ریشه کن کردن آن نیازمند عزم عمومی و برنامه ریزیهای بلند مدت از جمله فرهنگ سازی در زمینه پیشگیری و یا پذیرفتن معتادان ترک کرده است./

* گزارش: زیبا امیدی فر