ضرورت افزایش آگاهی و دقت در خرید انواع محصولات غذایی / هیوا محمدپور
اکثر مغازه‎داران خریدهای خود را از طریق ویزیتورها و شرکت‎های پخش مواد غذایی انجام داده و محصولی که سود بیشتری داشته باشد را برای فروش انتخاب می کنند. معمولا کارخانه‎های تازه احداث روی محصولات خود سود بیشتری برای مغازه دار قرار می‎دهند یا اینکه با چند بسته خرید یک بسته رایگان به مغازه دار تحویل می دهند تا برای محصول تولید شده تبلیغ بیشتری شود.
در کل مغازه داران برای فروش محصولات بنابر قرار گیری در محله های مختلف با سه دسته مشتری مواجه هستند دسته اول برخی از مشتریان خواهان اجناس و مواد غذایی با برند معروف و جا افتاده هستند و به غیر از کالای مطمئن چیز دیگری را خریداری نمی کنند دسته دوم اصلا توجهی به برند و حتی تاریخ مصرف و غیره اجناس ندارند و برای آنها تفاوت نمی کند پول را پرداخت و جنس خریداری شده را می برند دسته سوم دنبال اجناس با قیمت پایین تر هستند.
بر این اساس مغازه دار انواع جنس را برای فروش می آورد اما بیشتر روی محصولاتی تاکید می کند که سود بیشتری دارد همه محصولات که توسط شرکت های پخش عرضه می شود آرم و علامت استاندارد و بهداشت و غیره را دارد اما برخی از محصولات فقط با آزمایش و توسط کارشناسان بهداشت قابل تشخیص است که دارای مشکل است و هرزگاهی تعدادی محصول به عنوان محصول ناسالم معرفی می شود که در اکثر مغازه ها پیدا می شود.
دستگاه های بهداشتی و استاندارد باید از مبدا جلو ساخت محصول ناسالم را بگیرند زمانی که اجناس مواد غذایی پخش شد دیگر کاری از پیش نخواهد رفت چون تا بخواهند محصول مورد نظر را از سطح بازار جمع کنند زمان بر است و تعدادی از آنها به فروش می رسد و توسط مصرف کنندگان مصرف می شود.
مردم برای خرید معمولا فروشگاه های را انتخاب می کند که تنوع جنس دارند و با خیال راحت آنچیزی را که می خواهم خریداری می کنم اما برخی از مغازه ها بویژه در محلات از یک محصول فقط یک برند را برای فروش می آورند که مشتری اجبارا باید آن را خریداری کند که این جالب نیست.
تشخیص سالم یا ناسالم بودن مواد غذایی و خوراکی برای مصرف کننده غیر ممکن است چون مصرف کننده فقط تاریخ و علائم استاندارد و بهداشت را می تواند نگاه کند. برای کیفیت جنس خریداری شده هم باید دنبال آزمایش و خطا باشد و در مرحله اول نمی تواند تشخیص بدهد که جنس دارای کیفیت مناسب است یا نه.
هنوز هم در تعدادی از مغازه ها تنقلات بدون آرم و علائم دیده می شود که معمولا بچه ها هم بسیار از آنها استقبال می کنند که بهداشت با نظارت دقیق جلو ورود این محصولات را به مغازه ها بگیرد و در این فصل هم خیارشور و ترشی های بدون نشان بهداشتی در مغازه ها یافت می شود.
مردم باید با علائم روی محصولات آشنایی بیشتری داشته باشند و بتوانند جدول غذایی آن را بخوانند یکی از علامت هایی که بیشتراز دیگر علائم روی محصولات دیده میشود، انواع «ایزو»چون ایزو ۹۰۰۰ تا ۹۰۰۶، ایزو ۱۴۰۰۰ و ایزو ۲۲۰۰۰ هستند. ایزوها سیستمهایی برای مدیریت و تضمین کیفیت هستند و فقط منحصر به محصولات غذایی نمیشوند. وجود آنها الزاما به معنای بهتربودن محصول نیست و تنها در میان ایزوها، ایزو ۲۲۰۰۰ نشان دهنده کیفیت، بهداشت و سلامت ماده غذایی است.
برخی از مصرف کنندگان هستند که به تعدادی از مواد غذایی آلرژی دارند که باید به جدول و مواد تشکیل دهند محصول توجه کند. اف دی ای در سال 2004 تصویب کرد تا نوع غذای آلرژی زا را بر روی برچسب بسته بندی مواد غذایی طبق قانون حمایت ازمصرف کننده نصب نمایند. این بدان معنی است که اگر ماده غذایی، شامل مواد آلرژنزا است، تولیدکنندگان، برچسب آنرا بر روی ماده غذایی بزنند..
مردم برای حفظ سلامت خود از خرید محصولات فله ای و از دست فروشان خودداری کنند و به خرید محصولات بسته بندی شده دارای علائم روی بیاورند. برای کاهش بیمارهای غیر واگیر خود مصرف کننده باید به مواد غذایی خریداری شده توجه کند.
دیدگاه کاربران