دیدار مادر چهار عضو PKK با وزیر دادگستری: دولت ترکیه نیز باید برای صلح گام بردارد
به گزارش کردپرس، اعضای جمعیت مادران صلح از ۲۴ شهر کردستان ترکیه و دیگر مناطق این کشور، از دوم تا چهارم نوامبر با هدف درخواست آزادی عبدالله اوجالان و برداشتن گام‌های عملی از سوی دولت در روند «صلح و جامعه دموکراتیک»، تجمعی سه‌روزه با عنوان «دیده‌بانی صلح» در آنکارا برگزار کردند.
مادران صلح در جریان این برنامه با آکین گورلک، وزیر دادگستری ترکیه، نیز دیدار کردند. مروت دمیر که سه فرزند خود را در درگیری‌ها از دست داده و یکی دیگر از فرزندانش همچنان در صفوف PKK حضور دارد، یکی از شرکت‌کنندگان در این دیدار بود.
اگر دولت کاری نکند، روند صلح پیش نمی‌رود
مروت دمیر با انتقاد از عملکرد دولت ترکیه گفت روند صلحی که نزدیک به دو سال پیش آغاز شد، به دلیل برداشته‌نشدن گام‌های لازم از سوی دولت با انسداد روبه‌رو شده است.
او گفت: «ما مادران صلح تصمیم گرفتیم برای بازکردن مسیر این روند به آنکارا برویم. به شهری رفتیم که تصمیم‌های جنگ در آن گرفته می‌شود تا خواستار تصمیم برای صلح شویم. همان‌طور که تصمیم جنگ از آنکارا صادر می‌شود، تصمیم صلح نیز باید از همین‌جا گرفته شود.»
دمیر افزود هدف مادران صلح از سفر به پایتخت، جلب‌توجه افکار عمومی و مقام‌های دولتی به ضرورت پایان‌دادن به درگیری‌ها و پیشبرد روند سیاسی بود: «آنکارا هم مخاطب جنگ است و هم مخاطب صلح؛ به همین دلیل خواستیم اهمیت برقراری صلح را در آنجا یادآوری کنیم.»
گفت‌وگوی مادر صلح با وزیر دادگستری
مروت دمیر درباره سخنان خود در دیدار با آکین گورلک گفت: «به وزیر گفتم من مادر سه عضو جان‌باخته PKK هستم و یکی دیگر از فرزندانم نیز همچنان در صفوف گریلاها حضور دارد. شما وزیر جوانی هستید و می‌توانید وضعیت جوانان را درک کنید. جوانان بیشتری نباید جان خود را از دست بدهند؛ باید صلح برقرار شود. ما با وجود این قلب‌های زخمی خواهان صلح هستیم و جنگ نمی‌خواهیم. همان‌طور که عبدالله اوجالان گام برداشت، شما نیز باید گام بردارید.»
به گفته دمیر، وزیر دادگستری در پاسخ به او گفت: «برای دیده‌بانی شما در چادر آرزوی موفقیت دارم. امیدوارم اتفاق‌های خوبی رخ دهد. عبدالله اوجالان نیز در روند صلح و کمیسیون‌هایی که در این چارچوب تشکیل شده‌اند، نقش دارد.»
دمیر این دیدار را مثبت توصیف کرد، اما افزود مادران صلح اکنون منتظر نتایج عملی آن هستند: «پس از ملاقات دوباره به چادر تجمع بازگشتیم. دیدار مثبتی بود، اما انتظار داریم آثار ملموس آن را ببینیم.»
این عضو مجلس مادران صلح گفت شرکت‌کنندگان باوجود بارندگی، سرمای هوا و دشواری مسیر، سه روز به اعتراض و دیده‌بانی خود ادامه دادند.
او افزود: «ما مادران برای آنکه جنگ دیگری رخ ندهد، حاضر شدیم سپر انسانی باشیم. برای برقراری صلحی شرافتمندانه، همواره به مبارزه و تلاش خود ادامه خواهیم داد.»
چهار فرزند یک خانواده در صفوف PKK
خانواده دمیر سال ۱۹۸۸ پس از خودداری از پذیرش نظام گارد محلی، از محله روستایی فردوس در شهرستان لیجه دیاربکر به مرکز این شهر مهاجرت کرد. مروت دمیر گفت خانواده‌اش پس از مهاجرت نیز با فشارهای امنیتی، بازداشت و زندان روبه‌رو شد.
در سال های بعد چهار تن از ۹ فرزند این خانواده در دوره‌های مختلف به PKK پیوستند. فلات دمیر که در فعالیت‌های جوانان حزب DEHAP (حزب کردی پیش از HDP) حضور داشت، پس از بازداشت عبدالله اوجالان در سال ۱۹۹۹ به PKK پیوست و دو سال بعد در درگیری‌های مناطق روستایی بینگول جان باخت.
محمد دمیر نیز در سال ۲۰۰۵ به دلیل شرکت در یک مراسم تشییع، همراه با برادرش عثمان بازداشت و زندانی شد. او شش روز پس از آزادی از زندان به PKK پیوست و دوم نوامبر ۲۰۱۲ در درگیری‌های شهرستان لیجه جان باخت.
یادگار دمیر هنگام تحصیل در دانشگاه به PKK پیوست و ششم آگوست در جریان درگیری در منطقه چَله جان باخت. خانواده او اعلام کرد که هنوز پیکرش را تحویل نگرفته است.
سربست دمیر نیز در ۱۶سالگی در یورش نیروهای امنیتی به خانه بازداشت شد و پنج ماه در زندان ماند. او پس از تشکیل چهار پرونده قضایی علیه خود به PKK پیوست. مروت دمیر گفت باوجود مهاجرت اجباری، بازداشت‌ها، زندان و کشته‌شدن فرزندانش، همچنان بر دستیابی به صلح از مسیر گفت‌وگو و اقدامات متقابل اصرار دارد.
دیدگاه کاربران