احمد تمیر، نویسنده و ادیب کُرد، با بیان اینکه نویسنده ها و ادیبان کُرد باید بدون انتظار از دیگران، برای ساختن جامعهای آزاد پیشگام شوند، تأکید کرد که اهل ادبیات نیز باید در این روند مسئولیت بر عهده بگیرند.
در مرحله کنونی روند صلح و جامعه دموکراتیک، مطالبه آزادی فیزیکی عبدالله اوجالان، رهبر خلق کرد و انجام اصلاحات قانونی لازم، همچنان در دستور کار قرار دارد. عبدالله اوجالان در این روند بارها به نقش هنرمندان، روشنفکران و نویسندگان در ساختن صلح اشاره کرده است. احمد تمیر، نویسنده و ادیب کرد و عضو هیئتمدیره انجمن ادیبان کرد که پس از ۳۰ سال زندان در سال ۲۰۲۴ آزاد شد، بر اهمیت سازمانیابی برای موفقیت این روند تأکید کرد.
تمیر با اشاره به اینکه باز شدن راه سیاست دموکراتیک و بهرسمیتشناختن وضعیت حقوقی عبدالله اوجالان در چارچوب این روند، برای بازسازی اعتماد اجتماعی اهمیت دارد، گفت: «در حالی که از نظر حقوقی نیز مانعی وجود ندارد، دیدگاههای رهبری با افکار عمومی به اشتراک گذاشته شود تا این روند بهدرستی پیش برود.»
نویسندگان حوزه ادبیات باید مسئولیت بر عهده بگیرند
تمیر با تأکید بر اینکه ادیبان کرد باید احساسات و اندیشههایی را که از جامعه گرفته شده است، در نوشتههای خود دوباره به جامعه بازگردانند، یادآوری کرد که عبدالله اوجالان درباره این روند گفته است همه باید هر کاری از دستشان برمیآید انجام دهند.
تمیر با بیان اینکه اهل ادبیات نیز باید در این زمینه مسئولیت بر عهده بگیرند، گفت: «ما بهعنوان ادیب فقط نمینویسیم، بلکه همزمان سیاست بنیادی را نیز بنا میکنیم. به همین دلیل، ادبیات در عین حال به هویت جامعه تبدیل میشود. اگر این روند با موفقیت به نتیجه برسد، خواستههای ما همچون باغهای گل شکوفا خواهند شد. اگر این روند نتیجه مثبتی نداشته باشد، قلم خود را نه برای احساسات زیبا، بلکه برای درد و اندوه به کار خواهیم گرفت. بیتردید این وضعیت برای جامعهای که خواهان آزادی و دموکراسی است و برای ساخت جامعه اخلاقی ـ سیاسی در روزهای آینده مناسب نیست.»
تمیر با بیان اینکه ادیبان باید بدون انتظار از دیگران برای ساختن جامعهای آزاد پیشگام شوند، ادامه داد: «هر اندازه بیشتر تلاش کنیم، بر خواستههای خود پافشاری و سازمانیابی کنیم و صدای جامعه باشیم، به موفقیت روند صلح کمک بیشتری کرده ایم. ما نویسنده ها نباید از منظر طبقه حاکم یا طبقه متوسط نگاه کنیم. باید از دریچه فرهنگ، زبان و هنر جامعه خود بنگریم و آنها را برجسته کنیم. دیگران ممکن است به ما نزدیک شوند، اما ما باید از هویت خود پاسداری کنیم. اگر به ذات و هویت خود بازگردیم، میتوانیم حقیقت خود را در جامعه ببینیم.»
زبان کردی باید بهطور رسمی به رسمیت شناخته شود
تمیر با تأکید بر اینکه زبان کردی در معرض خطر قرار دارد و سیاستهای همانندسازی روزبهروز تشدید میشوند، گفت: «اگر زبان برای ما بدن، هویت، عقل و اندیشه ماست، باید آن را از زیر یوغ حاکمیت بیرون بیاوریم. زبان کردی باید در مدارس زبان رسمی آموزش باشد، نه یک درس انتخابی. اگر از ملت دموکراتیک سخن میگوییم و اگر میگوییم بهعنوان شهروند در این کشور شریک هستیم، در آن صورت حقوق طبیعی داریم و زبان کردی باید رسمی شود.»
تمیر با بیان اینکه صرفاً صحبت کردن به زبان کردی در خانه، خیابان و بازار کافی نیست، تأکید کرد که زبان کردی باید بهطور رسمی به رسمیت شناخته شود و اصلاحات قانونی نیز بر همین اساس انجام گیرند.
او با تأکید بر اینکه نباید با زبان کردی برخوردی عادی و بیاهمیت داشت، گفت: «برخورد عادی با زبان کردی، بیاحترامی به هویت یک جامعه است. زبان کردی حتی پیش از میلاد نیز فرهنگ و هنر را در جهان گسترش داده است. همه جهان با فرهنگ و هنر آن به این مرحله رسیده است. وقتی با چنین نگاهی به آن نگریسته شود، احترام نیز شکل میگیرد. ما با هیچ زبانی مشکلی نداریم؛ اما دیگران نیز باید با زبان، هویت و فرهنگ ما با احترام برخورد کنند. به همین دلیل، از دولت میخواهیم که زبان کردی رسمی شود. ما نویسندگان نیز باید این مطالبات را بیان کنیم.»
نباید سکوت کرد؛ باید امید را تقویت کرد
تمیر با بیان اینکه آنها به موفقیت روند صلح و جامعه دموکراتیک باور دارند، گفت: «همه ما سازمانیابی کنیم و از فراخوان رهبری حمایت کنیم. مطالبات خود را از راه و روشی سازمانیافته بیان کنیم. انتظار ما از مردم، جامعه و نهادهایمان نیز این است که سکوت نکنند و امید را تقویت کنند. سازمانیابی کنیم و با هم همراه شویم.»
نظر شما