کرد پرس- به اعتقاد ناظران سیاسی، ترکیه تحت هدایت اردوغان در سالهای اخیر به کشوری بدل شده که بلندپروازی هایی از نوع بازسازی امپراطوری در سر می پروراند. تقلیدی از ولادیمر پوتین رییس جمهور اقتدارگرای روسیه و رویایش در بازسازی شوروی.
کارشناسان و ناظران سیاسی بر این باورند که اگر پوتین بر بقایای یک امپراطوری حکم می راند، ترکیه امروزی اتفاقا محصول از هم پاشیدگی یک امپراطوری است و نه بقایای آن.
وانگهی بر چه اساس و با تکیه بر کدام منطق و قدرت منطقه ای، وزیر خارجه سابقا امنیتی اردوغان، خود را در موقعیتی دیده که با دخالت مستقیم در امور داخلی یک کشور مستقل برای آن تعیین تکلیف کند.
بررسی مواضع اخیر دولتمردان ترک این نتیجه را به دست می دهد که مساله کُرد انگار آنها را مواقعی از ریل منطق خارج می کند و آنچنان بر آنها غلبه می کند که مواضع شان عموما احساسی می نماید.
عدم تکثرگرایی یکی از فاکتورهای مهم یک شخصیت اقتدارگرا با بن مایه ناسیونالیسم قومی است و طبیعی است در چنین شرایطی اردوغان و دولتش نتواند با وجود پیام صلح اوجالان «دیگری» را بپذیرد و در حالی که برخی گزارش ها شمار جمعیت کُرد ترکیه را بیش از ۱۷ میلیون نفر اعلام کرده این جمعیت را انکار کند.
آنچه در سوریه اتفاق افتاد و خیانت آشکار آمریکا به کردها به عنوان همپیمان جنگ داعش باعث شده است دندان طمع اردوغان و دولتش تیزتر شود و بخواهد در امور داخلی عراق دخالت کرده و کُردهای عراق را هم تهدید کند.
واکنش به موقع وزارت خارجه عراق اما نشان داد اردوغان برای سرپوش گذاشتن بر شکست سیاست داخلی خود و وضعیت اسف بار اقتصادی این کشور و نارضایتی های فشرده داخلی تنها می تواند روی کشتار در کردستان سوریه حساب کند. هر چند بر پایه تجربیات تاریخی این حربه هم طولانی مدت نخواهد بود و بالاخره فیدان و اردوغان باید با واقعیت حقیقی یعنی ضرورت پذیرش دیگری و پرداختن به مسایل واقعی داخلی در کشور خود مواجه شوند......
نظر شما