نیشتری بر روح اموات/کلنگی که نباید بر زمین زده می شد!

به گزارش کردپرس؛ به منظور افزایش سرانه مطالعه در شهرستان دهگلان و در راستای اقناع مطالبات مردمی، سال 90 کلنگ احداث پروژه کتابخانه دهگلان در این شهر بر زمین زده شد. پی ریزی این پروژه شروع شد و کمی از تب و تاب فشار مردمی بر روی مسئولین کاسته شد، چشم ها به ادامه کار و تکمیل پروژه بود که کلنگ های احداث پروژه های دیگری بر زمین زده شد و اولویت ها تغییر کرد. سال ها از پی هم گذشت و 3 فرماندار در این شهرستان بر روی کار آمدند، در نهایت اعلام شد که به دلیل نبود اعتبارات از سوی دولت، این پروژه از اولویت خارج شده است و باید به سرمایه گذاری در بخش خصوصی سپرده شود تا امید به تکمیل آن باشد.

آرامشی که از اموات سلب شده است

هر چند تا اینجای کار، مردم به دلیل درک وضعیت اقتصادی نامناسب دولت، دیگر مطالبه ای برای تکمیل این پروژه ندارند اما همین پروژه ناتمام، آرامش را از اموات گرفته است!

طی ماه گذشته، آرامستان قدیم شهر دهگلان که اموات زیادی را در سینه خود دارد و دو بار دچار اتش سوزی شد و بخش زیادی از این آرامستان طعمه حریق شد. طبق شنیده ها آتش سوزی ها به دلیل حضور معتادان در این محل و تبدیل آن به پاتوقی برای مصرف مواد اتفاق افتاده است.

چند سالی می شد که این آرامستان، همچنان که محل سکون و آرامش اموات در خاک خفته مردمان دهگلان بود محل سکونتی نیز برای معتادین شده بود و مردم بارها و بارها از این وضعیت انتقاد کرده بودند و هر بار شهرداری با کمک نیروی انتظامی چند روزی این معتادین را به بیرون می راند و پس از گذشت چند روز، وضعیت باز به همان حالت قبل بازمی گشت.

پروژه ای برای معتادین!

پس از آتش سوزی دوم که در ماه گذشته به وقوع پیوست نوک پیکان انتقادات باز هم به سمت شورا و شهرداری برای عدم وجود عزم کافی در جمع آوری معتادین از این آرامستان بود اما بنا به گفته یکی از اعضای شورای شهر دهگلان داستان چیز دیگریست!

بنا به گفته «جمال قادرمرزی» پروژه نیمه کاره کتابخانه که در کنار این آرامستان قرار دارد به مکانی برای خوابیدن و گرد آمدن معتادین شهر به دور هم تبدیل شده است و از آنجا که این کتابخانه در کنار آرامستان قرار دارد باعث می شود که این افراد برای سوء مصرف مواد به آنجا رفته و استعمال مواد مخدر داشته باشند.

او می گوید که شهرداری چندین بار اقدام به جمع آوری معتادین از آرامستان کرده است اما پروژه نیمه تمام کتابخانه، کار را سخت کرده است.

هرچند این دلایل نمی تواند توجیهی قابل قبول برای کم کاری شهرداری و همینطور نیروی انتظامی برای جمع آوری معتادین از این مکان باشد اما در نهایت باید گفت، در حالی که قرار بود احداث کتابخانه، پلی باشد برای رسیدن به پیشرفت و آبادانی، سوهانی شده است بر روح اموات و نیشتری بر چشم مردم شهر دهگلان. باید به مسئولین مربوطه گفت، ما را به خیر شما امید نیست ...!

*گزارش: ظریفه احمدی