افزایش کودک آزاری در کردستان و لزوم فعالیت سازمان های مردم نهاد در این حوزه

به گزارش خبرگزاری کُردپرس، 58 درصد مراجعات به اورژانس اجتماعی کردستان به دلیل کودک آزاری است و به گفته مسئول اورژانس سنندج در سه ماه ابتدای امسال بیشترین آمار گزارش های رسیده به 123 را داشته است. در سطح کشور هم همینگونه است و این آسیب اجتماعی رتبه نخست خشونت های خانگی را به خود اختصاص دادده است.

با وجود رشد روز افزون آمار کودک آزاری، هنوز لایحه حمایت از حقوق کودکان و نوجوانان نتوانسته رنگ قانونی به خود بگیرد. این لایحه سال گذشته پس از 10 سال تلاش فعالان این حوزه توانست تصویب مجلسیان را بگیرد اما پس از گذشت یک سال هنوز نتوانسته مورد تایید شورای نگهبان قرار گیرد و مغفول مانده است.

حال آنکه تصويب اين لايحه به گفته رئيس اورژانس اجتماعی کشور «نقش مهمي در حمايت از کودکان ايفا مي کند. چرا که در اين لايحه سوء رفتار، بهره کشي، فحشا، معامله و خريد و فروش کودک مدنظر قرار گرفته است. همچنين اگر کودک مورد تحقير قرار بگيرد، ترسانده شود يا در وضعيتي قرار بگيرد که از لحاظ رواني مورد آزار قرار بگيرد، مصداق کودک آزاري در نظر گرفته شده است. در اين لايحه حتی به غفلت والدين هم اشاره شده است که شامل عدم مراقبت والدين و سهل انگاري آنها نسبت به کودک مي شود.»
اما به اذعان فعالان حقوق کودکان، در زمینه مقابله با کودک آزاری ، خلا‌ءهای قانونی وجود دارد . هنوز داستان هولناک فائزه دختر بچه 7 ساله سقزی از ذهن مردم پاک نشده است. کودکی که با آزارهای نامادری اش، تمام اعضای بدنش فلج و محکوم به زندگی نباتی شد. مجازات این نامادری سنگدل تنها 5 سال حبس بود و دیه دو انسان کامل که به خاطر آنکه توان پرداختش را نداشته رای دادگاه منتهی به پرداخت ماهانه 150 هزارتومان شد. اما آیا این نوع مجازات می تواند به عنوان عامل بازدارنده در این زمینه عمل کند و در کاهش کودک آزاری تاثیری داشته باشد؟! به گفته یک فعال حقوق کودک در مورد کودکان که اغلب توانایی دفاع از خود را ندارند بهتر است کمی سختگیرانه تر برخورد شود؛ بحث ما تحقق مجازات قصاص نیست بلکه بهتر است موضع جدی‌تری نسبت به قتل و آزار کودک در خانواده داشته باشیم یا قوانین بازدارنده در این مورد وضع شود.
این فعال حقوق کودک توضیح می دهد: به طور کلی در ارتباط با کودک آزاری دو دسته قوانین تحت عنوان قوانین کیفری و بازدارنده در سطوح بین المللی وجود دارد. قوانین بازدارنده با وجود اینکه در کاهش کودک آزاری بسیار تاثیرگذار هستند اما در حال حاضر در ایران این قوانین یا کمرنگ هستند و یا به درستی اجرا نمی شوند.
به نظر می رسد برای کاهش این آسیب اجتماعی باید به فعالیت سازمان های مردم نهاد در این زمینه توجه بیشتری کرد چرا که این سازمان ها با وجود خلاء قانونی می توانند بسیار در کاهش خشونت علیه کودکان نقش بسزایی ایفا کنند. بنابراین ضروری است این نهادها در کردستان با محوریت حقوق کودکان فعال‌تر شوند.