روابط عمومی جایگاهی که به فراموشی سپرده شده است

به گزارش کردپرس؛ از دوره حاضر به سبب وجود تکنولوژی ها و فناوری های پیشرفته و سرعت بالا در ارسال و دریافت اطلاعات با عنوان عصر ارتباطات نام برده می شود، در این بین رسانه و همزاد آن یعنی "روابط عمومی" نقش موثری در تبادل افکار، عقاید و آگاه سازی در جامعه بر عهده دارند، نقشی که به نظر می رسد توسط "روابط عمومی" ها به فراموشی سپرده شده است.

در واقع به نظر می رسد که جایگاه "روابط عمومی" در بیش از 40 اداره شهرستان دهگلان یک نقش تشریفاتی را یدک می کشد و رسالت اصلی خود را که آگاه سازی مردم از عملکرد اداره متبوع و ایجاد ارتباط حسنه بین این دو می باشد به فراموشی سپرده است.

روابط عمومی ها برای اطلاع رسانی و ارتباط با مخاطبان نیازمند رسانه ها هستند، نیاز روابط عمومی به رسانه به عنوان مهمترین ابزار در انتقال اطلاعات غیر قابل انکار است اما آنچه که در ادارات شهرستان دهگلان می بینیم این است که این ابزار مهم، نادیده گرفته شده و اغلب مسئولین ادارات سعی دارند تا حد امکان از برخورد با رسانه ها اجتناب کرده و در سکوت به کار خود ادامه دهند.

چالش های ارتباطی بین رسانه و روابط عمومی

می توان گفت یکی از دلایل ضعف ارتباط بین رسانه و روابط عمومی این است که "روابط عمومی" ها جایگاه مناسبی در ادارات ندارند، این واحد توسط مسئولین ادارات هنوز به رسمیت شناخته نشده است و به چشم یک واحد تشریفاتی به آن نگریسته می شود.

همچنین برخی از مسئولین این ادارات از آنجا که درک درستی از جایگاه روابط عمومی ندارند و یا خود را ملزم به پاسخگویی به مردم نمی دانند، از ایجاد تعامل با رسانه ها تا حد امکان اجتناب می کنند.

هراس از انتقاد

یکی دیگر از دلایل عدم وجود تعامل مناسب بین رسانه و روابط عمومی را می توان ترس از نقد شدن دانست. مسئولین عمدتاً از رسانه های منتقد و زیر سوال رفتن هراس دارند بنابراین سعی می کنند تا حد امکان در سکوت خبری به کار خود ادامه دهند هر چند باید این نکته را مد نظر داشت که نقد کردن یکی از حقوق رسانه هاست و خبرنگار نیز موظف به نقد عملکرد ادارات برای بهبود آن است گو اینکه اداره مزبور با وی همکاری داشته باشد یا نداشته باشد.

باید اذعان کرد روابط عمومی ها معمولا به دنبال تعریف و تمجید هستند اما باید در نظر داشت در دوره تکنولوژی و ارتباطات، مردم به دنبال پاسخگویی هستند نه تبلیغات، بنابراین مسئولین روابط عمومی می توانند با بهره گیری از ذکاوت خود از تمام ظرفیت های یک رسانه ولو رسانه منتقد نیز به فراخور شرایط جامعه استفاده کنند.

عدم تخصص، آفتی برای ارتباط

یکی دیگر از دلایل ضعف در ارتباط بین روابط عمومی ها و رسانه را می توان عدم تخصص لازم مسئولین روابط عمومی در خبرنویسی دانست، افرادی که در ادارات این مسئولیت را بر عهده دارند معمولا تخصص لازم در تنظیم و ارسال خبر را نداشته و تنها از سر رفع تکلیف اقدام به پوشش اخبار اداره متبوع خود می کنند. این ضعف زمانی نمود پیدا می کند که دامن رسانه را نیز می گیرد.

یک اشتباه رایج در بین ادارات این است که تصور درستی از وظایف و جایگاه رسانه ندارند و به آن به مثابه روابط عمومی ادرات نگریسته می شود، نمونه یکی از این اشتباهات این است که اخباری ناقص، بدون ارزش خبری و بدون داشتن تنظیمی درست از سوی روابط عمومی ها، برای رسانه ارسال شده و خواستار انتشار آن هستند، اگر رسانه از انتشار آن معذور باشد و یا اینکه رسانه ای دست به نقد آن اداره بزند آن گاه دیگر بایکوت خبری رسانه از سوی اداره مزبور آغاز می شود.

راهکاری برای تعامل بهتر/ طرحی که نیمه کاره رها شد

باید پذیرفت که رسانه ها و روابط عمومی ها مکمل یکدیگر هستند، رسانه ها می توانند خوراک خبری خود را از روابط عمومی ها تامین کنند و روابط عمومی ها نیز می توانند عملکرد اداره خود را به صورت مطلوب به مردم انتقال داده و شفافیت های لازم فکری را به وجود آورند.

انجام جلسات مشترک در بین اعضای روابط عمومی ادارات و رسانه ها می تواند سرآغاز شروع تعاملی خوب در بین این دو باشد، کاری که "جمال ارشدی" فرماندار دهگلان در بدو شروع مسئولیت خود در دهگلان آغاز کرد اما این طرح نیمه کاره رها شد و در پستوی جلسات بی نتیجه به فراموشی سپرده شد.

در نهایت آنچه که قابل رویت است وجود ضعف شدید در بدنه روابط عمومی های شهرستان دهگلان است. روابط عمومی و رسانه دو حلقه از یک زنجیره هستند و هر دو رویکرد مشترکی در زمینه اطلاع رسانی و آگاه سازی جامعه دارند. افزایش اعتماد، عقلانی ساختن افکار عمومی و پاسخگو بودن مسئولین از جمله نتایجی است که از این تعامل می توان برگرفت لذا توجه بیشتر به این موضوع می تواند تا حدودی شکاف ایجاد شده در بین مردم و مسئولین را که عموتاً ناشی از بی اعتمادی است، کم کرد.

*گزارش: ظریفه احمدی