«روان» آخرین اولویت درمانی در قروه/بی اعتمادی به مراکز مشاوره

به گزارش خبرنگار کردپرس، باور عمومی بر این است که سلامت تنها در سلامت جسم معنی شده و کسی که عارضه جسمی نداشته باشد، شخص سالمی محسوب می شود.

ضعف کیفی برنامه های آموزشی و فرهنگی، مداخله نهادهای مسئول را در حداقل مقدار ممکن و در دقایق پایانی پیش آمد، نگه داشته است به طوری که برنامه های آموزشی اجرا شده عملاً در تأمین سلامت روانی افراد نتوانسته مؤثر عمل کند. این در حالی است که به عقیده کارشناسان عوارض طولانی مدت بیماریهای روان بیش از بیماریهای جسمی خطر آفرین بوده و نه تنها خود بیمار بلکه اطرفیان او را هم متأثر می سازد.

امروزه مهم ترین دلیل ابراز نگرانی کارشناسان علوم اجتماعی از بی توجهی به بهداشت روان، عواقب ناشی از این بی توجهی و سرایت این بیماری ها به حریم خانواده و سپس دوستان، آشنایان و همشهریان بیمار است که در شیوع آن نه تنها درمان به دشواری انجام می شود بلکه در مؤلفه های مختلف زندگی افراد هم تأثیر بی بازگشت خواهد داشت.

فضای روانی شهر شاداب نیست

یکی از کارشناسان جامعه شناسی مهم ترین دلیل افت بهداشت روان در قروه را فضای روانی شهر می داند. «به دلیل ضد فرهنگ های مخربی که معمولاً در محیط های کوچک به لحاظ محدودیت های فکری دیده می شود، قروه از نظر روانی شاداب نیست.»

به گفته «لیلا عابدین» ظاهر فیزیکی شهر، آب و هوای سرد و زمخت در کنار این ضد فرهنگ ها باعث می شود شهروندان به جای لذت از زندگی اجتماعی در هراس از یکدیگر و در انزوای روانی زندگی کنند.

به اعتقاد او در کل فضای شهری از رنگ های کدر و معماریهای ناموزون استفاده شده که باعث می شود شادابی و نشاط فرد در ورود به اجتماع با افت چشمگیری همراه باشد و همین چیدمان ناموزون، افسردگی و انزوا طلبی را القا کند.

مطابق اظهارات این کارشناس زمانی که فرد در اجتماع با محیط، بینش و رفتارهای سرزنده و امید بخشی مواجه نمی شود نه تنها توان تعدیل بار روانی مشکلات شخصی خود را نمی یابد بلکه در سیلاب آشفته اجتماع، رفتاری نامتعادل خواهد داشت.

درگیری های خیابانی، چراغ قرمز بهداشت روانی

پژوهش های صورت گرفته نشان می دهد برخوردها و گفت و گوهای اجتماعی در جوامع می تواند محکی بر سلامت و آرامش روان و دوری از عصبیت، پریشانی، اضطراب و تنش افراد باشد، اما درگیریهای کلامی و لفظی به بهانه های مختلف چراغ قرمزی برای بهداشت روانی است.

یکی از مردم شناسان اجتماعی باور دارد که مؤلفه های مختلف زندگی شهری آکنده از اضطراب و تنش است که به دلیل بی توجهی، افراد بدون آمادگی روانی وارد زندگی شهری می شوند.

به گفته «رؤیا نوین» محیط های کوچک و زندگی روستایی هم در معرض این تهدید قرار دارند. در صورتی که هر شهروند در همسایگی خود شاهد درگیری و نزاع خانوادگی و مشکلات روحی - روانی است باید به خلاءهای آموزشی و فرهنگی جامعه پی ببرد.

بیماری افسردگی در قروه شیوع می یابد

یکی از مشاوران روان شناسی با اشاره به مطالعات خود از شیوع بیماری افسردگی در میان شهروندان قروه ای در سال های اخیر در گفت و گو با خبرنگار کردپرس معتقد است همچنان که شیوع یک سرطان و حتی یک آنفولانزا می تواند بسیج همگانی و توجه نهادهای مسئول را به خود جلب کند، بیماریهای اعصاب و روان هم باید چنین حساسیتی را قبل از اینکه از کنترل خارج شود، به وجود آورد.

«روناک عسکری» احساس ضعف روانی، گسست از اجتماع، کاهش اعتماد به نفس، تحمل شکست های پی در پی و نگرش محدود فرد به زندگی را از دلایل عمده ایجاد این بیماری می داند. «بیماریهای روان هم به مانند بیماریهای جسمی در صورتی که به موقع درمان نشوند مشکلات گسترده و حتی خطرات بیشتری از بیماریهای جسمی خواهند داشت.»

مطابق گفته های این روان شناس قشر جوان بیشترین قشر مراجعه کننده به مراکز مشاوره هستند. «مراجعه جوانان به این مراکز نشان می دهد مشکلات این قشر در مواجهه با سختیهای زندگی بیش از سایر اقشار است و قدرت تجزیه و تحلیل و حل مشکلات به دلیل پیچیدگی زندگی امروزی در افراد اندکی وجود دارد.»

بی اعتمادی به مراکز مشاوره

شهروندان قروه ای از ترس فاش شدن صحبت های خود با مشاور و از سویی به دلیل بی اعتمادی به توانمندی مشاوران از مراجعه به آنان خودداری می کنند. بررسیهای رفتارشناسان نشان می دهد که از عمده دلایل این بی اعتمادی ها، کوتاهی مشاوران و گاهی بی توجهی به اسرار بیماران است.

«شهریار نیکویی» در پژوهش های خود به این نتیجه رسیده در صورتی که مشاوران با رعایت اخلاق حرفه ای در مجالس، محافل و حتی مهمانیهای کوچک، مشکلات و اسرار بیماران خود را مثال نزنند، بیماران اعتماد بیشتری به این قشر خواهند داشت.

با وجود این اظهارات، بسیاری از مراکز مشاوره هنوز برای اکثر شهروندان قروه ای بیگانه بوده و هراس برملا شدن مشکلات شخصی باعث می شود در بسیاری از خانوده ها هر فردی در اتاق شخصی خود و در خلوت و تنهایی اش روزگار سپری کند و متأسفانه مسئولان و کارشناسان ذیربط هم هنوز به اخطارهای ریز و درشت بحران های روانی و عاطفی بی توجه بوده و علاقه ای به تحقیق و پژوهش و تدبیری در این زمینه نشان نمی دهند./

* گزارش: زیبا امیدی فر