کودکان روستایی، محروم از فراغت!

به گزارش کردپرس؛ در پیچ و تاب زندگی صنعتی و گم شدن در میان هیاهوی دنیای مدرن، زمانی به نام "اوقات فراغت" به روح خسته جلایی می دهد و انسان را برای مقابله با سختی ها و دشواری های زندگی تا مدتی واکسینه خواهد کرد.

هر سال با ورود به فصل تابستان با چالشی به نام "اوقات فراغت" به ویژه برای جوانان و نوجوانان روبه رو می شویم که دغدغه اکثر والدین نیز می باشد. اینک که تابستان به پایان رسیده است و کم کم بوی ماه مهر در کوچه پس کوچه های شهر پیچیده است کودکان، نوجوانان و جوانان ما تا چه اندازه از این فرصت سه ماهه برای ارتقای مهارت های فردی و اجتماعی در حوزه های مختلف بهره برده اند؟

به گفته کارشناسان، هدایت درست و بهینه نمودن اوقات فراغت به ویژه در فصل تابستان که زمانی طولانی را نیز شامل می شود می تواند در جلوگیری از آسیب ها و ناهنجاری های اجتماعی جوانان و نوجوانان نقش مهمی را ایفا کند و از سویی دیگر با توجه به اینکه اولین امتیاز اوقات فراغت، بروز اندیشه های آزاد و شکوفایی خلاقیت و همچنین جلوگیری از هدر رفت نیروهای درونی است، لذا ضرورت توجه به این مقوله و لزوم برنامه ریزی صحیح برای آن بیش از پیش احساس می شود.

در خصوص زمینه های کارکرد اوقات فراغت، سخن بسیار است اما می توان گفت غنی سازی اوقات فراغت در چند حوزه ورزشی، فرهنگی و آموزشی قابل بررسی است، اما باید دید که بسترهای لازم برای این امر فراهم است یا خیر.

تحقق توسعه فرهنگی نیازمند آماده سازی زیرساختها

شهرستان دهگلان با وجود یدک کشیدن نام شهرستان در زمینه زیرساخت های فرهنگی دچار فقر و کمبودهای عمیقی است به طوری که در برخی از مواقع همچون برگزاری همایش ها و جشنواره ها این حوزه به صورت جدی به چالش کشیده می شود.

عدم وجود سالن فرهنگی مناسب، سینما، نگارخانه و سایر موارد در شهر دهگلان به عنوان مرکز این شهرستان، تکلیف سایر مناطق این شهرستان را کاملا مشخص می کند.

وجود پروژه نیمه کاره کانون فرهنگی و خارج کردن این پروژه از لیست اولویت های شهرستان، آب سردی بود بر پیکره این حوزه که سال ها چشم انتظار تخصیص اعتبار برای این منظور بودند.

کودکان روستایی ، اوقات فراغت ندارند!

هنوز هم برای اجرای برنامه های فرهنگی و پر کردن اوقات فراغت، دانش آموزان مجبورند از ساختمانی استفاده کنند که مربوط به دهه چهل بوده و حکم تخریبی بودن آن از سوی سازمان نوسازی مدارس صادر شده است.

به گفته معاون پرورشی آموزش و پرورش شهرستان دهگلان، در ایام فصل تابستان 1480 نفر در کلاس های تابستانی این مرکز شرکت کرده اند که رشدی سه برابری نسبت به سال گذشته نشان می دهد.

به گفته "اسدالله قادرمرزی" تعداد متقاضیان شرکت در کلاس های این مرکز بیشتر بوده اما به علت نداشتن فضای کافی مجبور به عدم پذیرش آنها شده اند.

وی یادآور می شود که مراکز تابستانی آموزش و پرورش در تنها دو شهر "دهگلان" و "بلبان آباد" برقرار بوده به علاوه یک مزرعه تابستانی در روستای "کروندان".

نکته ای که در اینجا حائز اهمیت است این است که سهم دانش آموزان روستایی از تنها دو مرکز کلاس های تابستانی چه میزان بوده است؟

اما معاونت پرورشی شهرستان دهگلان با این عنوان که اکثر بچه های روستا در تابستان مشغول به کار کشاورزی و کمک به خانواده ها هستند، فقر امکانات فرهنگی، آموزشی و ورزشی در جهت پر کردن اوقات فراغت را به نوعی توجیه می کند.

این در حالی است که به گفته "چنور محمدی" مسئول بخش خواهران کانون فرهنگی شهید مطهری دهگلان، تنها 10 نفر از دانش آموزان شرکت کننده در کلاس های تابستانی، روستایی هستند و مابقی مربوط به شهر دهگلان هستند. این آمار به راستی محرومیت و مظلومیت بچه های روستا را از همین معدود کلاس های تابستانی به خوبی نشان می دهد.

بنا به گفته برخی از کارشناسان، فعالیت های اوقات فراغت در نهایت موجب توسعه فرهنگی در جامعه خواهد شد و نشاط و سرزندگی در جامعه افزایش خواهد یافت اما به راستی با توجه به زیرساخت های ضعیف و کمبودهایی که گاه دل و چشم انسان را می زند آیا می توان انتظار توسعه فرهنگی را در شهرستان دهگلان داشت؟

رونق اقتصادی در ایام فراغت

باید اذعان کرد که روزهای اوقات فراغت، روزهای تربیت غیر رسمی است که حتی گاهی بیش از تربیت رسمی در ایام مدرسه و دانشگاه می تواند در ارتقای مهارت های اجتماعی فرزندان نقش داشته باشد.

اما در حوزه آموزش، تنها 57 نفر در کلاس های آموزشی مرکز فنی و حرفه ای شهرستان دهگلان شرکت کرده اند. اینها گفته های مدیر مرکز آموزش فنی و حرفه ای شهرستان دهگلان است که به اعتقاد وی برخی از این مراجعه کنندگان نه فقط برای آموزش، بلکه برای ارتقای شغلی مراجعه کرده اند.

به گفته "مهدی محمدنیا" مرکز فنی و حرفه ای مختص به اوقات فراغت نیست اما به واسطه حمایت از آموزش و پرورش در فصل تابستان برخی از کلاس های این مرکز به این موضوع اختصاص می یابد که تا اواسط شهریور ادامه دارد.

این مرکز البته نگاه خود را از روستانشینان، محروم نکرده است و اقدام به برگزاری کلاس های آموزش تاسیسات خودرو در برخی روستاها نموده که به گفته "محمد نیا" با استقبال مناسبی مواجه شده است.

اما با توجه به ظرفیت و رشته های آموزشی محدود، سایر افراد برای شرکت در کلاس های آموزشی مجبور به ورود به آموزشگاههای آزاد برای شرکت در کلاس هایی همچون موسیقی، صنایع دستی و حتی کلاس های درسی هستند که البته با وجود هزینه های بالا، باعث ایجاد رونق اقتصادی در بخش خصوصی خواهد شد.

ورزش حوزه ای همیشه جذاب / دست کوتاه کودکان روستا از امکانات ورزشی

اما حوزه ورزش همواره جزو حوزه های جذاب و پر مخاطب بوده که برای پر کردن اوقات فراغت، از سوی والدین و فرزندان در اولویت انتخاب می باشد. یکی از مهم ترین اهداف ورزش، آماده کردن جسم و روح برای برای انجام کارهای مفید است که با رویکرد تعالی روح هم تفریح است و هم سازنده.

باید اذعان کرد که در کنار ضعف زیر ساخت ها در سایر حوزه ها، بخش ورزش در شهر دهگلان از وضعیت مطلوبتری برخوردار است اما باید پذیرفت که کمیت این حوزه هم همچون بخش های فرهنگی و آموزشی، در روستاها لنگ می زند به گونه ای که سرانه ورزشی در روستاهای این شهرستان صفر بوده و جوانان و نوجوانان برای شرکت در کلاس های ورزشی باید راهی شهر دهگلان شوند و یا اینکه قید ورزش را زده و به هیجانات خطرناک همچون موتور سواری در جاده ها روی بیاورند.

راهکاری ساده و آسان!

راهکار "جمال ارشدی" ، فرماندار دهگلان برای بهبود وضعیت کمی و کیفی اوقات فراغت در روستاها، ملزم کردن دهياران به تجهیز روستاهای خود به امکانات بازی در پارک های روستا با استفاده از اعتبارات خود دهیاری هاست اما وی دیگر به این مورد اشاره نمی کند که چه برنامه ای برای پر کردن اوقات فراغت یک جوان یا نوجوان روستایی دارد که این زمان با ارزش تبدیل به اوقات بطالت نشود.

کودکان روستایی را دریابیم

ضرورت دارد تا اوقات فراغت کودکان و نوجوانان غنی شود تا از آفات ناشی از بطالت و بیهودگی جلوگیری به عمل آید که البته این امر در سال های اخیر مورد توجه جدی خانواده ها واقع شده است اما متاسفانه از پرداختن به این مسئله در روستاها غفلت شده و می توان گفت که به نوعی مورد بی مهری مسئولین قرار گرفته است لذا برای پیشگیری از تبعات منفی این مسئله در آینده و تحقق شعار توسعه فرهنگی، ضروری است که مسئولین علاوه بر توجه به ارتقای زیرساخت ها و تجهیزات فرهنگی و ورزشی در مراکز، روستاها را نیز از یاد نبرند.

گزارش: ظریفه احمدی