هزینه فرسودگی شبکه آب و فاضلاب کردستان را چه کسی می دهد؟ به جای عوض کردن جای شاکی و متهم اقدامی صورت دهید

به گزارش کرد پرس، بر کسی پوشیده نیست که هزینه های گزاف مادی کوتاه مدت و بلند مدت و اثرات به مراتب مخرب تر زیست محیطی چنین مشکلی را در نهایت مردم و شهروندان کرستانی خواهند پرداخت. هر چند محمدحسین محمدی، به طور رسمی میزان فرسودگی شبکه آب شهری در استان را 30 درصد اعلام کرده است و این 30 درصد در مقیاس استانداردهای بین المللی برای هدر رفت ماده حیاتی و مهمی مانند آب در حد یک فاجعه بزرگ است. اما کارشناسان بر این باورند میزان هدر رفت در شبکه های انتقال چه در آب و چه در برق بسیار بیشتر از این ارقام است. حتی اگر همین عدد رسمی بیان شده توسط مدیر عامل شرکت آب و فاضلاب شهری کردستان را هم ملاک قرار دهیم در جاهای دیگر دنیا، خصوصا اگر از نظر منابع آبی وضعیتی مشابه کشور ما داشنند، قطعا کمیته های بحران تشکیل می شد و در راس بررسی ها هم، عوامل سهل انگاری که در طول همه این سال ها که با سهل انگاری خود باعث گسترش این فرسایش شده اند را محاکمه و بازخواست می کردند.

وقتی جای متهم و شاکی عوض می شود

آقای محمدی به عنوان مسئول مستقیم سهل انگاری انجام شده در حوزه کاری خود با قطعیت اعلام می کند: «حدود 32 درصد از 110 میلیون مترمکعب آب تولیدی شرکت آب و فاضلاب شهری کردستان در سال به خاطر شبکه توزیع فرسوده و همچنین مشترکان غیر مجاز عملا پرت شده است.» هر چند او از نظر درآمدی به این معضل اشاره کرده است و خواسته است اینگونه بیان کند که این مقدار آب برای شرکت متبوعش بی درآمد است، اما اگر کمی ریز بین تر باشیم و مساله را از نگاهی فراتر از نگاه های این روزهای مدیران دستگاه های اجرایی- که متاسفانه به شدت بخشی نگر شده اند و ظاهرا متوجه اثرات عملکردشان بر مسائل کلان جامعه نیستند- بنگریم متوجه خواهیم شد که هزینه اصلی این سوء مدیریت را مردم می دهند. هم منبع گران بهایی مانند آب که صاحب اصلی اش همین مردم هستند هدر می رود و هم بر کسی پوشیده نیست که شرکت آب و فاضلاب شهری با روش های خاص؛ هزینه همان 110 میلیون متر مکعب آب تولیدی را از مردم دریافت می کند و در واقع بار اصلی سوء مدیریت این شرکت در کوتاه مدت هم بر عهده مردم و دارنندگان انشعاب مجاز است.

برخی آگاهان بر این باورند فعال شدن این روزهای مدیر عامل شرکت آب و فاضلاب شهری کردستان در رسانه ها و بیان این مطالب به این دلیل است که ظاهرا تصمیماتی برای جابجایی در این شرکت به دلیل سوء مدیریت اتخاذ شده است. این گمانه زنی درست باشد یا نه، نافی مسئولیت انکار ناپذیر مدیر فعلی و مدیران سابق وهمه کسانی که در گسترش این فرسایش دخیل بوده اند در برابر این مسئله نیست و پاسخگویی دقیق در برابر این اهمال کاری ها باید مطالبه عمومی باشد.

کمبود اعتبار بهانه همیشگی

مدیرعامل شرکت آب و فاضلاب شهری کردستان تلاش کرده است، با پیش کشیدن مسئله نخ نما شده کمبود اعتبار برای بازسازی این شبکه فرسوده تا حدی بار مسئولیت را کم کند، اما در این میان یک سوال ساده بی جواب می ماند و آن هم اینکه آیا این فرسودگی به یک باره و در طول یک یا دو سال ایجاد شده است؟ قطعا پاسخ منفی است بنابراین دلیل اصلی این موضوع نه کمبود اعتبار آنطور که این روزها باب شده است مدیران عنوان می کنند، بلکه کم توجهی و نبود اقدامات به موقع است.

آقای محمدی گفته است: «اعتبارات این شرکت در خصوص اصلاح و نوسازی شبکه فرسوده هر ساله کمتر از 5 میلیارد تومان است که این مساله باعث شده تا شرکت هنگام بروز شکستگی ها اقدامات اورژانسی انجام و تنها عوارض این آسیب ها را به مرمت و نوسازی شبکه توزیع بیش از 250 میلیارد تومان اعتبار نیاز دارد.» این آمار و ارقام در نوع خود مهم است اما نافی کم کاری ها و بی توجهی های بلند مدتی که شبکه توزیع آب شهری را به این روز انداخته، نیست و بهتر مدیران این را هم خوب بدانند که پرداخت کننده هزینه این اهمال کاری ها مردم هستند نه ادارات و شرکت هایی که از بودجه کشور ارتزاق می کنند و میزان کاریشان هم خنده دار است.