سرانجام نامعلوم طرح های نیمه تمام دیواندره
به گزارش کردپرس، در سال های گذشته برای رفع نیازهای مردم دیواندره پروژه هایی در شهرستان تعریف و کلنگ زنی شده است تا با اتمام این پروژه ها گره ای از مشکلات مردم باز شود. معمولا وقتی طرحی در شهرستان کلنگ زنی می شود امیدی در جامعه تزریق می کند و مردم برای پایان این طرح ها لحظه شماری می کنند. هر چند طرح های مورد نظر با پتانسیل ها و نیازهای این منطقه همخوان نیست و نیازها بسیار بیشتر از این حرف هاست اما همین اندک طرح های موجود به مرض لاعلاج نیمه تمامی گرفتار آمده اند.
بعضی وقت ها اتمام طرح ها آنقدر به درازا کشیده می شود که امید ایجاد شده تبدیل به یاس و نا امیدی می شود عمر تعدادی از طرح های نیمه تمام در دیواندره از یک دهه هم عبور کرده است و با توجه به نوسانات بازار اتمام آنها هر روز اعتبار بیشتری را می طلبد.
سد سیازاخ مهمترین پروژه ناتمام دیواندره
چند پروژه مهمی که در سلامت و رفع نیازهای اولیه شهرستان دارای اهمیت ویژه ای است هنوز لنگ اعتبار برای اتمام است که مهمترین آن سد سیازاخ است که با اتمام تمام زوایایی آن تحول اقتصادی در تامین آب شرب و کشاورزی این شهرستان رخ خواهد داد.
پروژه سد سیازاخ دیواندره از پروژههای ملی است و عملیات ساخت آن در سال ۱۳۸۲ آغاز شده و تاکنون بیش از ۹۰درصد پیشرفت فیزیکی داشته است. این پروژه بیش از ۹۰درصد پیشرفت دارد و با ساخت جادههای جایگزین «دباغ» و «قلعه ریحانه» و جاده جایگزین «شیخ حیدر» از راه روستای «گولانه» و همچنین جابهجایی روستاهای «شیخحیدر» و «گله سور» به تراز بالاتر از تراز مخزن سد، قرار بود سال ها قبل به بهرهبرداری برسد.
با اعتبار 50 میلیارد تومانی که در سال 94 برای این طرح تصویب شد و در آن زمان هم 40 درصد تخصیص داشت و قرار بود تا پایان دولت یازدهم به بهره برداری برسد کماکان این طرح پیشرفت لاکپشتی دارد و به بهره برداری رسیدن آن به اما و اگر ها وصل است.
درصورت بهرهبرداری ازسد سیازاخ، آب کشاورزی ۲ساحل چپ و راست در سطح ۲۰هزارهکتار تأمین میشود که از این میزان ۸هزارهکتار از ساحل راست در حوزه دیواندره و بیجار است، اما ۱۲هزارهکتار ساحل چپ فقط اراضی کشاورزی دیواندره را زیرپوشش قرار میدهد. با تکمیل سد چند طرح گردشگری در اطراف سد ایجاد میشود. همینطور طرحهای شیلات و ماهیگیری فعال میشوند که سبب میشود گردشگری در این شهرستان رونق یابد و در نهایت منجر به بهبود وضع اقتصادی مردم و اشتغالزایی میشود.
پیشرفت لاکپشتی تصفیه خانه آب شرب دیواندره
در بازه زمانی خاصی پروژه های زیادی در حوزه آب در دیواندره تعریف شد که هیچ کدام به بهره برداری نرسیده است پروژه تصفیهخانه آب دیواندره از پروژههای ملی استانی شده است که ظرفیت تصفیه ۲۵۰ لیتر بر ثانیه را دارد. عملیات ساخت این تصفیهخانه از ابتدای سال ۹۱ شروع شده است و بیش از 60 درصد پیشرفت فیزیکی دارد.
برای تصفیهخانه آب دیواندره تا حالا بیش از ۳ میلیارد تومان هزینه شده است. ۲ میلیارد و ۵۰۰ میلیون نیز در سال 94 برای تکمیل آن تصویب شده که ۳۵درصد این اعتبار در آن زمان تخصیص یافت و قرار بود این پروژه هم در پایان دولت یازدهم به بهره برداری برسد که خبری از تکمیل آن نیست.
تصفیه خانه فاضلاب این شهرستان سال هاست مورد بحث و جدل است که سریعا به اتمام برسد اما روند اجرای آن زیاد دلچسب نیست. تصفیهخانه فاضلاب دیواندره نیز که از داخل محله ها تا ایستگاه تصفیه شروع میشود با ۶۰درصد پیشرفت فیزیکی متوقف شده است.
روستاهای دیواندره در انتظار تکمیل مجتمع آبرسانی اوباتو
با مجتمع آبرسانی اوباتو قرار بر این بود بسیاری از روستاهای دیواندره دیگر مشکل آب شرب سالم را نداشته باشند اما اتمام این پروژه به میلیاردها تومان اعتبار نیازمند است. پروژه مجتمع آبرسانی اوباتو از پروژههای استانی است که در سال ۸۸ شروع شده است و تنها فاز اول آن به بهره برداری رسیده است. ظرفیت مجتمع آبرسانی اوباتو ۸۰۰مترمکعب است و به ۶۳ روستا آبرسانی میکند. در فاز اول این پروژه ۴۲ روستا آبرسانی شده و در فاز دوم نیز آبرسانی ۲۱ روستا انجام میشود. طول خط انتقال مجتمع ۷۰ کیلومتر است و از اوباتو شروع میشود. اخیرا فاز سومی نیز برای آن تعریف شده است.
در حوزه های دیگر هم پروژه های نیمه کاره دیگری در شهرستان وجود دارد که مهمترین آن از لحاظ مطالبات مردمی ساخت استخر سرپوشیده دیواندره است که مسئولان فقط با وعده و اما و اگر ساخت آن را به تاخیر می اندازند و آن را نیمه کاره رها ساخته اند.
بلاتکلیفی قطعات بزرگراه میاندوآب به کرمانشاه در دیواندره
یکی دیگر از پروژههای ملی بزرگراه میاندواب به کرمانشاه است که در حال حاضر یک قطعه آن فعال است و هیچ مقدار کمی از این بزرگراه در حوزه دیواندره زیر بار ترافیکی رفته است و سه قطعه آن هنوز بلاتکلیف است.
با اینکه فرمانداری دیواندره نیازمند یک ساختمان با مالکیت کامل است اما سال هاست ساختمان این اداره دولتی با 15 درصد پیشرفت فیزیکی در حال خاک خوردن است و همینطوری رها شده است. بعد از زخمی کردن این طرح ها و چندین طرح دیگر در سال های اخیر چند کلنگ زنی توسط دولت و بخش خصوصی بر زمین زده شده است که آنها هم به سرنوشت قبلی ها دچار و نتوانسته اند به بهره برداری برسند.
پروژه های نیمه تمام چندین برابر بودجه این شهرستان اعتبار می خواهند که با توجه به استانی و ملی بودن این طرح ها امید است هرچه زودتر اعتبار مورد نیاز برای پروژه های اولویت دار تامین شود. نمایندگان مردم در مجلس شورای اسلامی و مسئولان تلاش کنند این طرح ها هر چه زودتر به پایان برسد.
گزارش: هیوا محمد پور
دیدگاه کاربران