پایان عصر کت شلوار پوشی / استخدام کنیم یا استخدام شویم

به گزارش کردپرس، استخدام شدن در ادارات آرزوی تزریق شده به پیکر جامعه، حاصل سال ها درس خواندن است یعنی از هر فردی سوال شود دلیل ادامه تحصیل و پاس کردن کتاب های دانشگاهی را بگوید مطمنا آنها قصد و هدف خود را استخدام شدن در اداره ای عنوان می کنند.

آرزوی استخدام شدن در ایران خودش موانعی بر راه ایجاد شغل است و به نوعی میتوان آنرا مشکلی بیان کرد. اگر موشکافانه به قضیه نگاه کنیم نوعی تنبلی تن پروری کارمندان و عدم پوشش دادن کامل کارآفرینان این موضوع را دامن می زند. در این باره با «یوسف نادری» کارشناس ارشد مدیریت و مدرس کارآفرینی در مدارس به گفت و گو نشستیم که در ادامه می خوانید.

چرا اکثر جوانان به پشت میز نشینی و کارمندی علاقمند هستند؟

کارمندان با اطمینان از شغل ثابت و بازنشستگی ناشی از بیمه تا حدودی جوانان را ترغیب به کت شلوار پوشی می نمایند. با توجه به اینکه برخی ازسازمان ها که تشکیل شدند و هدف خاصی را دنبال می کنند به دلیل فربه شدن و هجوم فناوری و شکستگی ساختارهای سازمانی تقریبا زمان بیکاری زیادتری را برای کارمند به ارمغان آوردند.

متاسفانه ما در جامعه علاقه مند به شرکت در این سازمان ها که مفت مفت پول پرداخت کنند هستیم اگر بگویم برخی از سازمان ها به نقطه مرگ و انحلال رسیده اند و باید بساط را جمع کنند و بیشتر از این جوانان را در قفسی زندانی نکنند و استعدادهایش را نبلعند بیراهه نرفته ایم. سازمان مجموعه افرادی که با نیل به هدفی خاص تشکیل شده است و اگر هدف عمرش تمام شده باشد یا راه رسیدن به آن این همه سلسله مراتب نباشد باید تشکیلات را منحل و از راه مناسب به هدف حرکت کرد

آیا استخدامی در ادارات تنها را امرار معاش و استفاده از دانش یادگرفته است؟

مطمنا این سوال متبادر می شود اگر استخدام نشویم پس چه کار انجام دهیم و چگونه امرار معاش کنیم. آری ما علاوه بر اینکه نباید استخدام شویم باید راهی برای استخدام کردن دیگران هم پیدا نمایم ما باید برای خود سازمان ایجاد کنیم وقتی به اطراف خود می نگریم موقعیت های زیادی را مشاهده می کنیم.

نیازهای روز مردم مشکلات زیربنای ایجاد کسب وکار است کافی است چالش ها را بشناسیم و راهکار را ارایه دهیم. نمونه این مورد جوانی است که با ایده ای بسیار ساده زعفران را تبدیل به اسپری نمود و شرکت ایشان الان 37 میلیارد ارزش دارد.

این جوان منتظر نماند کسی ایشان را استخدام نماید اگر استخدام هم می شد اگر فرضا سالیانه از اداره ماهیانه دو میلیون می گرفت سی سال آخرش چهارصدمیلیون حقوق می گیرد و اگر مقایسه کنیم باید 90 نفر کارمند سی سال کارکنند تا پول این ایده را دریافت کنند.

در کردستان موقعیت برای کارآفرین شدن وجود دارد؟

برای ساختن آینده، راه بهتر آرزوی کارمند شدن نیست بلکه ایجاد سازمان برای ایده هایمان است بهترین راه جهت دریافت ایده ها توجه بیشتربه اطراف است و شناسای نیاز و ارایه راه کار است.

متاسفانه کردستان به بیماری چشم و هم چشمی کسب وکار مبتلاست و باید آسیب شناسی شود تا فردی شغلی را راه اندازی کند فورا عینا آنرا اجرا می کنند و اکثرا در حوزه فروش فعال هستند.

کردستان با هزاران موقعیت مناسب می تواند محیطی جهت رشد و شکوفای کسب وکار و باید جوانان مخصوصا افراد داری تحصیلات و از طرفی سرمایه گذار کنار هم قرار بگیرند و کسب و کار ایجاد کنند شاید اکثرا به دلیل فکرکردن به شکست حاضر به ریسک نباشند و اگر بجای این همه فکر به تلخی شکست به شیرینی موفقیت فکر می کردیم شاید انگیزه بهتری داشتیم.

اگر به رابطه سرمایه گذار و تحصیل کرده و منابع خام نگاهی شود برخی از سرمایه گذاران دانش کارهای که جوابگو است را ندارد و در نتیجه قصد ریسک کردن ندارد. تحصیل کرده و متخصص دانش دارد اما سرمایه ندارد و به دلیل فضای غبار آلود کسب وکار کردستان قدرت اقناع سرمایه گذار را ندارند.

از طرفی برخی از صاحبان منبع خام هم نه دانش دارند نه سرمایه و مجبورند جهت تولید مجدد منبع خام محصول را بدون صنایع تبدیلی به قیمت ناچیز به دلال واگذارکند. دولت که هدف کوچک و چابک سازی دارد و استخدام ندارد حداقل جهت ایجاد ارتباط این سه طیف که سنگ بنای توسعه هستند ورود پیداکنند.

مشکلات سر راه کارآفرینی چه موارد است؟

برداشتن موانع بروکراسی، تسهیلگری در اموارات و ایجاد کسب و کار از مهمترین کارهای است که باید توسط دولت انجام گیرد. متاسفانه بدنه کارشناسی ادارات به دلیل برخی ازمشکلات موجبات سرگردانی کارافرین است. اعمال قوانین سفت وسخت و تشدید آن توسط برخی از کار شناسان در کارآفرینی هراسی نقشی برجسته دارد که نیازمند بازبینی و حل آن است.

کت شلوار پوشی که آرزوی اکثریت است تنها با ایجاد سازمانی در راستای رفع نیاز توسط خودمان محقق خواهد شد. در کردستان افرادی را داریم با وصف اینکه تحصیلات اکادمیک ندارند با کارافرین شدن کت و شلوار پوش شدند حتی افرادی با تحصیلات بالا آرزو دارند کارمندشان باشند.

آمار دقیقی از کارآفرینی در کشور وجود دارد؟

طبق آمارهای منتشر شده بیش از ۹۰ کشور ۱۷ سال است که پژوهش کارآفرینی در دنیا را انجام می‌دهند و گزارش‌های سالانه کارآفرینی و نرخ کارآفرینی در شاخص‌های مختلف توسط تیمی در ایران جمع‌آوری و با کشورهای مختلف مقایسه می‌شود.

بر اساس آمار ۲۰۱۶ مرکز کارآفرینی جهان میانگین نرخ کارآفرینی اجتماعی در کل دنیا ۳.۲ است که کره جنوبی با ۰.۳ درصد کمترین و پرو با ۱۳.۷ درصد بیشترین نرخ کارآفرینی اجتماعی را داشته‌اند.

میانگین نرخ کارآفرینی اقتصادی در کل دنیا نیز ۷.۶ درصد است که ویتنام با ۱۳.۷ درصد کمترین و پرو با ۲۲.۲ درصد بیشترین نرخ را به خود اختصاص داده است. نرخ کارآفرینی اجتماعی در ایران ۱.۳۶ درصد است. رتبه ایران در میان ۵۰ کشور جهان ۲۷ است که نشان می‌دهد در بحث نرخ کارآفرینی اجتماعی وضعیت خوبی نداریم.