اردوغان چگونه رئیس جمهور می شود؟ / بنکی حاجو

نامزد ریاست جمهوری در ترکیه باید دست کم 50 درصد آرا به علاوه یک رای را به دست بیاورد تا رئیس جمهوری منتخب این کشور شود.
در انتخابات آگوست 2014 رجب طیب اردوغان، رئیس جمهور ترکیه 51.79 درصد آرا را به دست آورد و به نخستین رئیس جمهوری این کشور تبدیل شد که با رای مستقیم مردم انتخاب می شود جایی که پیش از این رئیس جمهوری را نمایندگان پارلمان انتخاب می کردند.
همان گونه که ملاحظه می کنید، درصد ذکر شده در حاشیه بسیار بحرانی قرار گرفته و شک و تردید جدی نسبت به شفافیت فرآیند رای گیری مذکور و در نتیجه مشروعیت انتخابات گذشته نیز همچنان وجود دارد، بیایید به روز انتخابات برگردیم تا ببینیم در واقع چه اتفاقی روی داده است.
در روز انتخابات یعنی 14 آگوست سال 2014 و در شرایطی که رای دهندگان در حال رای دادن بودند و هنوز مراکز رای گیری درهای خود را به روی آنها نبسته بود، کمیسیون عالی انتخابات در یک تصمیم ناگهانی که همگان را شگفت زده کرد، دستور داد برگه های اخذ رای فاقد مهر هیئت انتخابات و مهر نشده به عنوان برگه های قانونی و صحیح شمرده شوند.
این در حالی است که در تمامی انتخابات برگزار شده در ترکیه یعنی از سال 1950 تا انتخابا مذکور در سال 2014، همواره برگه های اخذ رای فاقد مهر رسمی هیئت انتخابات، آرای باطله محسوب می شدند.
با این حال احزاب و گروه های مخالف انتخاب اردوغان با اکراه ترجیح دادند سکوت کنند، موقتا نتیجه رای گیری را بپذیرند، از ترس گسترش هرج و مرج، ناآرامی و درگیری آن شب طرفداران خود را تحریک نکنند و تا اعلام نتایج رسمی و نهایی پس از گذشت چند روز منتظر بمانند برای این که پس از اطلاع از تعداد برگه های مهر نشده، به دادگاه شکایت کنند، چرا که همگان ابطال قانونی بودن برگه های مذکور و در نتیجه لغو نتایج رای گیری و اعلام غیر قانونی بودن انتخاب اردوغان را پیش بینی می کردند.
پس از گذشت چند روز نتایج رسمی اعلام شد بدون آن که به برگه های مهر نشده، تعداد آنها و یا این که در کدام مراکز رای گیری و صندوق های اخذ رای پیدا شدند هیچ گونه اشاره ای شود، بنا بر این دیگر هیچ گونه اطلاعات رسمی وجود نداشت که با استناد به آن علیه نتایج انتخابات اقامه دعوا شود؛ این چنین بود که اردوغان انتخاب شد با علامت سوال های زیادی در رابطه با مشروعیت انتخابات که تا به امروز نیز همچنان بی پاسخ مانده اند.
اردوغان در انتخابات آینده با هر روشی که باشد و در هر حال به کرسی ریاست جمهوری می رسد و آماده سازی برای تقلب در انتخابات نیز از هم اکنون آغاز شده است، به همین منظور نیز طی روزهای گذشته سه قانون انتخاباتی تصویب شدند که راه را برای بازی با نتایج انتخابات یعنی تقلب در چارچوب قانون هموار می سازد.
نخستین قانونی که تغییر یافت این بود که قوانین انتخاباتی اصلاح شده در نخستین انتخابات پیش رو اجرایی نمی شدند و در انتخابات بعدی قابل اجرا بودند.
به عبارت ساده تر، بر اساس قانون پیشین، اجرای قوانینی که در این اواخر تغییر یافتند در انتخابات سراسری پیش رو در نوامبر 2019 امکان پذیر نبود بلکه آنها در انتخابات 2023 به اجرا در می آمدند، با این حال بنا بر قانون جدید که چند روز پیش پارلمان ترکیه آن را به تصویب رساند، قوانین اصلاح شده از فردای روز تصویب به اجرا در می آیند.
بر اساس قانون دیگری که در این اواخر در پارلمان ترکیه به تصویب رسید نیز برگه های اخذ رای مهر نشده، کاملا قانونی هستند و ابطال نمی شوند به گونه ای که میان آنها و دیگر برگه های قانونی دارای مهر رسمی هیئت انتخابات تفاوتی وجود ندارد؛ این بدان معنی است که می توان صندوق های اخذ رای را با این برگه های غیر قانونی پر کرد و به صورت آشکار اما در چارچوب قانون تقلب کرد.
بر اساس سومین قانون که عجیب ترین آنها نیز می باشد، هر فردی حق دارد از پلیس و نیروهای امنیتی بخواهد وارد مراکز اخذ رای شوند در حالی که در قانون پیشین رئیس حوزه اخذ رای تنها فردی بود که در صورت لزوم می توانست چنین کاری را انجام دهد؛ هدف از این قانون عجیب و ناشناخته نیز چیزی نیست جز این که نیروهای امنیتی برای ایجاد اغتشاش و ناآرامی و نه جلوگیری از آن فرا خوانده شوند و از شرایط اضطراری به وجود آمده نیز برای انجام تقلب با روش های مختلفی که در حال حاضر از آنها اطلاعی نداریم، استفاده شود.
اهمیت قانون جدید در این است که بیشتر نیروهای امنیتی و پلیس در اصل شبه نظامیان وابسته به حزب عدالت و توسعه هستند که پس از پاکسازی کامل و آشکار بیشتر مشاغل دولتی به ویژه در نهادهای امنیتی، پلیس و ارتش به دنبال کودتای نافرجام 15 ژوئیه 2015، به جای افراد اخراج شده منصوب شدند.

تمامی نظرسنجی ها به روشنی نشان می دهند که اردوغان در انتخابات آینده در نوامبر 2019 پیروز نخواهد شد، با این حال وی کرسی ریاست جمهوری را ترک نمی کند و قوانین مذکور نیز دلیل واضحی بر اصرار وی برای پیروزی است حتی اگر با تقلب در انتخابات باشد.
این در حالی است که هدف از جنگ علیه عفرین و ریختن خون افراد بی گناه و ویرانی ناشی از آن نیز به دست آوردن آرای ملی گرایان ترکیه از طریق تحریک گرایش های قومی می باشد.
اگر با تقلب پیروزی به دست نیامد نیز رئیس جمهوری ترکیه پس از عفرین جنگ های دیگری را به راه خواهد انداخت که احتمال دارد در مناطق دیگری در سوریه باشد یا با تحریک اهل تسنن و ترکمن های عراق از طریق پایگاه نظامی کشورش در بعشیقه و یا این که به وسیله قطر منطقه خلیج فارس را به آتش بکشد.
برخی ها نیز بر این باورند که اردوغان به برگزاری انتخابات زودهنگام متوسل خواهد شد و تاریخ احتمالی آن 15 ژوئیه آینده یعنی سالگرد کودتای نافرجام سال 2016 خواهد بود، علاوه بر آن از فضای جنگ عفرین نیز استفاده خواهد کرد.

منبع: پایگاه خبری "ایلاف" عربستان

ترجمه: خبرگزاری کردپرس - سرویس ترکیه