کرد پرس- آمریکا، با توجه به بسته شدن تنگه هرمز و افزایش قیمت نفت، در تلاش است به هر شکل ممکن بحران بزرگ جهانی انرژی را حل کند. اخیراً واشنگتن تحریم‌های نفتی روسیه را برای مدت ۳۰ روز لغو کرد و اکنون می‌کوشد با تسهیل صادرات نفت عراق، فشار بر بازار جهانی انرژی را کاهش دهد. نفت عراق تنها دارایی ملی این کشور نیست، بلکه بخشی از شاهراه حیاتی انرژی جهان است. به همین دلیل آمریکا مستقیماً وارد ماجرا می‌شود و با خانواده بارزانی تماس می‌گیرد تا مانعی بر سر این روند ایجاد نشود.
تماس تلفنی اخیر تام باراک، فرستاده ویژه رئیس‌جمهور آمریکا، با مسرور بارزانی، نخست‌وزیر اقلیم کردستان، گواه این موضوع است. تام باراک در این تماس درخواست کرده بود «بدون پیش‌شرط و در اولین فرصت با بغداد به توافق برسند و نفت را صادر کنند.» این درخواست، صرفاً یک درخواست ساده نیست، بلکه یک فرمان استراتژیک تلقی می‌شود. در اینجا پرسش‌هایی مطرح می‌شود: وقتی خانواده بارزانی شروطی برای صادرات نفت تعیین می‌کنند، این شروط از کجا سرچشمه می‌گیرد؟ اگر این شروط از طرف آمریکا است، چرا تام باراک صراحتاً می‌گوید «بدون شرط»؟ اگر این شروط از سوی آمریکا نیست، پس چه کسی این شروط را مطرح می‌کند؟ بسیاری از گمانه‌زنی‌ها به سمت تل‌آویو می‌رود، زیرا بر هم خوردن اوضاع عراق که متحد نزدیک ایران است، تنها به سود اسرائیل است. اسرائیل که همواره تلاش می‌کند هر کشوری که متحد و نزدیک ایران است را تضعیف کند، ممکن است منافع خود را در بی‌ثبات کردن عراق جست‌وجو کند. اسرائیل، همزمان با اعمال فشار نظامی بر عراق به‌عنوان متحد استراتژیک ایران، قصد دارد با توقف صادرات نفت، فشار اقتصادی بر این کشور وارد کند و به تعمیق منازعات داخلی آن دامن بزند. برای اسرائیل مهم نیست که عراق یا منطقه با بحران و تنش بیشتری روبه‌رو شود؛ مهم آن است که ایران و متحدانش تضعیف شوند حالا به هر قیمتی که باشد. این تحلیل روشن می‌سازد که اهداف استراتژیک آمریکا و اسرائیل متفاوت است. آمریکا با وجود اشتباهاتش به شکل جهانی عمل می‌کند و در پی حفظ سیستم جهانی است، اما اسرائیل به شکلی محلی و منطقه‌ای عمل می‌کند و گاهاً به شکلی غیرمسئولانه، منطقه را به صحنه‌ای از تنش و درگیری مستمر تبدیل می‌کند.