چه جویی زین سرای سپنج که آغاز گنج است وفرجام رنج / بیفتی به خاک ار همه آهنی اگر دین پرستی وگرآهرمنی/ تو تا زنده ای سوی نیکی گرای - مگر کام یابی به دیگر سرای (واپسین سروده ی فردوسی در سوگ رستم)

درمیان همه حوادث؛ گرانی؛ ترافیک؛ آلودگی هوا؛ گرانی ؛ اختلاس؛ تحریم؛ تبعیض؛ اعتیاد؛ شورش؛ کولبری؛ سیل؛ زلرله؛ سقوط هواپیما؛ مرگهای خیابانی هرگونه ستم اجتماعی و انواع بلاهای زمینی و آسمانی که در سال بدشگون ۹۸ یکجا برما نازل شد (که از همه آنها بدتر یورش بی امان ویروس مشکوک و ناخوانده کرونا بود چون بعد از چین بزرگترین آمار مرگ ومیر جهانی ماییم) !

چند ساعتی است در خبرها آمده است رستم دوران پهلوان کرد کاک سیامند رحمان، دارنده پنج عنوان قهرمانی جهان سه بار قهرمانی آسیا و صاحب رکورد بلامنازع رکورد ۳۱۰ کیلوگرم پارالمپیک جهان در اثر ایست قلبی ودر سن ۳۱ سالگی دار فانی را وداع گفته است

دریغ وصد دریغ که مرگ نابهنگامش همه ی داغ هایمان را تازه کرده است روحت شاد وخدایت بیامرزاد تو زیرکانه رخت از این جهان بیرون کشیدی! ولی برای ما الان ساعت غم نبود چون از بار مصائبی چندگانه وسنگین شانه هایمان سخت خمیده و لهیده است ندیدی همه ما رنجور مبهوت آشفته سردرگم و در محاصره این اپیدمی هولناک و این دوران بد فرجامیم!