جاده مرگ کولبران، جاذبه گردشگری شده است!/ وقاحت در حد اعلای خود

به گزارش خبرگزاری کُردپرس، راه های صعب العبوری که مسیر نان درآوردن عده ای شده و برای عبور از آن خطر مرگ را به جان می خرند، همان راه هایی که جان آزاد و فرهاد را گرفت، پای ایوب را گرفت، بینایی چشمان احمد را گرفت. همان راه هایی که کولبران زیادی از آن سقوط کرده یا جانشان را از دست داده اند و یا نقص عضو شده و برای همیشه از کار افتاده شده اند. همان راه هایی که کولبر برای لقمه ای نان، بار 100 کیلویی بر دوش می گذارد و خطرات راه را به جان می خرد تا نان آور خانواده اش باشد. حالا سوژه برخی تورهای گردشگری شده و از آن می خواهند برای جذب مشتری استفاده کنند.

این وقاحت نیست که این همه رنج یک انسان برای به دست آوردن لقمه ای نان، محل درآمد عده ای شود و از آن به نفع خود استفاده کنند؟ این وقاحت نیست مسیر شغلی که حاصل فقر و توزیع ناعادلانه ثروت و امکانات در کشور است جاذبه گردشگری و دست مایه عده ای برای پول درآوردن شود؟

هرچند پس از آنکه این مسئله رسانه ای شد و در فضای مجازی سر و صدا به پا کرد و دل مردم را به درد آورد معاون گردشگری وزرات میراث فرهنگی از برخورد با این گروه های توریستی خبر داد. ولی تیموریضمن تایید رفتن برخی تورهای گردشگری به محل عبور و جانباختن کولبران، اعلام کرد که با این تورها برخورد خواهد شد.

او گفت: «تعداد محدودی از گروه‌های گردشگری به صورت غیرقانونی از این محل‌ها بازدید کرده‌اند و یک مقوله سازمان‌یافته نبوده است.»

تیموری اضافه کرد: «گردشگران غالبا علاقه‌مند هستند از تمامی فضاها استفاده کنند اما تبدیل مسیر کولبران به جاذبه توریستی با ذات گردشگری در تضاد است.»

تیموری همچنین درباره برخورد با گروه‌های توریستی که از محل کشته شدن کولبران و مسیر آنها بازدید کرده‌اند، گفت پس از اطلاع از این موضوع با مسئولان استانی تماس گرفته تا با این موضوع برخورد شود.

اما ظاهرا این مسئله تازگی نداشته و صرفا به این دلیل که به تازگی رسانه ای شده است، وزارت گردشگری به آن واکنش نشان داده است. این مسئله مسبوق به سابقه بوده و پیش از این هم برخی از گروه های توریستی از آن به عنوان یک جاذبه گردشگری استفاده کرده اند. بنابراین وزارت گردشگری از آن قطعا خبر داشته و باید پیش از این ها با چنین مسئله ای برخورد می کرد.

سال هاست که طرح حمایت از کولبران در مجلس خاک می خورد و به آن بهایی داده نمی شود.هر چند وقت یکبار به ویژه در زمستان ها که وضعیت کولبران بسیار بغرنج می شود نام آنها بر سر زبان ها می افتد و پس از آنکه چند نفری قربانی می شوند باز هم قضیه مسکوت می ماند و دوباره به زمستان سال بعد موکول می شود.

بسیاری از مرزنشینان تنها راه درآمدشان کولبری و عبور از مسیرهای صعب العبور است شایسته نیست راه سخت نان درآوردن این افراد، جاذبه گردشگری شود و به جای آنکه قدمی برای رفع مشکل آنها که بالغ بر 20 هزار نفر اعم از پیر و جوان و کودک و زن و مرد هستند، برداشته شود اینگونه راه درآمد عده قلیلی شود!