تاثیر تبلیغات رسانه ها بر حضور کُردها در دولت سوریه
به گزارش کردپرس، روند ادغام نیروهای دموکراتیک سوریه در ساختارهای دولتی و امنیتی سوریه، هم‌زمان با افزایش اعتراض‌های بخشی از جمعیت عرب شهر حسکه، با تنش‌های تازه‌ای روبه‌رو شده است؛ به‌گزارش نشریه نشنال کانتکست، رقابت رسانه‌ای میان نیروهای دموکراتیک سوریه و دولت دمشق بر سر نحوه نمایش تحولات میدانی، به تشدید نگرانی‌ها و اختلافات قومی در این شهر چندقومیتی دامن زده است.
نشریه نشنال کانتکست در گزارشی تحلیلی نوشته است که هم‌زمان با پیشرفت مراحل اجرایی توافق ادغام نیروهای دموکراتیک سوریه در ساختار دولت سوریه، اعتراض‌های بخشی از جمعیت عرب حسکه، به‌ویژه در مناطق جنوبی شهر، افزایش یافته است. این اعتراض‌ها در شرایطی شکل گرفته‌اند که دو طرف درباره میزان نفوذ و دستاوردهای خود در روند ادغام، روایت‌های متفاوتی ارائه می‌کنند.
بر اساس این گزارش، حسکه شهری با ترکیب جمعیتی متنوع است که اعراب احتمالاً بزرگ‌ترین گروه جمعیتی آن را تشکیل می‌دهند. معترضان عرب در بخش‌هایی از جنوب شهر، خواهان سهم بیشتری در ساختارهای اداری و امنیتی هستند. محله غویران که منطقه‌ای پرجمعیت و عمدتاً عرب‌نشین است، به کانون اصلی اعتراض‌ها تبدیل شده است. این محله در گذشته نیز یکی از مراکز فکری و اجتماعی اعراب حسکه به شمار می‌رفته و همین ویژگی، زمینه بسیج سریع‌تر ساکنان آن را فراهم کرده است.
بازگشت شماری از فعالان حامی دولت دمشق، از جمله افرادی که در جریان انقلاب سوریه در کنار احمد الشرع، رئیس‌جمهور سوریه، و دیگر چهره‌های مخالف حکومت پیشین فعالیت می‌کردند، نیز به سازمان‌دهی اعتراض‌ها کمک کرده است. به نوشته نشنال کانتکست، این فعالان اکنون سازمان‌یافته‌تر عمل می‌کنند و در بخش‌های عمدتاً عرب‌نشین جنوب حسکه، با محدودیت کمتری برای فعالیت روبه‌رو هستند؛ موضوعی که حفظ نفوذ نیروهای دموکراتیک سوریه در سراسر شهر را دشوارتر می‌کند.
با این حال، نویسنده گزارش معتقد است که بخشی از تنش‌های کنونی را باید در رقابت رسانه‌ای دو طرف جست‌وجو کرد. به ارزیابی این نشریه، شبکه‌ای از روزنامه‌نگاران و فعالان نزدیک به نیروهای دموکراتیک سوریه، با انتشار مطالبی مشابه و هماهنگ، انتصاب‌های مرتبط با این نیروها را بزرگ‌تر از ابعاد واقعی آن‌ها جلوه می‌دهند. این روایت در میان بخشی از جمعیت عرب حسکه این تصور را ایجاد کرده است که کنترل شهر یا حتی استان به نیروهای دموکراتیک سوریه واگذار شده است.
انتصاب قضات نمونه‌ای از این اختلاف بر سر روایت تحولات است. بر اساس گزارش نشنال کانتکست، نیروهای دموکراتیک سوریه در مجموع برای ۱۱ قاضی وابسته به خود در سطح استان حسکه پذیرش گرفته‌اند و قرار است ۲۰ نفر دیگر نیز در دمشق دوره‌های آموزش قضایی را بگذرانند. با این حال، تاکنون چهار نفر از آن ۱۱ قاضی فعالیت خود را در کاخ دادگستری شهر حسکه آغاز کرده‌اند؛ شهری که قرار است در مجموع ۲۵ قاضی در آن مشغول به کار باشند. هنوز مشخص نیست چه تعداد از این قضات در نهایت در خود شهر حسکه مستقر خواهند شد.
دادستان کل استان نیز از سوی دولت دمشق منصوب شده است. طبق برآورد مطرح‌شده در گزارش، شمار قضات استان حسکه دست‌کم به ۶۵ نفر و احتمالاً به ۸۵ نفر خواهد رسید. از این رو، نویسنده معتقد است اگرچه حضور قضات نزدیک به نیروهای دموکراتیک سوریه برای این نیروها، که سال‌ها خارج از ساختار قضایی دولت فعالیت کرده‌اند، اهمیت دارد، ابعاد این انتصاب‌ها با تصویری که در رسانه‌های نزدیک به آن‌ها ارائه می‌شود، یکسان نیست.
نشنال کانتکست می‌نویسد بزرگ‌نمایی این انتصاب‌ها در رسانه‌های نزدیک به نیروهای دموکراتیک سوریه، در میان بخشی از اعراب حسکه نگرانی ایجاد کرده است. در مقابل، سکوت نسبی دولت دمشق درباره تغییرات جاری نیز به تشدید این نگرانی‌ها کمک کرده است. به ارزیابی این نشریه، دولت سوریه ترجیح می‌دهد بدون تبلیغات گسترده، به‌تدریج کنترل خود را در حسکه گسترش دهد؛ رویکردی که با توجه به مشکلات متعدد دولت در سراسر کشور و محدودیت منابع آن، می‌تواند با ملاحظات سیاسی و امنیتی مرتبط باشد.
این گزارش در عین حال استدلال می‌کند که برخلاف تصویری که رسانه‌های نزدیک به نیروهای دموکراتیک سوریه ارائه می‌کنند، نفوذ میدانی این نیروها به‌تدریج در حال کاهش است. بر اساس اطلاعات مطرح‌شده در گزارش، حدود دوسوم از سمت‌های ارشد امنیتی در حسکه به افراد وابسته به دولت دمشق و یک‌سوم به نیروهای دموکراتیک سوریه اختصاص یافته است؛ با این وجود، اعتراض‌های بخش‌هایی از جمعیت عرب همچنان ادامه دارد.
نویسنده گزارش، نارضایتی معترضان را ناشی از مجموعه‌ای از نگرانی‌های واقعی درباره تغییر موازنه قدرت و همچنین تعصبات قومی می‌داند. به نوشته او، برخی از معترضان تصور می‌کنند که نیروهای دموکراتیک سوریه در حال بازیابی مشروعیت و گسترش نفوذ خود هستند؛ در حالی که گروهی دیگر با حضور افراد کرد در برخی سمت‌های اداری و امنیتی مخالف‌اند. گزارش تأکید می‌کند که این دو عامل، با وجود تفاوت ماهوی، به تشدید تنش‌های جاری کمک می‌کنند.
در حوزه امنیتی نیز روند ادغام همچنان با چالش‌هایی روبه‌رو است. به نوشته نشنال کانتکست، ساختار امنیتی حسکه عملاً از دو شبکه موازی تشکیل شده است؛ وضعیتی که خطر برخورد میان نیروهای مستقر و گسترش خشونت را افزایش می‌دهد. اگرچه کنترل امنیتی دولت دمشق به‌تدریج در حال گسترش است، نیروهای دموکراتیک سوریه همچنان شمار قابل‌توجهی از نیروهای رسمی و غیررسمی خود را در میدان حفظ کرده‌اند.
بر اساس آمار ارائه‌شده در این گزارش، حدود هشت هزار نیروی آسایش، یعنی نیروهای امنیتی وابسته به نیروهای دموکراتیک سوریه، اخیراً در ساختار امنیت داخلی وزارت کشور سوریه ادغام شده‌اند. از این تعداد، حدود پنج هزار نفر کرد و سه هزار نفر عرب هستند. هم‌زمان، دولت دمشق نیز به‌تدریج نیروهای امنیت داخلی خود را در حسکه مستقر کرده است؛ هرچند آمار دقیق این نیروها مشخص نیست، برآورد گزارش نشان می‌دهد شمار آن‌ها اکنون از هزار نفر فراتر رفته و همچنان افزایش می‌یابد.
نشنال کانتکست در جمع‌بندی خود هشدار می‌دهد که رقابت رسانه‌ای بر سر نمایش پیروزی یا عقب‌نشینی در روند ادغام، می‌تواند پیامدهای میدانی مهمی داشته باشد. در شهری مانند حسکه که از تنوع قومی برخوردار است و دو ساختار امنیتی هنوز به‌طور کامل در یکدیگر ادغام نشده‌اند، بزرگ‌نمایی دستاوردها، سکوت دولت و تشدید نگرانی‌های قومی می‌تواند روند انتقال قدرت را پیچیده‌تر کند و خطر درگیری‌های تازه را افزایش دهد.
دیدگاه کاربران