تیزی لمپن‌های رسانه‌ای بر شاهرگ توسعه/ اصغرعظیمی مهر‌

لشکرکشی های رعب آوری که سالن انتخابات فرمانداری ها را شبیه به لوکیشن های «کوچه مردها» و بازارچه آب مَنگُلیا در فیلم «قیصر» کرده بود. در این میان بازار لمپن‌های رسانه‌ای نیز در این ماه‌های پایانی تا انتخابات مجلس، بیشتر از هر زمانی گرم است و کاندیداها نیز اغلب برای به‌کارگیری آنها گوی سبقت را از هم می ربایند.

از آنجا که لمپن ها اغلب در بستری از سرخوردگی های اجتماعی شبیه علف های هرز رشد کرده‌اند، عموما به نوعی اختلال شخصیت روانی مبتلا هستند که بر نحوه پویش آنها تاثیر گذاشته و از آنها کنشگرانی پرخاش‌جو و شدیدا منفعت طلب ساخته است و درست به همین دلیل است که منازعات سیاسی و اجتماعی، بستری بسیار مطلوب برای نقش‌آفرینی لمپن‌هاست. یکی از تعاریف سیاست، «علم‌ توزیع قدرت» است و علی‌الظاهر آنچه که موجب می شود یک لمپن خود را به بازی سیاست بکشاند نیز همان قدرت است که با اتکا به آن می‌خواهد به جایگاه بالاتری دست یابد.

وجه اشتراک کنشگری لمپن ها در حوزه رسانه، حاشیه‌سازی، غوغاسالاری و حرمت شکنی مخالفین با منطق سست و ضعیف و ادبیات سخیف است که در عمل تلاش‌های عقلانی جامعه مدنی را برای تغییرات سازنده و اصلاح وضع موجود، عقیم می گذارند.

لمپن ها قیمت دارند و اهل معامله اند. اصولاً به گفتمان خاصی معتقد نیستند و برایشان هیچ فرقی ندارد که چه چیز و چه کسی را تایید یا تکذیب می کنند. هر کس که به آنها نفع بیشتری برساند، شایسته تر است و برای او شمشیر و عربده میکشند.

اگر در سال های دور لمپن ها بر مبنای نشانه های ظاهری از قبیل کلاه شاپو و دستمال یزدی و ادبیات خاص خود برای عموم مردم قابل تشخیص بودند، این روزها لمپن‌های رسانه ای اغلب فرهیخته نما و دارای ظاهری موجه و آراسته و حتی تحصیلکرده اند که این بار به جای تیزی، قلم خود را بر شاهرگ توسعه می‌فشارند.