«بازنده بزرگ»/ ماهر ضياء محيي الدين

کردپرس : در این مقاله آمده است که نشانه ها و پیش بینی ها و نتایج رسمی انتخابات پارلمانی اخیر در عراق حاکی است که ائتلاف سائرون به تشکیل بزرگترین فراکسیون پارلمانی از طریق ائتلاف با جریان الحکمه الوطنی و ائتلاف نصر و تشکیل بزرگترین فراکسیون در مجلس نمایندگان نزدیک است، اما با چالش ها و موانع زیادی برای همپیمانی با دیگر ائتلاف ها روبرو است.

اکنون به رغم این چالش ها و موانع، توپ بازی در زمین ائتلاف سائرون برای تشکیل فراکسیون بزرگتر قرار دارد؛ چرا که این ائتلاف دارای منافع مشترک حزبی و روابط با دیگر احزاب در عراق است، با این حال ائتلاف بین سائرون و النصر و حمایت از انتخاب مجدد حیدر العبادی برای یک دوره دیگر نخست وزیری در مقابل شروطی از جمله خروج وی از حزب الدعوه عراق تقریبا" غیرممکن به نظر می رسد؛ چرا که خروج وی از این حزب موجب می شود که او برخی از مسئولان عراقی متهم به فساد در این حزب را معرفی کند و با مشکلاتی مواجه شود، لذا او ناچار است به دیگر احزاب و جریان های سیاسی پناه ببرد تا آن ها بقای او را در هرم قدرت تضمین کنند، یا اینکه با وجود شکست در انتخابات از جایگاه حزب خود محافظت کند و طبق معمول قدرت را براساس توافق و سهمیه بندی بین احزاب برنده انتخاباتی تقسیم شود که این مسئله به مثابه ضربه زدن به برنامه اصلاحات ائتلاف سائرون خواهد بود.
اگر فرض کنیم که ائتلاف سائرون در میان اعتراض دیگر احزاب موفق به تشکیل بزرگترین فراکسیون پارلمانی از طریق هم پیمانی با النصر و الحکمه الوطنی شود، این سئوال مطرح می شود که آیا فراکسیون هایی که از آغاز تاسیس مجلس عراق تاکنون تشکیل شده اند، توانسته اند در تدوین و تصویب قوانین تاثیرگذار باشند؟ این پرسش واقعا" به پاسخ نیاز ندارد.

همچنین اگر ائتلاف سائرون در آنچه که دیگران در تشکیل ائتلاف ها موفق نشده اند، موفق شود، آیا واکنش ائتلاف های بازنده در انتخابات و دیگر احزاب شناخته شده برای همگان به این موفقیت سائرون چه خواهد بود؟

اکنون این باور وجود دارد که به دلیل عقب افتادن روند تصویب قوانین و تاخیر نشست های آینده مجلس نمایندگان و به حد نصاب نرسیدن این نشست ها، شاهد وقوع نزاع شدیدی در عراق خواهیم بود که تر و خشک را با هم خواهد سوزاند و اوضاع کشور را کاملاً پیچیده خواهد کرد و که به کارگیری سلاح در این نزاع دور از انتظار نخواهد بود.

تجربه های سر دادن شعارهای اکثریت سیاسی و پایان دادن به سهم خواهی طائفی و دولت تکنوکرات، نشان می دهد که این شعارها تنها وعده و وعید با هدف جلب توجه مردم عراق است که بسیاری از شعار دهندگان موفق به تحقق آن ها نشده اند، بنابراین کسانی هم که در آینده برای برای تحقق شعارهایشان تلاش می کنند، آن هایی هستند که از اشتباهات گذشته عبرت نگرفته اند، لذا کشمکش به همین منوال در عراق ادامه خواهد یافت.

کد خبرنگار: 20103