خبر ۱۳۹۶/۰۷/۲۶ ۱۴:۲۲ زمان مطالعه: 3 دقیقه ★ — (۰)
اندازه متن:
تلگرام واتساپ
کردپرس گزارش می دهد؛

اقلیم کردستان عراق به کجا می رود

سرویس عراق و اقلیم کردستان - پس از برگزاری رفراندوم 25سپتامبر و موضع گی ریهای داخلی و منطقه ای نسبت به آن وانتشار نامه وزارت خارجه آمریکا در خصوص پیشنهاد تعویق موعد رفراندوم دو روز قبل از همه پرسی، اقلیم را باشرایط خاصی مواجه کرد.

این شرایط موجب اوج گیری انتقادات داخلی و انگیزه ای برای برهم زدن شرایط موجود توسط دولت مرکزی عراق در مناطق مورد مناقشه گردید. دولت مرکزی عراق با التیماتوم دو روزه به اقلبم در ساعات پایانی یکشنبە شب با نیروهای مسلح در اختیارش به کرکوک حمله کرد و در عرض چند ساعت با احاطه بر چاه های نفت و نقاط حساس این شهر وشهرهای اطراف کرکوک این مناطق را به تصرف خود در آوردند.

به گفته شهروندان کرکوکی هیچگونه مقاومتی از سوی نیروهای مدافع شهر صورت نگرفت. البته انگشت اتهام به سوی برخی افراد از یکی از احزاب کردستانی نشانه رفته است. این حزب که از 12 کرسی کرکوک در مجلس ملی عراق 6 کرسی آن در اختیار دارد طبیعتا می بایست انگیزه بیشتری برای مقاومت داشته باشد در حالی که گفته می شود بنا به صلاحدید تصمیمات رهبران حزبی خود کنار آمدن با دولت مرکزی را روشی مفید دانسته و درحال حاضر مدیریت شهر کرکوک را به عهده گرفته و ارتش عراق نیز در مناطق نظامی قبل از 2014 و زمان قبل از حمله داعش مستقر شده اند.

مناطق دیگری از جمله شنگال و مخمور و جلولا نیز باهماهنگی و بدون هرگونه برخوردی تحویل ارتش عراق گردید. مردم اقلیم کردستان دارای دیدگاه های متفاوتی هستند، عمدتا این عقب نشینی از کرکوک و برخی مناطق را نوعی هماهنگی دولت های منطقه و فرامنطقه ای می دانند. بیانیه دولت آمریکا مبنی بر عدم دخالت این کشور در مسایل داخلی عراق انگیزه دولت عراق را قوی تر و روحیه نیروهای مدافع این مناطق را ضعیف تر نمود.

بسیاری از مردم اقلیم کردستان شرایط قبل از رفراندوم را روند خوبی در راستای رسیدن به اهداف خود می دانستند و این اتفاقات اخیر را بازگشت به شرایط قبل از حمله داعش و بعضا عقبتر از آن می دانند.

ولی عمدتا این رویدادها را با دیدگاه های مختلفی به نفع کردها نمی دانند. برخی این بی انگیزگی مقاومت را حاصل تبعیض و فسادهای اداری ومالی رهبران احزاب دانسته و برخی ها آنرا نتیجه غرور و خودبزرگ بینی متولیان رفراندوم می دانند که به هشدارهای جهانی ومنطقه ای توجه نکردند و در حالی که می توانستند با تمکین به بعضی پیشنهادها ضمن نگهداشتن موقعیت کردها درمنطقه به آینده ای بهتر برسند که با دوراندیشی رهبران کردها میتوانست سرنوشت بهتری را رقم بزند .

عمدتا بخشی از این ناکامی را حاصل بی تدبیری های رهبران دانسته و معتقدند از این بهتر هم می شد به اهداف بالاتری دست یافت. وضعیت قبل از رفراندوم را شرایطی قابل پیشرفت و آینده دار برای کردستان می دانستند. مردم کوچه و بازار می گویند آنچه که از ناهماهنگی رهبران اقلیم ناگوارتر است؛ پشت کردن قدرت های فرامنطقه ای به منافع کردها می باشد. خصوصا آمریکا که روزی از جایگاه و موقعیت اقلیم استفاده کرد و در 2003 صدام را ساقط کرد و حال با سکوتش در مقابل پیشروی ارتش عراق موجب از دست دادن کرکوک و دیگر مناطق مورد مناقشه گردید. بازگشت به قدری فاحش و اشکار است که بیشتر به هماهنگی های برنامه ریزی شده شباهت دارد تا عملیاتی نظامی .

حال، کردستان عراق در مقابل دنیایی از ابهامات بی جواب قرار گرفته است که پاسخ به آن ها دشوار می باشد ولی بخش زیادی از این مردم، تنوع مدیریت را در شرایط موجود بهترین راه برون رفت از وضعیت سخت اقتصادی فعلی می دانند.

خبرهای مرتبط

دیدگاه کاربران

۰ نظر
امتیاز:
— (۰)
دیدگاه‌های ارسال‌شده پس از تأیید ناظران منتشر خواهند شد.