ترکش های انتخابات امریکا در اقلیم کردستان/ محمد هادیفر

کردپرس

در این بین هر دو حزب سبز و زرد در دو منطقه سلیمانیه و اربیل درگیر امورات فراحزبی بوده و بیشتر به جولانگاه نیروهای امریکائی در منطقه تبدیل شده و فرصتی برای تشکیل دولت نداشته و چه بسا تعلل معنادار آن انتظار تغییرات بنیادین در منطقه بودند که با انتخابات 3 نوامبر امریکا انتظارات به پایان رسید.

 یکی از دلایل ظاهری عدم تشکیل مجلس و معرفی کابینه عدم تفاهم در آرایش نیروهای سیاسی اقلیم بود و با توجه به نحوه عملکرد و رفتار سیاسی اخیر، به نظر میرسد اقدام به تشکیل پارلمان کردستان بدون هماهنگی با دولتهای اقلیمی و جهانی چندان آسان نبوده است. حزب دمکرات کردستان با دارا بودن 39 کرسی و ائتلاف با برخی احزاب کوچکتر به 43 کرسی دست یافت که برای تشکیل دولت نیاز به هشت کرسی دیگر داشت که به تنهایی دولت را در اقلیم تشکیل دهد. با خریداری ده کرسی با مبالغ میلیون دلاری به حد نصاب رسید و در روز 4 نوامبر حزب دمکرات کردستان عراق درست پس از اعلام نتایج انتخابات مجلس نمایندگان و سنای امریکا اعلام داشت مجلس محلی اقلیم کردستان عراق تشکیل شد و اقدامات معرفی کابینه صورت خواهد گرفت.

اتحادیه میهنی که توان مقابله با شائبه کرسی فروشی مجلس را نداشت در روز رای گیری مانع رفتن نمایندگان خود از سلیمانیه به اربیل شد ولی حزب دمکرات با عدد نمایندگان موجود و خریداری شده ارکان مجلس را تشکیل داد و اتحادیه میهنی در آفساید قرار گرفت. ریاست اتحادیه میهنی چاره ای جز اعلام جدایی از اقلیم را نداشت به همین خاطر در پنجشبنه 5 نوامبر 2026 رسما جدایی خود ر ا از حاکمیت فدرال اقلیم کردستان عراق اعلام داشت.هرکدام از احزاب دلایلی برای این تصمیم تاریخی که بیش از26 سال در یک شراکت ژله ای در کنار هم بودند ارائه کرده اند اما ریشه اصلی را میتوان در نتیجه انتخابات امریکا دانست زمانی که از تغییر در منطقه توسط امریکا نا امید شدند بلا فاصله بدنبال بازسازی ساختار قدرت رفتند تا بتوانند در چهار چوب حاکمیت فدرال به بقا در قدرت  و مصون ماندن از تهدیدات منطقه ای در عراق باقی بمانند. اما اعلام رسمی جداشدن اتحادیه میهنی از اقلیم توسط رئیس اتحادیه میهنی معادلات اقلیم را برهم زد و کارت قدرتی که حزب دمکرات در بغداد با آن بازی میکرد از دست حزب دمکرات خارج کرد.

آنچه که میتواند این تحولات را هدفمند جلوه دهد تصمیم به تشکیل دولت درست پس از نتیجه انتخابات امریکا میباشد هرچند حزب دمکرات کردستان عراق شامه قوی داشت و خطر نتایج انتخابات امریکا را زودتر احساس کرد بهمین دلیل پس از نا اقبالی امریکا به منطقه اقلیم راه بغداد را در پیش گرفت و با تقویت دفتر حزب در بغداد با حضور هوشیار زیباری عضو دفتر سیاسی حزب و دائی رهبریت حزب  و یکی از متنفذترین رهبران این حزب را راهی بغداد کرد. با این هدف که از تهدات منطقه ای پیامدهای همراهی با امریکا در منطقه خود را مصون بدارد. اتحادیه میهنی که روابطش با بغداد از قبل بهتر از حزب دمکرات بود این خطر را از خود دور کرده بود ولی از اینکه در این رفتار غیر منظره اربیل رو دست خورده بود چاره ای جز خروج از حاکمیت اربیل نداشت.

 اما آنچه که از تحولات اخیر منطقه اقلیم بر میآید نوعی فروپاشی قدرت ژله ای است که سالها در انتظارش بودند. فشار های نخست وزیر عراق بر حاکمیت اقلیم و رویگردانی ترکیه از اقلیم و ناراحتی ایران از رفتارهای حاکمیت اقلیم در مواجهه با جنگ ایران و امریکا و نیز فاصله گرفتن امریکا از حاکمان اربیل و فشارهای شدید اقتصادی به جامعه اقلیم و تبعیض و اختلافات بین احزاب و حتی درون خاندانی رهبران اقلیم حاکی از نگرانی اقلیم از سرنوشت این منطقه میباشد. اربیل با فرار به جلو به بغداد و سلیمانیه با جدائی از اربیل نشانی از پس لرزه های انتخاباتی امریکا را نشان داد که اقلیم را در آستانه یک آزمون کلی قرار داده است و خیزش های مردمی کمترین اقدام عملیاتی است که در انتظار اقلیم میباشد.