به گزارش کردپرس، عبدالله اوجالان در پیامی به کنفرانس مدیریتهای محلی دم پارتی، بر اهمیت دموکراسی محلی، مشارکت شهروندان در اداره امور و تقویت ساختارهای محلی تأکید کرد و آن را یکی از مؤلفههای مهم حل مسائل سیاسی و اجتماعی در ترکیه و منطقه دانست.
متن پیام عبدالله اوجالان به کنفرانس مدیریتهای محلی دَم پارتی:
«به هیئترئیسه و شرکتکنندگان کنفرانس مدیریتهای محلی حزب برابری و دموکراسی خلقها (دَم پارتی)؛
در بخش بزرگی از تاریخ، نظام اداره جوامع بر پایه ساختارهای محلی و منطقهای، یا به عبارتی خودمدیریتی، شکل گرفته بود. حتی در سنتهای حکمرانی نیز مدیریتهای محلی یک قاعده محسوب میشدند و قدرت مرکزی بیشتر جنبه استثنایی داشت. حقوق و قواعد جاری نیز عمدتاً بر مبنای نیازها و شرایط محلی شکل میگرفت. با این حال، در دو قرن اخیر، مدل دولت-ملتِ متمرکز، یکپارچه و مبتنی بر تمرکز قدرت که با مدرنیته سرمایهداری گسترش یافت، این سنت را تا حد زیادی تضعیف کرد. به باور ما، بخش مهمی از مشکلات و بنبستهای کنونی نیز ناشی از گسترش همین الگو است.
پس از دو جنگ جهانی، بهویژه در اروپا که خود یکی از خاستگاههای این رویکرد بود، پیامدهای سنگین اقتدارگرایی و تمرکزگرایی تجربه شد. از دهه ۱۹۵۰ به بعد، حقوق محلی، فرهنگی و ملی ـ هرچند بهصورت محدود ـ دوباره مورد توجه قرار گرفت و در بسیاری از نظامهای دموکراتیک جایگاه قانونی پیدا کرد. «منشور خودگردانی مدیریتهای محلی» که از سوی کشورهای عضو اتحادیه اروپا پذیرفته شده، در همین چارچوب قابل ارزیابی است. در بسیاری از کشورها، تقویت دموکراسی محلی به یکی از راههای افزایش مشارکت اجتماعی و تقویت حیات دموکراتیک تبدیل شده است.
در خاورمیانه، و بهویژه در ترکیه، فراهم شدن امکان مشارکت دموکراتیک در سطح محلی و منطقهای میتواند به حل بخش مهمی از مسائل موجود کمک کند. گسترش دموکراسی محلی میتواند در قرن دوم جمهوری ترکیه به تقویت ظرفیتهای سیاسی و اجتماعی این کشور نیز یاری برساند. از این منظر، بازنگری و اصلاح ساختارهای موجود، هم برای جوامع و هم برای دولتها، ضرورتی مهم به شمار میرود. روندهای جهانی نیز بیش از گذشته به سمت کاهش تمرکزگرایی و تقویت نقش نهادهای محلی حرکت کردهاند. نادیده گرفتن این روند میتواند به تداوم یا تشدید مشکلات سیاسی، اقتصادی و زیستمحیطی منجر شود.
البته نباید تصور کرد که ساختارهای متمرکز و غیردموکراتیک بهصورت خودکار تغییر خواهند کرد. تجربه نشان داده است که تلاشهای مستمر و سازمانیافته نیروهای اجتماعی، فرهنگی و محلی نقش مهمی در گسترش دموکراسی و اصلاح ساختارهای سیاسی داشتهاند. دموکراسی محلی و قوانین اساسی دموکراتیک نیز در بسیاری از کشورها نتیجه چنین تلاشهایی بودهاند.
از نگاه ما، «دموکراسی محلی و قانون اساسی دموکراتیک» میتواند یکی از چارچوبهای حل مسالمتآمیز و دموکراتیک مسئله کُرد باشد. همچنین در روندی که از آن با عنوان «صلح و جامعه دموکراتیک» یاد میکنیم، دموکراسی محلی جایگاهی محوری دارد. بدون تقویت دموکراسی محلی، مشارکت دموکراتیک و همزیستی سیاسی نیز معنای کامل خود را پیدا نخواهد کرد. سیاست انتصاب قیمها در سالهای اخیر نیز از منظر ما با محدودیتهای موجود در حوزه دموکراسی محلی ارتباط دارد. در کشوری که سازوکارهای دموکراتیک با محدودیت مواجه باشند، حل پایدار مسائل دشوار خواهد بود.
به باور ما، بخش مهمی از مسائل مرتبط با کُردها در حوزه مدیریتهای محلی قابل حل و پیگیری است. افزون بر این، برای کل ترکیه نیز عبور از بسیاری از مشکلات کنونی از مسیر تقویت مدیریتهای محلی میگذرد. دموکراسی محلیِ برخوردار از پشتوانه قانونی میتواند یکی از مهمترین ابزارهای حل مسائل باشد. این موضوع تنها به ترکیه محدود نیست و در سوریه، عراق و ایران نیز توسعه و تقویت مدیریتهای محلی میتواند به بهبود شرایط کمک کند. از این منظر، سیاست دموکراتیک و دموکراسی محلی از مهمترین ابزارهای کاهش تنشها و گسترش مشارکت اجتماعی هستند.
در این میان، نقش مدیریتهای محلی در توسعه دموکراسی بسیار مهم است. نخستین گام مشارکت دموکراتیک از سطح محلی آغاز میشود. توسعه شهرداریهای مردمی، مشارکتی و دموکراتیک میتواند در این مسیر راهگشا باشد. برای تحقق این هدف، لازم است به جای تمرکز صرف بر قدرت و تمرکزگرایی، بر ظرفیتهای جامعه، مشارکت شهروندان و راهحلهای اجتماعی، اقتصادی و زیستمحیطی تکیه شود. مهمترین سرمایه مدیریتهای محلی، مردم هستند و هرگاه ظرفیتها و اراده شهروندان به کار گرفته شود، امکان حل بسیاری از مشکلات فراهم خواهد شد.
ضروری است رویکرد شهرداری دموکراتیک بیش از پیش تقویت شود. مدیریتهای محلی باید در تعامل با نهادهای مدنی، تعاونیها، انجمنهای اجتماعی، نهادهای حقوق بشری، فعالان محیط زیست، زنان، جوانان و سایر گروههای اجتماعی عمل کنند و زمینه مشارکت گستردهتر جامعه را فراهم آورند. بهویژه نقش زنان در حوزههایی چون آموزش، فرهنگ، هنر، سلامت، اقتصاد و محیط زیست میتواند بسیار مؤثر باشد. همچنین توسعه حوزههای تولیدی و اقتصادی میتواند به کاهش بیکاری و ایجاد فرصتهای جدید کمک کند.
اصل اساسی باید مشارکت مستقیم مردم در اداره امور و دخیل کردن آنان در فرآیندهای تصمیمگیری باشد. شوراها و مجامع محلی میتوانند فضایی برای گفتوگو درباره مسائل اقتصادی و اجتماعی شهرها فراهم کنند. هرچه مدیریتهای محلی از پشتوانه مردمی بیشتری برخوردار باشند، ظرفیت آنها برای مقابله با رویکردهای محدودکننده نیز افزایش خواهد یافت.
شهرداریها نباید صرفاً بهعنوان ساختارهای اداری کوچک تلقی شوند. از نگاه ما، آنها باید به فضاهایی برای مشارکت، همکاری و تصمیمگیری جمعی تبدیل شوند. در بسیاری از کشورها نیز مفهوم شهرداری با سنتهای مشارکتی و اجتماعی پیوند خورده است.
دولتها معمولاً در سطح کلان عمل میکنند، در حالی که نهادهای محلی بیشتر بر مسائل روزمره و نیازهای مستقیم شهروندان تمرکز دارند. میان این دو سطح میتواند گفتوگو، همکاری و حتی رقابت وجود داشته باشد، اما این رابطه لزوماً نباید به تقابل و تنش منجر شود. در چنین شرایطی، جامعه مدنی نیز نقش فعالتر و مؤثرتری ایفا خواهد کرد.
در «مانیفست صلح و جامعه دموکراتیک» نیز بر اهمیت نهادهای اجتماعی و مشارکتی تأکید کردهایم. هدف ما نفی دولت یا ساختارهای اجتماعی موجود نیست، بلکه تلاش برای ایجاد تعادلی میان نهادهای عمومی و مشارکت مردمی است. از این منظر، توسعه سازوکارهای دموکراتیک و مشارکتی میتواند به کاهش تنشها و حل بسیاری از بحرانهای سیاسی و اجتماعی کمک کند.
مدیریتهای محلی باید با درک اهمیت دموکراسی محلی اداره شوند و از رویکردهای صرفاً بوروکراتیک فاصله بگیرند. از خدمات شهری و حملونقل گرفته تا آموزش، سلامت، محیط زیست و تولید، میتوان با اتکا به مشارکت شهروندان و ظرفیتهای محلی راهکارهای مؤثرتری ارائه کرد.
در روند «صلح و جامعه دموکراتیک»، موفقیت مدیریتهای محلی و شهرداریها میتواند زمینهساز تحولات مثبت جدیدی باشد و ظرفیت گفتوگو و مشارکت دموکراتیک را افزایش دهد. برای همه کسانی که در مسیر توسعه مدیریتهای محلی مردمی و دموکراتیک فعالیت میکنند آرزوی موفقیت دارم. امیدوارم کنفرانس مدیریتهای محلی با موفقیت برگزار شود.
با درود و احترام
۲۴ می ۲۰۲۶
عبدالله اوجالان
زندان جزیره امرالی»
نظر شما