به گزارش کردپرس، خبرگزاری رویترز در گزارش‌های اخیر خود می‌نویسد با وجود تمدید ۱۵ روزه آتش‌بس میان ارتش سوریه و نیروهای تحت رهبری کردها، شهر قامیشلو در شمال‌شرق سوریه همچنان در وضعیت هشدار قرار دارد. به نوشته رویترز، ساکنان کرد – از جمله داوطلبان محلی، دانشجویان و حتی مکانیک‌ها – برای حفاظت از محله‌های خود گشت‌های خیابانی برپا کرده‌اند. نگرانی اصلی آنان احتمال ادغام نیروهای کرد در ساختار دولت مرکزی دمشق است؛ موضوعی که به‌دلیل سابقه نقض حقوق اقلیت‌ها و تجربه درگیری‌های گذشته، با بی‌اعتمادی عمیق همراه شده است. رویترز تأکید می‌کند که نیروهای دموکراتیک سوریه که حالا بیشتر نیروهای عرب از آن جدا شده اند، هم‌زمان خود را برای ادامه گفت‌وگوهای سیاسی و دفاع مسلحانه آماده نگه داشته است.
در همین راستا، الجزیره گزارش داده است که تمدید آتش‌بس با هدف کاهش خشونت و همچنین تسهیل انتقال زندانیان داعش از مناطق تحت کنترل نیروهای دموکراتیک سوریه انجام شده، اما در عمل تنش‌ها و درگیری‌های پراکنده ادامه دارد. به گفته الجزیره، این وضعیت شکننده نگرانی‌های جدی درباره امنیت غیرنظامیان و آینده سیاسی کردهای سوریه ایجاد کرده است.
ابعاد انسانی بحران در گزارش‌های آسوشیتدپرس (AP) برجسته‌تر شده است. این خبرگزاری از خروج تدریجی نیروهای روسیه از پایگاه‌هایی در نزدیکی قمشلی خبر داده و نوشته این تحول می‌تواند توازن قوا در شمال‌شرق سوریه را تغییر دهد. هم‌زمان، AP تأکید می‌کند که سازمان ملل متحد ناچار شده برای جلوگیری از فاجعه انسانی، کمک‌های بشردوستانه را به مناطق کردنشین ارسال کند.
بخش مهمی از توجه رسانه‌ها به وضعیت کوبانی معطوف شده است؛ شهری که در سال‌های ۲۰۱۴–۲۰۱۵ به نماد مقاومت کردها در برابر داعش تبدیل شد. به گزارش آسوشیتدپرس، کوبانی در سال ۲۰۲۶؛ این‌بار در پی پیشروی نیروهای دولت انتقالی سوریه به رهبری احمد الشرع و فروپاشی نسبی آتش‌بس با محاصره و انسداد شدید روبه‌رو شده است. محدودیت دسترسی به آب، برق، سوخت و مواد غذایی، زندگی روزمره شهروندان را مختل کرده و موجب آوارگی گسترده خانواده‌های کرد از داخل کوبانی و مناطق اطراف شده است.
رسانه‌ها با یادآوری محاصره کوبانی در سال ۲۰۱۴ – که به نوشته منابع تاریخی با حمله داعش آغاز شد و هزاران نفر را آواره کرد – تأکید می‌کنند که تاریخ برای کردهای سوریه در حال تکرار است، با این تفاوت که این‌بار تهدید از سوی دولت مرکزی و معادلات جدید منطقه‌ای شکل گرفته است. بنا بر برآوردهای منتشرشده در گزارش‌های AP News، بیش از ۱۷۳ هزار نفر از کردها و دیگر غیرنظامیان در شمال‌شرق سوریه در ماه‌های اخیر آواره شده‌اند؛ بسیاری از آنان در سرمای زمستان و بدون امکانات اولیه.
در سطح بین‌المللی، واکنش‌های سیاسی نیز بازتاب گسترده‌ای در رسانه‌ها داشته است. سناتور لیندسی گراهام، نماینده جمهوری‌خواه سنای آمریکا، هشدار داده که «کردها متحدان اصلی در شکست داعش بودند و اکنون در معرض تهدید قرار گرفته‌اند». او از طرح ابتکاری با عنوان «قانون نجات کردها» سخن گفته و تأکید کرده رها کردن کردهای سوریه می‌تواند به فاجعه‌ای انسانی و ضربه‌ای جدی به اعتبار بین‌المللی آمریکا منجر شود.
در مجموع، آن‌گونه که رسانه‌هایی مانند رویترز، الجزیره، آسوشیتدپرس و The New Humanitarian منعکس کرده‌اند، وضعیت کنونی کردهای سوریه صرفاً یک مناقشه نظامی یا سیاسی نیست، بلکه بحرانی انسانی با ریشه‌های تاریخی است. تکرار محاصره کوبانی، موج تازه آوارگی و نیاز فوری به مداخله و حمایت بین‌المللی، تصویری است که این رسانه‌ها از شمال‌شرق سوریه در آغاز سال ۲۰۲۶ ترسیم می‌کنند؛ تصویری که یادآور زخم‌های بازمانده از یک دهه جنگ و بی‌ثباتی است.